Η κοινωνική ανισορροπία μεταξύ των δύο φύλων υπερβαίνει κατά πολύ τη συμβατική ανάγνωση των μισθολογικών καταστάσεων ή της αντιπροσώπευσης στα κέντρα λήψεως αποφάσεων.
Εδράζεται βαθύτερα, σε μια συστηματική οικονομική αφαίμαξη που συντελείται μέσα από την απλήρωτη προσφορά εργασίας, την τιμολογιακή στοχοποίηση προϊόντων γυναικείας χρήσης και το δυσβάστακτο κόστος κάλυψης θεμελιωδών βιολογικών αναγκών. Η καθημερινότητα της γυναίκας διέπεται από μια ιδιότυπη στρέβλωση, όπου η προσφορά είναι αυξημένη, η αμοιβή υπολειπόμενη και οι δαπάνες διογκωμένες λόγω φύλου.
Ο Μόχθος της Οικιακής Εστίας
Η λεγόμενη «αόρατη» εργασία συνιστά την πλέον δυσδιάκριτη πλην ουσιαστική πτυχή της έμφυλης ανισότητας στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Τα στατιστικά δεδομένα των χωρών του ΟΟΣΑ αποκαλύπτουν μια πραγματικότητα όπου οι γυναίκες επωμίζονται σχεδόν το διπλάσιο βάρος των οικιακών και φροντιστικών καθηκόντων σε σύγκριση με τους άνδρες. Ενδεικτικά, στον ευρωπαϊκό νότο, η ψαλίδα αυτή λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις. Στην πατρίδα μας, η απόκλιση είναι χαοτική, καθώς οι άνδρες αφιερώνουν μόλις 95 λεπτά ημερησίως σε μη αμειβόμενες εργασίες, την στιγμή που οι γυναίκες αναλώνουν 259 λεπτά, ήτοι πάνω από τέσσερις ώρες καθημερινού μόχθου που παραμένει οικονομικά ανεκμετάλλευτος. Ενώ στις σκανδιναβικές χώρες το χάσμα τείνει να γεφυρωθεί, στην Ελλάδα η γυναικεία συμβολή στην οικιακή οικονομία παραμένει μια δεδομένη πλην απλήρωτη προσφορά.
Η Στασιμότητα του Μισθολογικού Χάσματος
Η στατιστική υπηρεσία της χώρας θέτει υπό το πρίσμα των αριθμών την εισοδηματική υποτίμηση της γυναίκας. Τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την τριετία 2022-2024 καταδεικνύουν μια εικόνα ακινησίας. Το χάσμα αμοιβών, η διαφορά δηλαδή στις ωριαίες αποδοχές, παραμένει παγιωμένο στο 13,4%, μαρτυρώντας πως η γυναίκα εργαζόμενη εξακολουθεί να αμείβεται υποδεέστερα για την ίδια χρονική μονάδα εργασίας. Η δημοσιοποίηση αυτών των μεγεθών αίρει κάθε αμφισβήτηση περί της υπάρξεως του προβλήματος, μετατρέποντας τις υποψίες ετών σε αδιάψευστη πραγματικότητα που απαιτεί θεσμική παρέμβαση.
Το Τίμημα της Βιολογικής Φύσεως
Πέραν της εργασιακής σφαίρας, η οικονομική επιβάρυνση επεκτείνεται και στις βιολογικές ανάγκες μέσω της λεγόμενης «φορολογίας του ρόδινου χρώματος» (pink tax). Η εμμηνορροϊκή υγεία, μια φυσική διαδικασία για δισεκατομμύρια ανθρώπους, μετατρέπεται σε εστία οικονομικής δυσπραγίας. Το φαινόμενο της «εμμηνορροϊκής φτώχειας» πλήττει το 10% του γυναικείου πληθυσμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στερώντας από ευάλωτες ομάδες την πρόσβαση σε βασικά είδη υγιεινής. Στην Ελλάδα, η κατάσταση επιδεινώνεται από την εξαιρετικά υψηλή φορολόγηση, καθώς ο συντελεστής ΦΠΑ 24% στα σχετικά προϊόντα κατατάσσεται μεταξύ των υψηλότερων στην Ευρώπη. Την ώρα που άλλες χώρες προχωρούν σε γενναίες φορολογικές ελαφρύνσεις αναγνωρίζοντας την κοινωνική διάσταση του ζητήματος, η ελληνική πραγματικότητα επιμένει να αντιμετωπίζει τα είδη πρώτης ανάγκης ως πολυτελή αγαθά, επιβαρύνοντας έτι περαιτέρω τον γυναικείο προϋπολογισμό.
