Σοκάρουν οι αριθμοί: Συνολικά 18.480.000 έχουν εκτοπιστεί ή σκοτωθεί! Κι ενώ πριν από έναν αιώνα αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού, σήμερα συρρικνώθηκαν στο 3%!
Οι χριστιανοί αποτελούν την πιο άγρια διωκόμενη θρησκευτική ομάδα σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι μια «εθνοκάθαρση» βιβλικών διαστάσεων. Σήμερα εκτιμάται ότι συνολικά 18.480.000 χριστιανοί έχουν εκτοπιστεί ή σκοτωθεί. Σε συγκεκριμένα μέρη οι διώξεις εναντίον τους είναι τόσο ανηλεείς που υπολογίζεται ότι σε ελάχιστο χρόνο από τώρα θα έχουν εξαφανιστεί πλήρως.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Οι αριθμοί αποδεικνύουν μια οργανωμένη γενοκτονία. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα και επικαιροποιημένα στοιχεία του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο αριθμός των χριστιανών στο Ιράκ μειώθηκε από 1,2 εκατομμύρια το 2011 σε μόλις 120.000 το 2024. Στη Συρία από 1,5 εκατομμύριο σε 300.000.
Οι αριθμοί βαίνουν διαρκώς μειούμενοι με ραγδαίο ρυθμό, κυρίως λόγω διώξεων και μαζικών δολοφονιών είτε από τρομοκρατικές ομάδες, όπως το ISIS, είτε από την οργανωμένη καταστολή από αυταρχικά καθεστώτα. «Μόνο κατά την τελευταία δεκαετία μέρη όπως το Ιράκ, η Συρία, τα παλαιστινιακά εδάφη και, σε σχετικά μικρότερο βαθμό, η Αίγυπτος και ο Λίβανος βλέπουν μια συνέχιση της ιστορικής εξόδου των χριστιανών» καταγράφει η Pew Research.
Οι χριστιανικές κοινότητες της Μέσης Ανατολής είναι οι αρχαιότερες στον κόσμο, αλλά εξαφανίζονται από τη γη όπου γεννήθηκε ο χριστιανισμός. Η χριστιανική παρουσία στην περιοχή προηγείται άλλων θρησκειών ή πολιτικών συστημάτων, π.χ. του Ισλάμ, του αραβικού εθνικισμού, του ευρωπαϊκού αποικισμού ή ακόμα και του δυτικού χριστιανισμού. Οι διώξεις τους, συνεπώς, δεν έχουν μόνο θρησκευτικό χαρακτήρα, αλλά πρόκειται και για βίαιες γεωπολιτικές και πολιτισμικές αλλαγές σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο χώρες «μαύρες τρύπες» για τους χριστιανούς, όπως η Συρία και το Ιράκ, όπου δολοφονούνται και εκτοπίζονται μαζικά. Αν και οι νόμοι σχετικά με τον χριστιανισμό ποικίλλουν από χώρα σε χώρα στη Μ. Ανατολή, ορισμένες επιβάλλουν αυστηρούς περιορισμούς στον χριστιανισμό. Ο οργανισμός Global Christian Relief, που παρακολουθεί τις παραβιάσεις της θρησκευτικής ελευθερίας, κατέγραψε πρόσφατα τη σοβαρότητα ορισμένων περιορισμών: «Στη Σαουδική Αραβία η δημόσια χριστιανική λατρεία απαγορεύεται αυστηρά. Δεν μπορούν να χτιστούν εκκλησίες και ακόμη και ιδιωτικές θρησκευτικές συγκεντρώσεις μπορούν να οδηγήσουν σε σύλληψη. Η κατοχή ή η επίδειξη χριστιανικών συμβόλων, όπως ένας σταυρός ή η Βίβλος, είναι παράνομη. Αυτή η έλλειψη θρησκευτικής ελευθερίας υπογραμμίζει τη σκληρή πραγματικότητα για τους χριστιανούς στην περιοχή».
