Ως αναφορά μνήμης του συνθέτη Δημήτρη Λάγιου, του στιχουργού Μιχάλη Μπουρμπούλη και της Σωτηρίας Μπέλλου, το έργο «Αη Λαός» συναντά την τραγωδία «Τρωάδες», που δίδαξε ο Ευριπίδης το 415 π.Χ., στο θέατρο Γης στις 29 Ιουλίου, στο πλαίσιο του 12ου Φεστιβάλ Δάσους του ΚΘΒΕ. Το μουσικοθεατρικό γεγονός, σε σκηνοθεσία του φερέλπιδος Στέλιου Βραχνή, μετά την πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη, θα εκκινήσει πανελλαδική περιοδεία. Η ηθοποιός Γιώτα Φέστα επιστρέφει στον ρόλο της Εκάβης, η Ιωάννα Πηλιχού ενσαρκώνει την Ανδρομάχη και η Αλκηστις Αγγελοπούλου είναι η Κασσάνδρα. Μαζί τους ένα σύνολο 19 ηθοποιών, τραγουδιστών και μουσικών συγκροτεί έναν ενιαίο σκηνικό οργανισμό, στον οποίο λόγος, μουσική και σώμα λειτουργούν ως κοινή δραματουργική πράξις.
Τρεις πρωτότυπες ενορχηστρώσεις διαμορφώθηκαν ειδικά για τη σκηνική σύνθεση της παράστασης, στην οποία συμμετέχει η ερμηνεύτρια Υακίνθη Λάγιου, κόρη του Δημήτρη Λάγιου. Τα τραγούδια ερμηνεύουν ηθοποιοί του Χορού, ενώ η Γιώτα Φέστα απαγγέλλει αποσπάσματα από τις «Τρωάδες» του Ευριπίδου. Η Σοφία Γιολδάση, υπεύθυνη μουσικής διεύθυνσης και φωνητικής διδασκαλίας, τόνισε ότι «πριν από αρκετούς μήνες, τον Οκτώβριο, ο Στέλιος μου είπε θέλει να κάνει κάτι τρελό. Με το που μου είπε τι είχε στο μυαλό του, πάγωσα. Τώρα τι πας να κάνεις; Πας να συνδέσεις δύο ασύνδετα πράγματα. Ούτε χρονικά συνδέονται, ούτε αισθητικά. Οι “Τρωάδες” του Ευριπίδη, όπως τις ξέρουμε από όλες τις προηγούμενες σκηνοθετικές προσεγγίσεις και από τον λόγο τον ίδιο, με ένα έργο που γράφτηκε τη δεκαετία του ’80 που τραγουδήθηκε από μια λαϊκή φωνή. Πώς θα ενωθούν αυτά τα δύο;».
Οπως εξήγησε, «το στοίχημα για μένα ήταν αυτό: Πώς αισθητικά θα ενωθεί ο κόσμος στις “Τρωάδες” με τη μουσική του Δημήτρη Λάγιου και αποφασίσαμε να γίνει πολυφωνικό, να υπάρχουν πολλές ταυτόχρονα μελωδίες, ανοίγοντας ένα νέο παράθυρο, ένα νέο πρίσμα στο να ακούσει κανείς ξανά τον δίσκο αυτό». «Το μίσος και η αγάπη, η ζωή και ο θάνατος, η ελπίδα και ο φόβος πάντοτε και νομοτελειακά συνυπάρχουν» είπε η Πέγκυ Λάγιου, σύζυγος του Δημήτρη Λάγιου, η οποία στήριξε τον σκηνοθέτη πρακτικά, συναισθηματικά και ηθικά και του προσέφερε αρχειακό υλικό.
Η Γιώτα Φέστα αποκάλυψε ότι λειτουργεί ολίγο ως… αρχαιολόγος, λέγοντας ότι «η απάντηση στη φρίκη του πολέμου είναι η αγάπη που φέρει η μουσική του Δημήτρη Λάγιου. Μπορεί να έχω υποδυθεί τον ρόλο πριν από έξι χρόνια, αλλά μου αρέσει πολύ όταν επανέρχομαι σε κάτι να σκάβω για να βρω όσο γίνεται περισσότερα πράγματα… Ο Δημήτρης Λάγιος και η μουσική του απαντάνε με την αγάπη στη φρίκη του πολέμου». Στο έργο η ερμηνεία της Σωτηρίας Μπέλλου επαναπροσδιορίζεται μέσα από μια πολυφωνική σκηνική ανάγνωση. Η μουσική του Δημήτρη Λάγιου ενορχηστρώθηκε εκ νέου για έγχορδα, πνευστά και ηλεκτρονικό ήχο, σε ένα σύγχρονο ηχητικό τόπο ανάμεσα στη μνήμη και στο παρόν. Σημειώνεται ότι στο κέντρο της σκηνικής σύνθεσης βρίσκεται μια εγκατάσταση από 2.000 ανδρικά ρούχα, σύμβολα των απόντων σωμάτων.
