Ο Μητσοτάκης, βλέποντας την αυτοδυναμία με το κιάλι, προσπαθεί από τη μία να κρατήσει ζωντανή τη δεξιά του βάση και από την άλλη να στους ψηφοφόρους που τον έκαναν πρωθυπουργό
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, βλέποντας το στοίχημα της αυτοδυναμίας να χάνεται, έχει εξαπολύσει διμέτωπο αγώνα με στόχο να κερδίσει την… ψυχή και το μυαλό τόσο των κεντρώων όσο και των δεξιών ψηφοφόρων που έχουν πάρει αποστάσεις από την κυβέρνησή του. Η διπλή αυτή μάχη έχει πάρει υπαρξιακά χαρακτηριστικά, καθώς ο ίδιος γνωρίζει πως χωρίς την αυτοδυναμία βρίσκεται αντιμέτωπος με το πολιτικό του τέλος, αφού τόσο τα κόμματα της αντιπολίτευσης όσο και η εσωκομματική αντιπολίτευση συμπεριλαμβανομένων των δελφίνων θέλουν να βάλουν τέλος σε αυτό που πολλοί ονομάζουν εποχή Μητσοτάκη. Πώς όμως ο πρωθυπουργός θα μπορέσει να πατήσει σε δυο βάρκες, αυτή του Κέντρου και αυτή της Δεξιάς, χωρίς να βυθιστεί στην κινούμενη άμμο της πολιτικής.
Οι τρεις σωματοφύλακες
Στη μάχη για το πολιτικό Κέντρο ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επιλέξει να προτάξει τρία βασικά πρόσωπα. Το πρώτο είναι δίχως αμφιβολία αυτό του Κυριάκου Πιερρακάκη που έχει την αίγλη του αξιώματος του προέδρου του Εurogroup, το δεύτερο του μεταρρυθμιστή Κωστή Χατζηδάκη και το τρίτο του Ακη Σκέρτσου. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει πως για να φτάσει στην πολυπόθητη αυτοδυναμία θα χρειαστεί να επαναφέρει στη Νέα Δημοκρατία τον κόσμο του Κέντρου που τον στήριξε μαζικά το 2019 και το 2023 ώστε να μην επανέλθει στη πρωθυπουργία ο Αλέξης Τσίπρας. Σήμερα, όμως, που ο κίνδυνος αυτός δεν υπάρχει και η κυβέρνηση βρίσκεται παγιδευμένη μέσα στα σκάνδαλα που φέρουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή της δυσκολεύεται να βρει πειστικό αφήγημα. Ο καιρός που ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσιαζόταν ως εκπρόσωπος της θεσμικότητας και του τεχνοκρατισμού έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί μετά τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις καταγγελίες για απευθείας αναθέσεις και τόσα άλλα.
Για να μιλήσει ξανά στον χώρο του Κέντρου, ο πρωθυπουργός αναμένεται να προτάξει τους τρεις δικούς του σωματοφύλακες, πιστεύοντας πως ο συνδυασμός των προσώπων και των πολιτικών επιλογών του θα ανοίξει ξανά τον δρόμο στο Κέντρο. Και η συνταγματική αναθεώρηση θεωρείται από πολλούς εντός του Μαξίμου μια κατάλληλη ευκαιρία να απευθυνθεί ξανά σε αυτόν τον κόσμο, τον οποίο θα επιχειρήσει να πείσει πως δεν υπάρχει εναλλακτική. Ομως ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει πως πλέον δεν είναι ο κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού κρατώντας και το μαχαίρι και το πεπόνι. Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν πηγάζει από το εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, αλλά από τη σιωπηρή επανάσταση του Κέντρου έναντι της κυβέρνησής του.
Η «επανάσταση»
Ισως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της επανάστασης είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος το τελευταίο διάστημα έχει ανεβάσει τα ντεσιμπέλ και σίγουρα ακούγεται στο Μαξίμου με τρόπο στερεοφωνικό. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αποτελεί μια ανοιχτή πληγή για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, καθώς γνωρίζει πως για τον κόσμο του πολιτικού Κέντρου ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι… σημαία αλλά και opinion maker. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως οι πλέον ακραιφνείς εκσυγχρονιστές της κυβέρνησης σιώπησαν στις αιτιάσεις Βενιζέλου και οι μόνοι που σήκωσαν τους τόνους και έφεραν εις πέρας το σχέδιο δολοφονίας χαρακτήρα του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ είναι ο Παύλος Μαρινάκης και ο Γιώργος Φλωρίδης. Ο τελευταίος πλέον δεν τηρεί ούτε τα προσχήματα, άλλωστε είναι εκείνος που από το βήμα της Βουλής έχει πει το πολύ ενδεικτικό «Τα Τέμπη και οι κλάψες τελείωσαν».
