Το ατομικό ή συλλογικό κύρος δεν αγοράζεται. Δεν χαρίζεται. Για να «χτιστεί» απαιτούνται πολυετείς προσπάθειες. Μπορεί να χαθεί σε μια στιγμή, λόγω μιας βεβιασμένης, επιπόλαιης απόφασης ή ολιγοψυχίας.
Η πρόσφατη απάντηση της Τζόρτζια Μελόνι στον Ντόναλντ Τραμπ, μετά το υποτιμητικό σχόλιό του ότι τον «ικέτευε» για μια φωτογραφία στη σύνοδο του G7, αναδεικνύει ανάγλυφα τι σημαίνει να υπερασπίζεσαι το εθνικό σου κύρος. Δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι «ούτε η ίδια ούτε η Ιταλία παρακαλάνε», η Ιταλίδα πρωθυπουργός προστάτευσε την αξιοπρέπεια της Ιταλίας απέναντι στην αλαζονεία του επικεφαλής μιας υπερδύναμης. Κι η αξιοπρέπεια, όπως μας έχει διδάξει η Ιστορία, δεν είναι ζήτημα μεγέθους μιας χώρας, αλλά αναστήματος των ηγετών της.
Δυστυχώς, αυτή η αυτονόητη στάση εθνικής υπερηφάνειας μοιάζει με άγνωστη λέξη για την τρέχουσα ελληνική εξωτερική πολιτική, η οποία πάσχει από ένα βαθύ και διαρκές έλλειμμα αξιοπρέπειας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει τη στρατηγική του δεδομένου και πρόθυμου συμμάχου, διολισθαίνοντας συχνά σε συμπεριφορές που αγγίζουν τα όρια του διασυρμού. Νωπή παραμένει στη μνήμη η εικόνα από την περσινή σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης ακολουθούσε τον Αμερικανό πρόεδρο σαν πεινασμένο κουταβάκι, αναζητώντας απεγνωσμένα ένα βλέμμα επιδοκιμασίας ή μια τυπική χειραψία. Αυτή η εικόνα της απροκάλυπτης επίδειξης συμπεριφοράς υποτελούς… φυλάρχου είναι το σήμα κατατεθέν μιας διπλωματίας που εναποθέτει τα πάντα στην εύνοια των ισχυρών, χωρίς να διεκδικεί κάτι.
Εδώ αξίζει να υπενθυμιστεί ότι στις 26 Ιουνίου 2025 η «δημοκρατία» καυτηρίαζε την ικετευτική στάση Μητσοτάκη, που εκλιπαρούσε για μια χειραψία, έναν σύντομο διάλογο ή έστω μια ευκαιρία για φωτογράφιση με τον Ντόναλντ Τραμπ: «Ο Ελληνας πρωθυπουργός εδώ και μήνες προσπαθεί να βρει δίαυλο επικοινωνίας με τη νέα αμερικανική διοίκηση και τρώει διαρκώς… πόρτα».
Τρεις ημέρες αργότερα η εφημερίδα μας έγραφε στο κύριο άρθρο της: «Από τη μία η διεθνής κοινότητα βλέπει τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Χάγη να εκλιπαρεί για ένα βλέμμα του Ντόναλντ Τραμπ κι από την άλλη ενημερώνεται για τις έρευνες που κάνουν Ευρωπαίοι εισαγγελείς στην Ελλάδα για θηριώδη σκάνδαλα, στα οποία υπάρχει μεγάλη συμμετοχή μελών της κυβέρνησης και υψηλόβαθμων στελεχών του κυβερνώντος κόμματος! Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι καταγγελίες των ευρωπαϊκών Αρχών ότι, αντί να βοηθηθούν στο έργο τους από την κυβέρνηση, συνάντησαν εμπόδια».
Και πέρα από τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο θλιβερή στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Την ώρα που η Αγκυρα κλιμάκωνε τις προκλήσεις της, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης καταγράφηκε από τις κάμερες να κάνει κυριολεκτικά τεμενάδες στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Αυτές οι υποκλίσεις, σωματικές και διπλωματικές, συμβολίζουν την πλήρη διολίσθηση σε μια πολιτική κατευνασμού που προσβάλλει τον Ελληνισμό.
Η Ελλάδα χρειάζεται μια εξωτερική πολιτική υπερήφανη, όχι ασπόνδυλη, που να εμπνέει σεβασμό και όχι οίκτο.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
