Η Ελλάδα απέναντι σε εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς καλείται να σφυρηλατήσει συμπόρευση και εμπιστοσύνη με το Ισραήλ, για να υπερασπιστεί την Ιστορία, την ασφάλεια και το μέλλον της
Σε όλα τα μεγάλα ζητήματα έχουμε πάντα απέναντί μας, η Ελλάδα έχει απέναντί της τους ίδιους αντιπάλους, τους Αποστόλους του Μαρασμού, τους ανθρώπους που μισούν τη γη που πατάνε, την Ιστορία της, τους Ηρωές της, το ίδιο τους το αίμα. Οι ίδιοι που σε κάθε επέτειο θα βγουν και θα πουν τις ίδιες χολερικές μπουρδολογίες. Π.χ., κάθε 25η Μαρτίου, εάν δεν πουν πως δεν υπήρχε το Κρυφό Σχολειό, η Επανάσταση ήταν ταξική, δεν υπάρχει συνέχεια του Ελληνικού Εθνους, το ξανάφτιαξε τεχνητά ο Κοραής και το νεοελληνικό κράτος, θα πάθουν κατάθλιψη.
Στην 28η Οκτωβρίου είναι must να πουν πως το «ΟΧΙ» δεν το είπε ο Μεταξάς αλλά ο λαός, που εκείνη την ώρα κοιμόταν, πως από τη μία ήταν το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και από την άλλη όλοι ήταν Ταγματασφαλίτες, δωσίλογοι και μαυραγορίτες. Για την Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη λένε πως «έχουν και οι Τούρκοι τα δίκια τους» και στο λαθρομεταναστευτικό υποστηρίζουν πως πρέπει να έχουμε ανοιχτά σύνορα, σαν ξέφραγο αμπέλι, πως η μετανάστευση είναι δικαίωμα -δεν είναι- και πρέπει να τους δεχόμαστε όλους σαν αδέρφια μας.
Το ότι κάποια από αυτά τα «αδέρφια» μας μισούν και θέλουν να μας αφανίσουν είναι μια σημαντική λεπτομέρεια. Στη Μέση Ανατολή υποστηρίζουν τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, τους Χούθι, το Ιράν. Υπάρχει περίπτωση δυτική χριστιανική χώρα, μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. σύμμαχος των ΗΠΑ, να τους υποστηρίξει αυτούς και να μην προκόψει; Σίγουρα λεφτά και εισόδημα μεγάλο και ηθικός κολοφώνας η ταύτιση με φονιάδες, απαγωγείς και βιαστές τζιχαντιστές. Λοιπόν, οι τύποι που καμώνονται τους προοδευτικούς και κάτι Κολωνακιώτες φιλελέφτ υποστηρίζουν όλους τους εχθρούς του Ελληνισμού και πριονίζουν όχι το κλαρί που κάθονται, αλλά τον ίδιο τον κορμό του δέντρου που λέγεται Ελλάδα.
Μη δουν αντίπαλο των συμφερόντων μας, αρκεί να είναι αντιαμερικανός, παθαίνουν κρίση έρωτα, λιγώνονται από την αγάπη, βουρκώνουν από την αλληλεγγύη. Τι κι αν η Χαμάς και οι Χεζμπολάχ είναι διαβόητες τρομοκρατικές οργανώσεις, μαριονέτες των Τούρκων Αδελφών Μουσουλμάνων και των Ιρανών Μουλάδων; Αφού πολεμούν το μισητό Ισραήλ, προγεφύρωμα της Δύσης, το manual της αριστερόστροφης μαλάκυνσης και της ενοχικής ναιμεναλλάδικης χαζοδεξιάς λέει πως πρέπει να ταχθούν μαζί τους. Οπως το 1919-1922 συντάχθηκαν με τον Κεμάλ, με εντολή του Λένιν, γιατί ήταν κι αυτός «αντιιμπεριαλιστής». Αυτούς πρέπει πρώτα να συντρίψουμε, κερδίζοντας στο εσωτερικό μέτωπο τη μάχη των ιδεών.
Τώρα τα κοινά συμφέροντα με το Ισραήλ, ο κοινός εχθρός, ο Τούρκος και το μαχητικό Ισλάμ, μας τραβούν από το μανίκι να συνεννοηθούμε και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας Ελληνες και Εβραίοι. Η αριστερίλα και μερικοί δήθεν πατριώτες, με τη βελόνα κολλημένοι στον κεντροευρωπαϊκό νασιοναλισμό του μεσοπολέμου, σε προλήψεις και αντιπαλότητες προ αιώνων, ξερνούν αντισημιτισμό, βαθύ μίσος για το Ισραήλ και τον λαό του και πολεμούν με πάθος τη συμμαχία μας και τις κοινές μας δράσεις.