Η εικόνα μάλιστα του Νίκου Αλιβιζάτου κατά την εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών με θέμα τη συνταγματική αναθεώρηση γέννησε περισσότερη ανησυχία παρά ικανοποίηση. Ο κ. Αλιβιζάτος σε αυτό το άτυπο debate επιχείρησε ακόμα μία φορά να «υπερασπιστεί» την κυβέρνηση, όμως έγινε αποδέκτης της οργισμένης αντίδρασης του κ. Βενιζέλου και τις μάλλον αποστομωτικές απαντήσεις του γύρω από τις ευθύνες της κυβέρνησης στην προστασία των υπουργών της. «Βλέποντας την εικόνα του Αλιβιζάτου, δυσκολεύομαι να σκεφτώ ποιος από τον χώρο του Κέντρου θα βγει μπροστά στη μάχη κατά του Βενιζέλου» είπε κυβερνητικός βουλευτής που τοποθετείται στη δεξιά πτέρυγα του κόμματος.
Φόβος και τρόμος
Η εκτίμηση που υπάρχει σε ορισμένα σημαίνοντα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας είναι πως η βεντέτα που έχουν ανοίξει με τον Βενιζέλο θα στοιχίσει. «Ο Βενιζέλος μπορεί να μην μπορεί να επηρεάσει την ψήφο των λαϊκών στρωμάτων, όμως έχει τεράστιο εκτόπισμα τόσο στις ελίτ όσο και σε ένα κομμάτι που πολιτικού Κέντρου που ζητεί σταθερότητα, νηφαλιότητα, θεσμικότητα και σύνεση» ανέφερε κεντρικό στέλεχος της κυβέρνησης, σημειώνοντας πως η στρατηγική έντασης με τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ θα στοιχίσει εκλογικά.
Ο μεγάλος φόβος της Νέας Δημοκρατίας είναι πως ο Ευάγγελος Βενιζέλος με το πολιτικό εκτόπισμα που διαθέτει μπορεί να μετατρέψει τη σιωπηρή επανάσταση του Κέντρου σε κίνημα κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το πρωθυπουργικό περιβάλλον γνωρίζει καλά πως οι προσωπικότητες του πολιτικού Κέντρου μπορεί να φαντάζουν ανίσχυρες ως μονάδες, όμως αν συνασπιστούν κάτω από ένα πρόσωπο, μπορεί να «πληγώσουν» την κυβέρνηση και να της στερήσουν μονάδες σε αυτόν τον αγώνα επιβίωσης.
Συγκεκριμένα, φοβούνται πως ο Βενιζέλος μπορεί να λειτουργήσει ως επιταχυντής της δυσαρέσκειας μετατρέποντας τον Κύκλο Ιδεών σε ένα εργαστήρι παραγωγής αντικυβερνητικής γραμμής από τη σκοπιά του πολιτικού Κέντρου. Και τότε, όπως επισημαίνουν, τα πράγματα μπορεί να αποδειχτούν δύσκολα. Οπως επεσήμανε άλλωστε στη «δημοκρατία» με νόημα κυβερνητικό στέλεχος, «ο Βενιζέλος έχει αποδείξει πως, όταν προκαλείται, σηκώνει το γάντι και δεν το κατεβάζει μέχρι είτε ο ίδιος είτε ο αντίπαλός του χάσει οριστικά».
Η πολιτική δεξαμενή
Στις εθνικές εκλογές του 2023 η Νέα Δημοκρατία κυριάρχησε στον χώρο του Κέντρου, καταφέρνοντας να συσπειρώσει τη μεγάλη πλειοψηφία αυτών των ψηφοφόρων. Σύμφωνα μάλιστα με τα exit polls, το ποσοστό έφτασε το 42%, ενώ περίπου το 20% με 25% των ψηφοφόρων τοποθετούνται ιδεολογικά στον χώρο του Κέντρου. Σε παλαιότερες ευρύτερες έρευνες, το ποσοστό των πολιτών που δήλωναν ότι δεν ανήκουν ούτε στην Αριστερά ούτε στη Δεξιά (συμπεριλαμβανομένων των κεντρώων και των αποστασιοποιημένων) άγγιζε το 30%.