Το Ισραήλ δεν επαναπαύθηκε ποτέ στην αμερικανική στρατιωτική βοήθεια. Δεν παραμέλησε την έρευνα και ανάπτυξη κάθε είδους όπλων, αντιθέτως βελτίωσε και τροποποίησε εντυπωσιακά ό,τι παίρνει από τις ΗΠΑ
- Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
Η συμμαχία με το Ισραήλ, εκτός από πολλαπλασιαστής ισχύος, που ενισχύει την αποτροπή μας ενάντια στον κοινό εχθρό, την Τουρκία, πρέπει να λειτουργεί και παιδευτικά για εμάς τους Ελληνες με τη μελέτη του παραδείγματος της διαχρονικής πολιτικής του ρωμαλέου Εβραϊκού Κράτους. Είναι το παράδειγμα ενός Εθνους που αναγεννήθηκε, όπως κι εμείς, όμως σε διαφορετικές και θα έλεγα και πιο αντίξοες συνθήκες, αφού σε αντίθεση με εμάς είχαν γίνει μειοψηφία στην κοιτίδα του Εθνους τους. Εμείς, λίγα χρόνια πριν από το 1821 ήμασταν πλειοψηφία σε τεράστιο μέρος της ευρύτερης αλύτρωτης Πατρίδας μας.
Το Σιωνιστικό, δηλαδή το Εβραϊκό Εθνικό Κίνημα, με το Ιουδαϊκό Πρακτορείο ως εργαλείο, και τους Εβραίους διασκορπισμένους στα πέρατα της γης, έπρεπε να οργανώσουν πρώτα την επιστροφή στην πατρώα γη τους, ώστε να δημιουργηθεί η κρίσιμη μάζα, που με το τελευταίο τεράστιο κύμα των επιζώντων του Ολοκαυτώματος έδωσε το 1948 στον Δαβίδ Μπεν Γκουριόν και στους συντρόφους του τη δυνατότητα να επανιδρύσουν το Εβραϊκό Κράτος στη γη των προπατόρων τους.
Αποδέχθηκαν τότε τη λύση των δύο κρατών, κάτι που όμως απέρριψαν οι Αραβες, που επιτέθηκαν από όλα τα σημεία του ορίζοντα για να αφανίσουν το κράτος του Ισραήλ την ίδια στιγμή της ανακήρυξής του. Ηττήθηκαν κατά κράτος, όπως σε όλους τους πολέμους που ακολούθησαν, από έναν στρατό στα σπάργανα, με μια πανσπερμία όπλων με προέλευση τη Γαλλία, την Τσεχοσλοβακία, ακόμη και τα αποθέματα του ηττημένου Γ΄ Ράιχ, που με διάφορους, συχνά ευφάνταστους τρόπους έφτασαν σε ισραηλινά χέρια. Είναι παντελώς εσφαλμένη η πεποίθηση μερικών πως το Ισραήλ ιδρύθηκε και διατηρήθηκε με πακτωλό αμερικανικής οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας. Το Ισραήλ εξαρχής αντιλήφθηκε πως για την επιβίωσή του έπρεπε να επιδιώξει τη μέγιστη στρατιωτική αυτάρκεια.
Το επιστημονικό και τεχνικό δυναμικό του επέδειξε εξαιρετική ικανότητα να αντιγράφει και κυρίως στη συνέχεια να βελτιώνει τα όπλα που χρειαζόταν για την επιβίωσή του, διότι για το Ισραήλ η ήττα θα σήμαινε πλήρη αφανισμό, ολοκλήρωση του Ολοκαυτώματος. Μαχητικά αεροπλάνα και άρματα μάχης φτιάχτηκαν εξελίσσοντας υπαρκτές πλατφόρμες, με τη διαφορά πως έγιναν πολύ καλύτερα από τη βάση επί της οποίας αναπτύχθηκαν. Μετά τον νικηφόρο πόλεμο της Ανεξαρτησίας το 1948, τα ισραηλινά όπλα νίκησαν τους αντιπάλους τους το 1956 και το 1967. Ειδικά η νίκη του 1967, στον Πόλεμο των Εξι Ημερών, ήταν αυτή, που με τη συντριπτική ήττα των Αράβων, προκάλεσε τη μεγάλη απόφαση των ΗΠΑ να ανοίξουν τον κρουνό ενός πακτωλού οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας προς τον ρωμαλέο και νικηφόρο σύμμαχο της Δύσης και ιδίως των αμερικανικών συμφερόντων στη Μ. Ανατολή.
