Από το μακρινό 2012 έχει μπει η ταφόπλακα για τα παρθένα πευκοδάση της χώρας που αναπτύχθηκαν πριν από εκατοντάδες χρόνια αλλά είχαν την «ατυχία» να ενταχθούν στα μεγαλεπήβολα προγράμματα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) για μείωση των ρύπων (που δεν έρχεται ποτέ) και του φθηνού ρεύματος (που είναι πικρό ανέκδοτο).
Σύσσωμα το ελληνικό κράτος και όλες οι κυβερνήσεις του πάτησαν πάνω σε πρόχειρες ή βεβιασμένες αποφάσεις για τα πλεονεκτήματα χρήσης ανεμογεννητριών, μπουρδούκλωσαν όλους τους απαραίτητους περιορισμούς στην εγκατάσταση, τη λειτουργία τους και τη μεταφορά του παραγόμενου ρεύματος, και άφησαν δάση και πολίτες στην τύχη τους, αφού όλες οι κυβερνήσεις «τα έχουν καλώς καμωμένα» και σύννομα, δηλαδή χωρίς ευθύνες, τις οποίες κανείς δεν αποδίδει σε κανέναν, πλην των πρόσκαιρων γελοίων κομματικών αντιπαραθέσεων της στιγμής, για το ποια κυβέρνηση έκαψε τα περισσότερα δάση από την άλλη.
Μέχρι το 2012 ο νόμος προέβλεπε ότι «δεν επιτρέπεται η εν όλω ή εν μέρει μεταβολή του προορισμού δημόσιου δάσους ή δασικής έκτασης, ή η εντός αυτών εκτέλεση έργων, ή η δημιουργία μόνιμων εγκαταστάσεων, ή η παροχή άλλης διαρκούς εξυπηρετήσεως. Η παραπάνω γενική απαγόρευση δεν ισχύει εφόσον πρόκειται για εκτέλεση στρατιωτικών έργων που αφορούν άμεσα την εθνική άμυνα της χώρας, για διανοίξεις δημοσίων οδών και για την κατασκευή και την εγκατάσταση αγωγών φυσικού αερίου…»
Το 2012, επί κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, το Συμβούλιο της Επικρατείας με την απόφαση2499/2012 και με εισηγήτρια την Αικ. Σακελλαροπούλου, μετέπειτα Πρόεδρο της Δημοκρατίας επί κυβέρνησης Ν.Δ., και με οριακή πλειοψηφία, προσέθεσε τη μνημειώδη φράση ότι «η παραπάνω γενική απαγόρευση δεν ισχύει εφόσον πρόκειται για εκτέλεση στρατιωτικών έργων που αφορούν άμεσα την εθνική άμυνα της χώρας, για διανοίξεις δημοσίων οδών και για την κατασκευή και την εγκατάσταση αγωγών φυσικού αερίου…» «ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΡΓΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΑΠΟ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ (ΑΠΕ), ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΤΥΩΝ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ…»
Ετσι ξαφνικά τα δημόσια έργα που αφορούν την ασφάλεια και την άμυνα της χώρας (π.χ. υπόγειοι αγωγοί μεταφοράς στρατιωτικών καυσίμων ή υπόγειοι αγωγοί μεταφοράς φυσικού αερίου για τη χώρα) εξομοιώθηκαν με το προσωπικό ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΚΕΡΔΟΣ ΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΙΔΙΩΤΩΝ, που προς τέρψιν τους είδαν το ιδιωτικό συμφέρον τους να μετατρέπεται τελεσίδικα σε έργο ισοδύναμο με αυτό της εθνικής άμυνας και της ασφάλειας της χώρας. Επιπροσθέτως, η μνημειώδης απόφαση 2499/2012 του Συμβουλίου της Επικρατείας «καθάρισε» το τοπίο για τα εναέρια δίκτυα σύνδεσης με το σύστημα.
