Θα σταθώ σήμερα σε δύο γεγονότα. Το πρώτο είναι η εν ψυχρώ δολοφονία μιας γυναίκας 37 ετών στη Μινεσότα των ΗΠΑ από «πράκτορες» της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των ΗΠΑ (ICE). Δηλαδή από μια ομάδα βαριά οπλισμένων τύπων, την οποία η κυβέρνηση Τραμπ έχει μετατρέψει σε βασικό εργαλείο επιβολής της ισχύος της.
Το όλον σκηνικό οδηγεί στη διαπίστωση ότι για ψύλλου πήδημα ο «πράκτορας» πυροβολεί σχεδόν εξ επαφής μια γυναίκα, η οποία προσπαθεί να αποφύγει (όχι οδηγώντας με ταχύτητα, μάλλον από δυσαρέσκεια ως προς τη συμπεριφορά) τον έλεγχο από κάποια μέλη της ICE. Το πόσο εύκολα ο «πράκτορας» πυροβολεί πισώπλατα, στο κεφάλι, μια νέα, μόνη γυναίκα και έπειτα -σαν να μη συμβαίνει τίποτε- μπαίνει στο αυτοκίνητο και φεύγει με τους «συναδέλφους» του σαν να μην έχει συμβεί κάτι το ιδιαίτερο σοκάρει.
Μόνο να δεις πώς εξελίσσεται το όλον περιστατικό, αντιλαμβάνεσαι πόσο δίκιο έχουν φίλοι που σου λένε ότι όσα συμβαίνουν αυτόν τον καιρό στις ΗΠΑ έχουν να συμβούν από τη δεκαετία του ’60. Κι αν συνδυάσει κανείς το γεγονός με την εν γένει σημερινή συμπεριφορά των ΗΠΑ (ασχέτως του αν αγαπάμε την Αμερική και θεωρούμε ότι ανήκουμε στη Δύση), είναι βέβαιο ότι πρέπει πλέον να ανησυχούμε για το πώς θα διαμορφωθεί η κατάσταση διεθνώς.
Το άλλο γεγονός είναι το θράσος των Τούρκων, οι οποίοι οργάνωσαν εκδήλωση στα κατεχόμενα ελληνικά κυπριακά εδάφη με στόχο «να θυμίσουν τις θηριωδίες της ΕΟΚΑ εις βάρος των Τουρκοκυπρίων». Κάποιος θα πρέπει να θυμίσει στους Τούρκους ότι η Κύπρος είναι -πάντα ήταν- έδαφος στο οποίο ήκμασε ο ελληνικός πολιτισμός, ότι οι αυτόχθονες κάτοικοι της Κύπρου ομιλούν ελληνικά, ότι ο εθνικός ύμνος της Κύπρου είναι ο ίδιος με τον ύμνο της Ελλάδος, ότι οι Τούρκοι (και οι παλαιότεροι και εκείνοι που έφτασαν μετά την παράνομη εισβολή και κατοχή) δεν είναι Κύπριοι αλλά έποικοι και -για να τελειώνουμε- ότι και η σημερινή Τουρκία ουδέποτε υπήρξε «πατρίδα» των σημερινών απογόνων του Αττίλα, οι οποίοι (μαζί με άλλα βαρβαρικά φύλα από τα βάθη τη Ασίας) έχουν εποικίσει εδάφη με ονόματα ελληνικά, στα οποία όπου δουλέψει η αρχαιολογική σκαπάνη αποκαλύπτει ελληνικά, ελληνιστικά και κάποια ρωμαϊκά ευρήματα.
Σε καμία περίπτωση η σκαπάνη δεν σταμάτησε σε ημισελήνους ή σε γεμενιά, τουρμπάνια και σαρίκια, αλλά σε μαιάνδρους, κράνη και αισθήτες. Σε καμία περίπτωση δεν αποκαλύφθηκαν μιναρέδες και κουμπέδες τζαμιών, αλλά κίονες και στέγες ιωνικού και κορινθιακού ρυθμού, για να μη γελιόμαστε. Οι Κύπριοι αγωνιστές της ΕΟΚΑ πολέμησαν μια αυτοκρατορία, την οποία και ενίκησαν. Και αν δεν υπήρχαν εκείνοι που κάλεσαν τον «Αττίλα» στην Κύπρο, ως «εγγυήτρια δύναμη», σήμερα τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά.
Η ΑΚΙΣ