Και προσθέτει: «Στο Ιράν, ενώ οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοι χριστιανοί αναγνωρίζονται ως θρησκευτικές μειονότητες, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικούς περιορισμούς. Η μεταστροφή από το Ισλάμ στον χριστιανισμό απαγορεύεται και οι μεταστραφέντες μπορούν να υποβληθούν σε φυλάκιση ή ακόμα και εκτέλεση». Αν και ο χριστιανισμός θεωρείται κυρίως θρησκεία της Δύσης, η στάση της ευρωπαϊκής και της αμερικανικής ηπείρου στην οργανωμένη εθνοκάθαρση των χριστιανικών πληθυσμών από τα εδάφη τους στη Μέση Ανατολή είναι από χλιαρή έως ντροπιαστικά αδιάφορη.
Στα «χαρτιά», Ε.Ε. και ΗΠΑ έχουν δηλώσει επίσημα ότι οι διώξεις και οι φρικαλεότητες εναντίον χριστιανών στην περιοχή ισοδυναμούν με γενοκτονία. Αλλά εκτός από σποραδικές συζητήσεις και προφορικές αντιδράσεις, οι χριστιανικές κοινότητες της Μέσης Ανατολής που αφανίζονται δεν έχουν λάβει ούτε προστασία ούτε επαρκή στήριξη.
Στόχος αντίδρασης απέναντι στη Δύση
2. «Οι χριστιανοί έγιναν ο στόχος της αρνητικής αντίδρασης του πολέμου στο Ιράκ, καθώς θεωρούνται εκπρόσωποι της Δύσης».
Η ματωμένη Αραβική Ανοιξη που έφερε ισλαμιστές στην εξουσία
«Στο Ιράκ οι χριστιανοί υπέστησαν εκφοβισμό κυρίως μετά την απομάκρυνση του Σαντάμ Χουσεΐν, αλλά με τον καιρό οι επιθέσεις έγιναν ολοένα και πιο βίαιες. Μαζικές δολοφονίες κατά χιλιάδες, αφανισμοί ολόκληρων χωριών, καθώς και σεξουαλική βία συμπεριλαμβανομένων βιασμού, αναγκαστικού γάμου, σεξουαλικής δουλείας και εμπορίας ανθρώπων» αναφέρει χαρακτηριστικά η έκθεση του 2017 για λογαριασμό της βρετανικής κυβέρνησης.
Γενικότερα, η Αραβική Ανοιξη απεδείχθη προβληματική για τους χριστιανούς της Μ. Ανατολής και όχι μόνο επειδή έστειλε ισλαμιστές στην εξουσία, όπως στην Αίγυπτο. Οι εξεγέρσεις έφεραν στην επιφάνεια έναν παράδοξο συμβιβασμό που είχαν κάνει πολλές χριστιανικές ομάδες. Την -έστω- σιωπηρή ουδετερότητα των χριστιανικών πληθυσμών προς τις παλιές δικτατορικές ηγεσίες με αντάλλαγμα προστασία.
Μετά την εισβολή στο Ιράκ και την Αραβική Ανοιξη, οι νέες αυταρχικές ηγεσίες που φυτεύτηκαν στην περιοχή ανακήρυξαν ολόκληρες θρησκευτικές κοινότητες ως εχθρούς. Στην ουσία κι εν τω μέσω του χάους που προκλήθηκε στη Μέση Ανατολή κι έκτοτε συνεχίζει να εντείνεται και να ξεπετιέται σε διάφορες χώρες, οι χριστιανοί στοχοποιήθηκαν, εγκλωβίστηκαν σε μια αιματηρή εθνοκάθαρση και αφέθηκαν στον ρόλο του ευάλωτου στο πλαίσιο της προώθησης των προσωπικών συμφερόντων των νέων «ηγετών» στις διάφορες, ολότελα αποσταθεροποιημένες πια, περιοχές.
Πριν από έναν αιώνα οι χριστιανοί αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού της Μέσης Ανατολής. Σήμερα συρρικνώθηκαν σε μόλις 3%. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως του ISIS, οι επιθέσεις στις χριστιανικές κοινότητες όχι απλώς επιτρέπονται αλλά ενθαρρύνονται επειδή θεωρούν όλους τους χριστιανούς «σταυροφόρους», που πρέπει να μαρτυρήσουν και να εκδιωχθούν στο όνομα του Ισλάμ. Ακόμα και τώρα όμως, η αδιαφορία της Δύσης να αντιδράσει ενεργά έστω για όσους χριστιανούς απέμειναν είναι εκκωφαντική.