Ετσι, όταν η Αίγυπτος, με τη συνδρομή όλων των αραβικών χωρών γύρωθεν του Ισραήλ, προσπάθησε να πάρει ρεβάνς το 1973, στον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, μετά τον αρχικό αιφνιδιασμό, συνετρίβη σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, καθώς πλέον το Ισραήλ είχε στο οπλοστάσιό του αμερικανικά πολεμικά αεροπλάνα και άλλα σύγχρονα όπλα προέλευσης ΗΠΑ. Το Ισραήλ όμως δεν επαναπαύθηκε ποτέ στην αμερικανική στρατιωτική βοήθεια. Δεν παραμέλησε την έρευνα και ανάπτυξη κάθε είδους όπλων, αντιθέτως βελτίωσε και τροποποίησε εντυπωσιακά ό,τι παίρνει από τις ΗΠΑ.
Στόχος του ήταν και είναι η μέγιστη δυνατή αυτάρκεια. Γι’ αυτό και σήμερα το Ισραήλ μπορεί να διεξάγει και μόνο του έναν πολυμέτωπο αγώνα, συχνά επιχειρώντας χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, χωρίς απώλειες. Θεωρητικά, ακόμη και αν οι ΗΠΑ εγκατέλειπαν την πλήρη στήριξη στο Ισραήλ, αυτό, με τις πυρηνικές και συμβατικές στρατιωτικές δυνάμεις του μπορεί να εξασφαλίσει την ασφάλεια και επιβίωση του κράτους και του λαού του, κάνοντας πράξη το Ποτέ Ξανά.
Οι Τούρκοι, μετά την οδυνηρή εμπειρία του εμπάργκο αμερικανικών όπλων 1974-1977, πήραν και υλοποίησαν τη δική τους στρατηγική απόφαση να μην ξαναβρεθούν στην ίδια θέση, περιορίζοντας στον μέγιστο δυνατό βαθμό την εξάρτηση των αμυντικών προμηθειών τους από τις ΗΠΑ και άλλους. Σήμερα έχουν καταφέρει μια έκρηξη έρευνας, ανάπτυξης και παραγωγής σύγχρονων οπλικών συστημάτων, μειώνοντας δραματικά τις εξαρτήσεις τους, παρά βέβαια τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν στο θέμα των μαχητικών αεροσκαφών, αφού το φερόμενο μαχητικό 5ης γενεάς ΚΑΑΝ απέχει πολύ από το να είναι ο αντικαταστάτης των F-16, με την TAF στα χειρότερα χάλια που είχε ποτέ.
Μελετώντας λοιπόν προσεκτικά τον σύμμαχο αλλά και τον κοινό εχθρό μας, παίρνουμε το ίδιο χρήσιμο μάθημα. Οφείλουμε και εμείς να προχωρήσουμε στη μέγιστη δυνατή αυτάρκεια, να αναπτύξουμε, να παράγουμε ή και συμπαράγουμε οπλικά συστήματα τελευταίας τεχνολογίας, τα οποία θα εντάξουμε στις Ενοπλες Δυνάμεις και θα δώσουν τα επόμενα χρόνια στο Εθνος μας τη δική μας μέγιστη δυνατή αυτάρκεια, ώστε να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την απειλή από την Τουρκία, αν χρειαστεί και μόνοι μας. Αλλωστε στις σύγχρονες χώρες, στις σύγχρονες οικονομίες, η ανάπτυξη στρατιωτικής τεχνολογίας αιχμής είναι σημαντικός παράγοντας ευμάρειας και αύξησης όλων των θετικών μεγεθών μιας οικονομίας. Ετσι θα είμαστε ακόμη πιο χρήσιμοι και σεβαστοί στους συμμάχους μας αλλά κυρίως χρήσιμοι στον εαυτό μας, στα παιδιά και τα εγγόνια μας. Η μέγιστη δυνατή αυτάρκεια στον στρατιωτικό τομέα, μαζί με την αύξηση των γεννήσεων, η νικηφόρα αντιμετώπιση του Δημογραφικού, είναι οι μεγάλοι εθνικοί στόχοι για τις επόμενες δεκαετίες, απολύτως εφικτοί για ένα Εθνος με σχέδιο, ηγεσία και ταυτότητα.
