Σαρωτικό ήταν το πέρασμα των ανέμων τις τελευταίες ημέρες του Ιουλίου 2026, με τις ριπές να κατατάσσονται στις υψηλότερες των τελευταίων 15 ετών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε ο διευθυντής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, Κώστας Λαγουβάρδος, η μονάδα ΜΕΤΕΟ προχώρησε σε ανάλυση των καταγραφών από επιλεγμένους σταθμούς στην Αττική και τη Νότια Κρήτη. Η επιλογή των σταθμών έγινε με κριτήριο τον μεγάλο χρόνο λειτουργίας τους, ενώ η έρευνα εστίασε αποκλειστικά στους τρεις καλοκαιρινούς μήνες, περίοδο κατά την οποία κορυφώνεται η συχνότητα των ετήσιων μελτεμιών.
Τα ρεκόρ των σταθμών
Τα στοιχεία αποτυπώνουν ακραίες εντάσεις, με τα ρεκόρ να διαδέχονται το ένα το άλλο κατά το τριήμερο 29-31 Ιουλίου.
Στην Κρήτη, ο σταθμός στον Φουρφουρά Αμαρίου στο Ρέθυμνο, ο οποίος λειτουργεί από το 2010, κατέγραψε στις 29 Ιουλίου μέγιστη ριπή στα 111 km/h. Μία ημέρα αργότερα, στις 30 Ιουλίου, ο σταθμός στον Πλακιά Αγίου Βασιλείου (από το 2012) κατέγραψε ριπή 114 km/h. Σύμφωνα με τον κ. Λαγουβάρδο, και για τις δύο περιοχές πρόκειται για τις μεγαλύτερες ριπές καλοκαιρινών μηνών που έχουν εντοπιστεί ποτέ στα ιστορικά τους δεδομένα.
Στην Αττική, οι εγκαταστάσεις του ΕΑΑ στην Πεντέλη σημείωσαν μέγιστη ριπή 108 km/h στις 31 Ιουλίου. Η επίδοση αυτή είναι η δεύτερη υψηλότερη από την έναρξη λειτουργίας του σταθμού το 2013, πίσω μόνο από τα 113 km/h που είχαν σημειωθεί τον Ιούλιο του 2022. Αξίζει να αναφερθεί πως ένας δεύτερος σταθμός στην κορυφή της Πεντέλης κατέγραψε την ίδια μέρα ριπή στα 150 km/h, ωστόσο λόγω του ότι μετράει μόλις έναν χρόνο λειτουργίας, απουσιάζουν τα συγκριτικά στοιχεία για το παρελθόν. Στην Πάρνηθα (από το 2010), ο άνεμος άγγιξε τα 109 km/h, νούμερο που αποτελεί επίσης τη δεύτερη μεγαλύτερη καλοκαιρινή επίδοση μετά τα 111 km/h των ετών 2024 και 2025.
Η πιο ακραία τιμή καταγράφηκε στην Εύβοια, όπου ο σταθμός στην Παξιμάδα Καρύστου (σε λειτουργία από το 2013) «έπιασε» στις 31 Ιουλίου μέγιστη ριπή στα 150 km/h, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη τιμή καλοκαιρινών μηνών στη δική του ιστορία.
Οι συγκεκριμένες ακραίες εντάσεις των ανέμων λειτούργησαν ως πολλαπλασιαστής καταστροφής για τα πύρινα μέτωπα των προηγούμενων ημερών. Οι θυελλώδεις ριπές σε περιοχές όπως η Κρήτη, η Βοιωτία και η Δυτική Αττική κατέστησαν πρακτικά αδύνατη τη συνεχή και ασφαλή επιχειρησιακή δράση των εναέριων μέσων. Το αποτέλεσμα ήταν οι πυρκαγιές να λάβουν γρήγορα ανεξέλεγκτες διαστάσεις, αφήνοντας πίσω τους τραγικές ανθρώπινες απώλειες, κατεστραμμένες περιουσίες και τεράστιο πλήγμα στο φυσικό περιβάλλον.
