● Ο θάνατος του Γιώργου Μαρίνου στέρησε το ελληνικό κοινό από την παρουσία, έστω συμβολική και όχι ενεργή τα τελευταία χρόνια, ενός πολυδιάστατου, χαρισματικού καλλιτέχνη. Το πέρασμά του από τον χώρο του θεάτρου, του τραγουδιού, της πίστας και της τηλεόρασης χάρισε στους θεατές ώρες ψυχαγωγίας άμα τε και διασκέδασης.
● Ο Μαρίνος κατά τη διάρκεια του βίου του κατόρθωσε να μη δημιουργήσει οξύτητες, αντιπάθειες, έριδες με μερίδες της κοινωνίας. Κι αυτό το έκανε χωρίς να λειαίνει τις απόψεις του, χωρίς να αμβλύνει γωνίες.
● Ηταν ένας από τους πρώτους που δήλωσε δημόσια τις ομοφυλοφιλικές προτιμήσεις του χωρίς να προκαλέσει αντιδράσεις. Απαντες αποδέχτηκαν την ταυτότητά του για έναν απλούστατο λόγο: ήταν αξιοπρεπής, κύριος, ειλικρινής, σεβαστικός άνθρωπος. Δεν μιλούσε για να προκαλέσει αλλά για να εκφραστεί.
● Σε συνέντευξή του στο «ΒΗΜΑ» (24/11/2008) στη δημοσιογράφο Μυρτώ Λοβέρδου είχε πει για το θέμα:
● «Πολύ πιο σημαντικοί άνθρωποι παραδέχθηκαν δημόσια την ομοφυλοφιλία τους και ξεσήκωσαν θύελλα. Και μιλάω για τον Χατζιδάκι ή τον Τσαρούχη, για τον νεοελληνικό μας πολιτισμό. Η διαφορά ήταν ότι εγώ ερχόμουν σε καθημερινή επαφή με το κοινό: μπορούσαν να με αγγίξουν, να με ξεφωνίσουν. Εμφανιζόμουν δημόσια κάθε βράδυ. Και αυτό ήταν πρόβλημα. Από την άλλη, δηλώνοντας το ότι είμαι ομοφυλόφιλος, ήμουν υποχρεωμένος να είμαι πάρα πολύ αξιοπρεπής. Γιατί αντιπροσώπευα, ή έτσι ήθελα να νομίζω, ένα μέρος της κοινωνίας που θα ήθελε να το αντιμετωπίζει ο κόσμος πιο σοβαρά, με μεγαλύτερη λεπτότητα».
● Οι δύο τελευταίες φράσεις του Γιώργου Μαρίνου είναι οι πιο καίριες απαντήσεις που μπορεί να δώσει κάποιος σε μερικούς έξαλλους τύπους που δηλώνουν «εκπρόσωποι» των ομοφυλοφίλων και συμπεριφέρονται με τρόπο γελοίο και αντικοινωνικό.
● Ο καλός Θεός ας αναπαύσει την ψυχή αυτού του σπουδαίου καλλιτέχνη.
π
