Είναι η Ν.Δ. το κόμμα του νόμου και της τάξης όταν εξισώνει κλήσεις της Τροχαίας με κακουργήματα;
Προσπερνώ το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός «προσκύνησε» κατά λάθος… πίνακα ζωγραφικής του Θεόδωρου Βρυζάκη μέσα στον μητροπολιτικό ναό του Μεσολογγίου. Για να μην τον «προσκυνούσε», θα έπρεπε να γνωρίζει ποιος είναι ο Θεόδωρος Βρυζάκης. Οι πίνακές του κοσμούσαν το γραφείο πρωθυπουργού και μάλιστα στην πλάτη του εκάστοτε προέδρου της κυβερνήσεως μέχρι το 2009. Ειδικώς ο διάσημος πίνακάς του «Ελλάς ευγνωμονούσα», που είχε ο Καραμανλής στο γραφείο του μαζί με ένα έργο του Βασίλη Θεοχαράκη.
Ο δανεισμός των πινάκων αυτών των διακεκριμένων Ελλήνων ζωγράφων από την Εθνική Πινακοθήκη ήταν μια ωραία ιδέα που άρχισε να εφαρμόζεται επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και συνεχίστηκε μέχρι που ο Γιώργος Παπανδρέου και οι διάδοχοί του άρχισαν να τοποθετούν στο Μέγαρο Μαξίμου κάτι αφηρημένα έργα που ουδεμία σχέση έχουν με τον Ελληνισμό.
Προσπερνούμε λοιπόν το γεγονός, δεν έχουμε απαίτηση από τον κύριο Μητσοτάκη να γνωρίζει τον Θεόδωρο Βρυζάκη, άρα να καταλάβει ότι αυτό που «προσκύνησε» δεν ήταν εικόνα αλλά πίνακας ζωγραφικής που αναπαριστούσε την Εξοδο των ελεύθερων πολιορκημένων από την Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου. Υπάρχει όμως κάτι που δεν μπορούμε να προσπεράσουμε: μεταπολιτευτικά η κεντροδεξιά παράταξη διεκδίκησε και πέτυχε να είναι ο αυθεντικός εκπρόσωπος του νόμου και της τάξης στην πατρίδα μας.
Απέναντι στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, που είχε πει το περίφημο «κανείς θεσμός, μόνο ο λαός», σε μια προεκλογική συγκέντρωση στην Κοζάνη το 1989, και απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος υπερασπιζόταν τους τρομοκράτες και την κατάλυση του νόμου, η Νέα Δημοκρατία έστεκε ακόμη και στα χειρότερά της ως η μοναδική παράταξη φρουρός της έννομης τάξης.
Τι ήθελε και τι πέτυχε
Τι έκανε όμως ο κύριος πρωθυπουργός με το χθεσινό διάγγελμά του;
Ας το δούμε:
Πρώτον, εξίσωσε τις απλές κλήσεις Τροχαίας, για τις οποίες κάποτε υπήρχαν αιτήματα από πολίτες σε βουλευτές για να τις σβήνουν, με κακουργήματα και πλημμελήματα πολιτικών προσώπων της Ν.Δ., των οποίων ζητείται η δίωξη. Εξίσωσε τις κλήσεις της Τροχαίας με τα αδικήματα της απιστίας, της απάτης, της νόθευσης εγγράφου, της δωροληψίας υπαλλήλου, της σύστασης συμμορίας με μια οδική παράβαση! Με τις παραδοσιακές παθογένειες. Αλλά οι παθογένειες είναι ένα φαινόμενο. Τα παραπάνω αδικήματα είναι βαριά παραβίαση της νομοθεσίας, εφόσον έχουν διαπραχθεί. Οποιος επιχειρεί τέτοιες απαράδεκτες εξισώσεις προφανώς έχει χάσει προ πολλού την επαφή του με την ατμόσφαιρα που επικρατεί στην κοινωνία.