Χαρακτηριστική η περίπτωση του αρχηγού της συριακής Αλ Κάιντα, Τζολάνι, επαγγελματία σφαγέα, αποκεφαλιστή, πληρωμένου δολοφόνου και μέχρι πρότινος επικηρυγμένου με 10 εκατ. δολάρια από τις ΗΠΑ που τώρα η Δύση τοποθέτησε «διεθνώς αναγνωρισμένο» ηγέτη στη Συρία και αφεντικό στη Μέση Ανατολή. Ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών Γεραπετρίτης συναντήθηκε πέρυσι επίσημα με τον συγκεκριμένο σφαγέα των χριστιανών στη Συρία, χωρίς όμως να απαιτεί τη στοιχειώδη προστασία τους. Σημειωτέον οι Ελληνορθόδοξοι είναι η μεγαλύτερη χριστιανική ομάδα στη χώρα.
Οι 8 εγκληματικοί τρόποι διώξεων
Οι τρόποι με τους οποίους διώκονται οι χριστιανοί τα τελευταία χρόνια σε χώρες της Αφρικής και της Ασίας είναι εγκληματικοί και συμπεριλαμβάνουν πρακτικά τα πάντα, από δολοφονίες εν ψυχρώ μέχρι την αρπαγή της περιουσίας τους:
1 Στοχευμένες επιθέσεις σε πρόσωπα και εναντίον ολόκληρων χριστιανικών κοινοτήτων και περιοχών. Πλιάτσικο, σεξουαλικά βασανιστήρια, δολοφονίες με διάφορους φρικτούς τρόπους, ακόμα και με σταυρώσεις.
2 Τα τελεσίγραφα εξτρεμιστών προς τους χριστιανούς να ασπαστούν το Ισλάμ ή να θανατωθούν έχουν οδηγήσει σε μαζική έξοδο χριστιανικών οικογενειών από διάφορες πόλεις στην περιοχή, ιδιαίτερα στο Ιράκ και στη Συρία.
3 Οργανωμένη καταστροφή θρησκευτικής περιουσίας και πολιτιστικής κληρονομιάς ακόμα και προστατευμένης από την UNESCO, με σκοπό να σβηστεί η ταυτότητα των χριστιανικών κοινοτήτων και να αφανιστεί η μακρά ιστορία τους στη Μ. Ανατολή.
4 Κλοπή με την κάλυψη του νόμου: Γίνεται παράνομη κατάσχεση σπιτιών και γης χριστιανικής ιδιοκτησίας από άτομα που βρίσκονται κοντά στην πολιτική εξουσία.
5 Ελλειψη νομικής και συνταγματικής προστασίας: οι χριστιανοί αντιμετωπίζονται νομικά ως αναλώσιμοι, με άνιση υπηκοότητα χωρίς βασικές προστασίες, αποκλείονται από την εκπαίδευση, δεν τους επιτρέπεται η άσκηση της θρησκείας τους ούτε καν να διδάσκουν στα παιδιά τους τον χριστιανισμό.
6 Αυθαίρετες συλλήψεις και φυλακίσεις έπειτα από εκτεταμένες επιδρομές σε ιδιωτικές κατοικίες χριστιανών χωρίς καμιά αιτιολογία.
7 Δολοφονίες, απαγωγές και συλλήψεις χριστιανών ηγετών.
8 Θεσμική ατιμωρησία. Η βία του όχλου εναντίον χριστιανών μένει ατιμώρητη -πρακτικά επιτρέπεται ελεύθερα-, αφού δεν αναγνωρίζονται ως εγκλήματα από το θεσμικό πλαίσιο και τη Δικαιοσύνη σε κάποιες χώρες.
