Μια ανατριχιαστική πτυχή της πολιορκίας του Σαράγεβο στις αρχές της δεκαετίας του 1990 έχει φέρει στο φως η έρευνα του Ιταλού δημοσιογράφου Έτσιο Γκαβατσένι, αποκαλύπτοντας πως εύποροι Δυτικοί, στην πλειονότητά τους Ιταλοί, πλήρωναν υπέρογκα ποσά για να πυροβολούν αμάχους ως «τουρίστες-ελεύθεροι σκοπευτές». Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι εν λόγω ιδιώτες μεταφέρονταν στη Βοσνία από εξειδικευμένα πρακτορεία, γεγονός που οδήγησε την εισαγγελία του Μιλάνου να ξεκινήσει τον περασμένο Οκτώβριο έρευνα για τα ταξίδια αυτά, κατά τα οποία «τουρίστες του πολέμου» μετέβαιναν στους λόφους γύρω από την πόλη για να ανοίξουν πυρ εναντίον ανύποπτων πολιτών.
Για τη συμμετοχή σε αυτά τα μακάβρια «σαφάρι», οι ενδιαφερόμενοι κατέβαλλαν ποσά που άγγιζαν έως και τις 100.000 ευρώ στον στρατό των Σέρβων της Βοσνίας, όπως μεταδίδει η ιταλική εφημερίδα Il Giornale. Ο Γκαβατσένι, στο βιβλίο του με τίτλο «Οι ελεύθεροι σκοπευτές του Σαββατοκύριακου, η έρευνα για τα ανθρώπινα σαφάρι στο Σαράγεβο», επισημαίνει πως οι Ιταλοί αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία των εμπλεκομένων, υπερτερώντας αριθμητικά των «τουριστών» από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ ΜΠΕ, η δράση αυτών των σκοπευτών δεν περιοριζόταν μόνο στο Σαράγεβο αλλά επεκτεινόταν σε ολόκληρη τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Ως αποδεικτικό στοιχείο παρατίθεται η μαρτυρία ενός Γάλλου στρατιωτικού, ο οποίος κατά την περίοδο 1992-1995 συνόδευε ομάδες σκοπευτών προς την εμπόλεμη ζώνη.
Ο συγκεκριμένος μισθοφόρος δήλωσε χαρακτηριστικά: «Ένας φίλος, Ιταλός πράκτορας, μου είπε ότι από τα τέλη του 1991 μέχρι το 1995 συμμετείχαν περίπου 230 Ιταλοί τοξότες (σ.σ. η κωδική ονομασία των σκοπευτών). Λίγο λιγότεροι από τη Γαλλία και το Βέλγιο, μερικοί από την Ελβετία και από την Αυστρία». Ο ίδιος εξήγησε πως συμμετείχε σε έξι ταξίδια από την Ιταλία, δύο από το Βέλγιο και ένα από τη Γαλλία, διευκρινίζοντας πως οι άνθρωποι αυτοί ήταν «συμβολαιογράφοι, δικηγόροι και γιατροί, επιχειρηματίες (…) γενικά, πολύ πλούσιοι άνθρωποι άνω των 50 ετών».
Σύμφωνα με τον Γάλλο μισθοφόρο, η στρατολόγηση και μεταφορά των «τοξοτών» γινόταν μέσω εταιρείας ασφαλείας με έδρα το Μιλάνο, η οποία αποτελούσε θυγατρική βελγικής εταιρείας, ενώ μια άλλη επιχείρηση στη Σερβία αναλάμβανε την παραλαβή και προώθησή τους στις ζώνες των συγκρούσεων.