Μόλις μπήκαμε στο δεύτερο τέταρτο του 21ου Αιώνα. Ο Ερντογάν και οι συμμορίτες του απειλούν το Ισραήλ με την ίδια ρητορική χυδαίου γενοκτονικού τουρκισμού που απειλεί κάθε τόσο και εμάς. Ο Φιντάν, ο Χίμλερ του Ερντογάν, πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη να συζητάει με Ιρανούς αξιωματούχους, να βρίζει ΗΠΑ και Ισραήλ και να εύχεται την καταστροφή τους. Ο Καλίν, ο Χάιντριχ του Ερντογάν, συναντήθηκε με ηγετικά στελέχη της Χαμάς και έχυσε κι αυτός χολή για ΗΠΑ και Ισραήλ. Οι Τούρκοι απαγορεύουν στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν το έδαφός τους, τις βάσεις τους στην Τουρκία κατά του Ιράν και ο ίδιος ο Ερντογάν πένθησε τον Χαμενεΐ. Τα κοινά συμφέροντα με το Ισραήλ, στο οποίο όλο και συχνότερα γράφουν και μιλούν επίσημα χείλη πόσο θα τους συμφέρει η απελευθέρωση των κατεχομένων της Κύπρου και πως η Τουρκία είναι το νέο Ιράν, δεν μας τραβούν απλά από το μανίκι, μας κλοτσούν να ξυπνήσουμε.
ΟΚ, κατανοητή η στάση των σαλεμένων ανακυκλωμένων κομμουνιστών. Τούτη η στάνη τέτοιο σάπιο γάλα βγάζει. Κατανοητή και η μαλάκυνση των ψυχάκηδων που ζούλα ακούνε τον Χορστ Βέσελ και χαιρετάνε με το χέρι τεντωμένο στον καθρέφτη, χαιρετώντας την ίδια τους τη μάπα. Εμείς, όλοι οι υπόλοιποι, τι κάνουμε; Δεν πρέπει να είναι απλά μια συμμαχία. Πρέπει να είναι μια συμπόρευση ώμο με ώμο, ασπίδα με ασπίδα στο βάθος του μέλλοντος χρόνου. Πρέπει αυτή τη σχέση να τη σφυρηλατήσουμε σαν ατσάλι, να μη φοβηθούμε να ματώσουμε ο ένας για τον άλλο. Να γνωριστούμε καλά, να έρχονται εδώ, σε Ελλάδα και Κύπρο, τα σχολεία τους και να πηγαίνουν τα δικά μας στο Ισραήλ. Να κάνουμε κοινές εκδηλώσεις, ημερίδες, συνέδρια για το παρελθόν και το μέλλον.
Κοινά συνέδρια για τις Γενοκτονίες των δύο Αρχαίων Εθνών μας, των Εβραίων από τους Γερμανούς, εμάς, των Αρμενίων και Ασσυρίων από τους Τούρκους και για αμυντική, ενεργειακή και πολιτισμική συνεργασία. Πρέπει να περιθωριοποιήσουμε και εμηδενίσουμε κάθε εναπομείναν ίχνος αντισημιτισμού και κάθε μισαλλόδοξη αντίληψη κατά των «γκόι».
Να συνασκούνται οι Ενοπλες Δυνάμεις μας, να φυλούν άγρυπνα τις ΑΟΖ μας, καιρός να την ανακηρύξουμε παντού και εμείς, και οι λαοί μας να ακούσουν μουσικές, να δουν θέατρο, κινηματογράφο ο ένας του άλλου, να ανταλλάξουμε βιβλία, γνώσεις, συναισθήματα, να γίνουμε το ένα Εθνος οικείος τόπος του άλλου, ως φίλοι πλέον και συνοδοιπόροι στο μέλλον, απέναντι σε επικίνδυνους και βάρβαρους εχθρούς. Ενας σύμμαχος είναι σημαντικός. Ενας πιστός φίλος είναι πολύτιμος και πάντα στο πλάι σου. Αυτό πρέπει να το χτίσουμε αμοιβαία, μια μακράς πνοής σχέση εμπιστοσύνης, συνέπειας και αμοιβαίας συνδρομής σε κάθε κίνδυνο. Δείτε και τις Σημαίες μας. Και οι δύο Γαλανόλευκες, άλλη Ιστορία, το ίδιο βαθιές αθάνατες ρίζες.