Η εικόνα της φρίκης σε κάθε χώρα με αριθμούς
ΣΥΡΙΑ
Μόλις πριν από μία δεκαετία, το 2015, ο χριστιανικός πληθυσμός ήταν 1,1 εκατομμύριο, ενώ το 2011 ήταν 1,5 εκατ. Η πλειονότητά τους ορθόδοξοι, υπό το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας και πάσης Ανατολής στη Δαμασκό. Προπολεμικά αποτελούσαν το 10%-12% του πληθυσμού. Μετά τον πόλεμο και την πτώση του καθεστώτος Ασαντ το 2024, άρχισαν να διώκονται συστηματικά. Σήμερα απομένουν μόλις 300.000 χριστιανοί στη Συρία. Υπό τη νέα διοίκηση Τζολάνι -την οποία στηρίζει η Δύση-, η Συρία ανέβηκε στην 6η θέση παγκοσμίως στην κατάταξη διώξεων χριστιανών για το 2026.
ΙΡΑΚ
Πριν από την αμερικανική εισβολή του 2003 ζούσαν 1,5 εκατομμύριο χριστιανοί στο Ιράκ. Το 2011 ήταν 1,2 εκατ., όμως το 2015 είχαν μειωθεί πια στους 270.000. Σήμερα υπολογίζεται ότι έχουν απομείνει μόλις 120.000-140.000 χριστιανοί, με την πλειονότητα να έχει καταφύγει στην αυτόνομη περιοχή του Κουρδιστάν, που θεωρείται ασφαλέστερο καταφύγιο. Χαρακτηριστικό είναι ότι στη Μοσούλη, μια πόλη που είχε 50.000 χριστιανούς, έχουν απομείνει λιγότερες από 70 οικογένειες. Σε Ιράκ και Συρία εκτιμάται ότι, αν δεν υπάρξει άμεση και σοβαρή παρέμβαση, πολύ σύντομα ο χριστιανισμός θα εξαφανιστεί παντελώς.
ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
Οι χριστιανοί στη Γάζα είναι κι αυτοί υποχρεωμένοι, όπως οι μουσουλμάνοι συμπολίτες τους, να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που απορρέουν από την ισραηλινή κατοχή. Πριν από μία δεκαετία υπολογίζονταν σε περίπου 100.000, αλλά λόγω περιορισμών στα κατεχόμενα είχαν μειωθεί σε περίπου 1.000 ήδη πριν από την έναρξη του πολέμου τον Οκτώβριο του 2023. Σήμερα, και μετά τον εκτοπισμό του 90% του γενικού πληθυσμού, απομένουν περίπου 600 χριστιανοί, εν μέσω ανθρωπιστικής κρίσης.
ΛΙΒΑΝΟΣ
Ο Λίβανος προσφέρει συγκριτικά τις ισχυρότερες συνθήκες προστασίας και ασφάλειας για τους χριστιανούς. Το 2015 ο πληθυσμός τους στον Λίβανο ήταν 1,6 εκατομμύρια, το υψηλότερο ποσοστό χριστιανών (38%) στον πληθυσμό ανά χώρα στη Μ. Ανατολή και η μοναδική χώρα όπου οι χριστιανοί έχουν ισχυρή πολιτική παρουσία. Οι περισσότεροι είναι Μαρωνίτες, με τους Ελληνορθοδόξους να αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη χριστιανική ομάδα. Ο αριθμός τους σήμερα μειώθηκε σε 1,2 – 1,5 εκατομμύριο (32%-35% του πληθυσμού).
ΑΙΓΥΠΤΟΣ
Θεωρείται η δεύτερη καλύτερη χώρα για τους χριστιανούς στη Μέση Ανατολή. Εκεί ζούσαν μεταξύ 10-12 εκατ. χριστιανοί, με τους περισσότερους να είναι Κόπτες, περίπου το 10% του συνολικού πληθυσμού. Η κατάσταση επιδεινώθηκε κατά τη διάρκεια της Αραβικής Ανοιξης και της ανόδου στην εξουσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Απ’ όταν ανέλαβε καθήκοντα ο πρόεδρος Αλ-Σίσι το 2014, έγιναν προσπάθειες για την προώθηση της θρησκευτικής ανεκτικότητας. Ωστόσο κι εκεί ο πληθυσμός έχει πλέον μειωθεί σε σχέση με πριν από λίγες δεκαετίες. Το Ιδρυμα Pew εκτίμησε τους χριστιανούς στο 5,1% το 2010 (από 10% που ήταν), με ελαφρώς αυξητικές τάσεις μέχρι σήμερα.