Δεύτερον, ο πρωθυπουργός ως ο εκπρόσωπος του υποτιθέμενου κόμματος του νόμου και της τάξης που βαρύνεται με ακόμη μία δικογραφία για εγκληματική οργάνωση γνωμοδότησε προτού αποφανθεί καν η Δικαιοσύνη ότι όλες οι υποθέσεις που έστειλε στη Βουλή η Ευρωπαία εισαγγελέας «δεν είναι της ίδιας βαρύτητας» και ζήτησε να ασκηθούν κατά προτεραιότητα οι διώξεις από την κυρία Κοβέσι γιατί υπερασπίζεται το τεκμήριο της αθωότητας. Πρόκειται για ωμή παρέμβαση στη Δικαιοσύνη. Ποιος έδωσε το δικαίωμα στον εκπρόσωπο της εκτελεστικής εξουσίας να αξιολογεί τις ενέργειες και τα πορίσματα της δικαστικής εξουσίας και να διαχωρίζει τα αδικήματα πολιτικών προσώπων σε μικρότερης και χαμηλότερης βαρύτητας;
Το έδαφος για τη διατύπωση αυτής της πρωτοφανούς θεωρίας, η οποία έχει ατιμώρητο παρελθόν από τη στιγμή που ο κύριος πρωθυπουργός παρενέβη ωμά στην αρμοδιότητα του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκου στα Τέμπη και μάλιστα με επιστολή του, «έστρωσε» την προηγούμενη μέρα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, ο οποίος απεφάνθη πως, αν πάει ο φάκελος πολιτικών προσώπων στη Δικαιοσύνη, οι κύριοι Τσιάρας, Μηταράκης και Βαρτζόπουλος θα αθωωθούν. Μπορεί. Αλλά πού το ξέρει;
Γνωμοδότησε επίσης εμμέσως ότι οι υπόλοιποι που αναφέρονται στο πόρισμα της κυρίας Κοβέσι, όπως οι Κεφαλογιάννης Σκρέκας, Αραμπατζή, Λιβανός, Καραμανλής και άλλοι θα καταδικαστούν. Πού το ξέρει; Πραγματικά διερωτώμαι αν αυτοί οι άνθρωποι που ασκούν εξουσία τα τελευταία επτά χρόνια και μιλούν δημοσίως με τέτοια ελαφρότητα για τόσο κορυφαία θεσμικά θέματα έχουν χαζέψει. Και μάλιστα κατά συρροή. Γιατί ο αντιπρόεδρος προ εβδομάδων γνωμοδότησε ότι είναι αθώος και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ που κατηγορείται για διασπάθιση κοινοτικών κονδυλίων. Και για μια στιγμή, όταν αρχικώς η εισαγγελέας έθεσε στο αρχείο τον φάκελο των καταγγελιών του εισαγγελέα για το ξέπλυμα χρήματος, δικαιώθηκε ο αντιπρόεδρος. Είναι αυτό το κόμμα του νόμου και της τάξης;
Τρίτον, ο πρωθυπουργός μάς είπε ότι οι βουλευτές του δεν έκλεψαν. Προφανώς και δεν έκλεψαν και προφανώς δεν λέει αυτό το κατηγορητήριο. Το κατηγορητήριο λέει ότι ζημίωσαν τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ενωσης και μάλιστα μόνο για το 2021 κατά 1 εκατομμύριο ευρώ. Αν αυτά τα ποσά μετατραπούν σε πρόστιμα εις βάρος της χώρας, ποιος θα τα πληρώσει από την τσέπη του; Ο κύριος Μητσοτάκης; Οι βουλευτές; Ή ο «ανόητος» και «βλαξ» ελληνικός λαός, το αιώνιο κορόιδο; Και βεβαίως τα 22.000 ευρώ που φέρεται ότι προκάλεσε ζημία στην Ε.Ε. ο υπουργός Γεωργίας φαίνεται αστείο ποσό στον κύριο πρωθυπουργό.
Και του φαίνεται αστείο, γιατί για κάποιους τα 22.000 ευρώ στην Ελλάδα είναι τα ρέστα τους! Είναι ένα ωραίο Σαββατοκύριακο στο Ντουμπάι. Για χιλιάδες Ελληνες όμως και ιδιαίτερα τίμιους αγρότες που κανονικά δικαιούνταν τα 22.000 ευρώ ήταν μια ολόκληρη χρονιά για τις καλλιέργειές τους. Δεν είναι αστείο ποσό για να μιλά κανείς τόσο απαξιωτικά, εκτός αν είναι τόσο βαθιά νυχτωμένος και εκτός κοινωνίας όσο η σημερινή κυβέρνηση και ο επικεφαλής της.
Τέταρτον και τελευταίο: μόνο να γελά κανείς μπορεί ακούγοντας την πρόταση για το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή για όσο ο βουλευτής ασκεί υπουργικά καθήκοντα. Και την αναπλήρωσή του από τον πρώτο επιλαχόντα σε σταυρούς ο οποίος θα καθίσταται για όσο βρίσκεται στη Βουλή «συμβασιούχος» εκπρόσωπος του έθνους. Με ημερομηνία λήξης. Πίσω από αυτήν την πρόταση κρύβεται βεβαίως η δυσαρέσκεια του πρωθυπουργού για τους υπουργούς του που, αντί να ασχολούνται με το έργο τους, ασχολούνται με τα θέματα της εκλογικής τους περιφέρειας.
Κρύβεται επίσης και μια προσπάθεια συγκάλυψης των ευθυνών του πρωθυπουργού, ο οποίος, παριστάνοντας τον πολιτικό τροχονόμο, τα ρίχνει όλα στους υπουργούς και τους βουλευτές του. Η Βουλή ωστόσο δεν είναι περιστρεφόμενη πόρτα για να μπαίνει και να βγαίνει κανείς ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Η εθνική αντιπροσωπία δεν είναι σώμα προς ρευστοποίηση. Και σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι κανείς πάρα πολύ αφελής για να πιστεύει ότι αν όσο είναι κάποιος υπουργός και έχει ανασταλεί η βουλευτική του ιδιότητα δεν θα επιχειρεί να κάνει ρουσφέτια, δοθέντος ότι θα είναι ξανά υποψήφιος βουλευτής.
Αντιθέτως! Τα ρουσφέτια θα διπλασιαστούν γιατί θα κάνουν και ο υπουργός και ο «επιλαχών» βουλευτής του «πάγκου». Επειδή αυτά τα σκέφτεται και ο τελευταίος στο τελευταίο καφενείο της χώρας, δεν μπορούμε παρά να μη ρωτήσουμε με ειλικρινή απορία: Εχετε χαζέψει; Είστε ματιασμένοι; Ποτέ αυτή η παράταξη όσο τη θυμόμαστε δεν είχε τέτοια χάλια.