Παρθένα δάση
Και όλα αυτά μέσα ή πάνω από τα παρθένα δάση της χώρας, που μόνον ένας καλοκάγαθος και ανυπάρκτου IQ άνθρωπος θα πίστευε ότι θα παραμείνουν αλώβητα. Κι όμως, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, τα πολιτικά κόμματα, οι αρμόδιες κρατικές Αρχές κ.λπ. πίστεψαν με χαρά, με ανιδιοτέλεια (;), με αφέλεια και κυρίως με υπερφίαλη αδιαφορία ότι και οι ΑΠΕ θα αλωνίζουν τα παρθένα δάση της Ελλάδας και αυτά θα είναι προστατευμένα.
Τώρα, αν καούν τα περισσότερα ή όλα από λάθος της στιγμής ή από ακραίες καιρικές συνθήκες, ποιος θα κατηγορήσει ποιον και γιατί; Και το χειρότερο όλων. Η διαρκής και μόνιμη κρατική κυβερνητική κομματική αδιαφορία δεν προστάτευσε ούτε τις ίδιες τις εγκαταστάσεις ΑΠΕ, θεσπίζοντας περιορισμούς, αυστηρές διατάξεις ασφαλείας για την εγκατάσταση λειτουργία τους ή την απόλυτη ασφάλεια στη μεταφορά ενέργειας από τα εναέρια δίκτυα πάνω από το δάσος.
Η εικοσάχρονη σχεδόν εγκατάσταση και λειτουργία των ΑΠΕ στα άλλοτε «απάτητα βουνά» της Ελλάδας επιτρέπει κάποια γενικά συσσωρευμένα συμπεράσματα, για την «ένδοξη» άλωση των ελληνικών βουνών και δασών από τις ανεξέλεγκτες ΑΠΕ. Από το 2012 μέχρι σήμερα η αρμόδια ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας), όπως φαίνεται στην ιστοσελίδα της, εκδίδει αδιάλειπτα και ακάματα με ρυθμό αυτόματου πολυβόλου άδειες εγκατάστασης ΑΠΕ σε κάθε κορυφή, κορφούλα και πλαγιά μέσα σε απόλυτα δασικές περιοχές.
Κάθε απόφαση της ΡΑΕ περνά από τον «έλεγχο» (;) και την απόλυτη έγκριση από τις αρμόδιες κρατικές Αρχές για να καταλήξει στην τελική απόφαση της εκάστοτε Τοπικής Αυτοδιοίκησης (δήμοι, κοινότητες κ.λπ.) που «φυσικά» δεν φέρνουν αντίρρηση για πλείστους λόγους και του περιβαλλοντολογικού «ελέγχου» (;). Η απόφαση για την εγκατάσταση των ΑΠΕ είναι έτοιμη και το μόνο εμπόδιο είναι κατά κανόνα το πυκνό δάσος που την εμποδίζει.
Χωρίς να υπάρχουν ποτέ αποδείξεις και επομένως δεν μπορεί κανείς να αποδώσει κίνητρα, οι περιοχές έκτασης των ΑΠΕ που έχουν προηγουμένως εγκριθεί γίνονται κατά κανόνα θύματα εμπρηστικών ενεργειών με καταστροφή όλων των δασικών εκτάσεων. Και κατά κανόνα, μέσα στην πύρινη λαίλαπα, μηχανήματα της νομαρχίας, δήμων, ιδιωτών κ.λπ. ανοίγουν εσπευσμένα αντιπυρικές ζώνες και οδούς, οι οποίες όμως… καταλήγουν σχεδόν όλες στην ακριβή τοποθεσία εγκατάστασης των αδειοδοτημένων ανεμογεννητριών…
Και το επόμενο στάδιο είναι μέσα στις «πλήρως αναδασωτέες περιοχές» -για τις οποίες όλες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους χωρίς να ντρέπονται- να ξεφυτρώνουν «αιολικά πάρκα» αντί για δέντρα, χάρη και πάλι στις σκόπιμες ασάφειες και τις μπουρδολογίες των διατάξεων που αναιρούν η μια τη άλλη.
Είναι απολύτως χαρακτηριστικό της κατάστασης το άρθρο-καταπέλτης του 2023 της Β. Θάνου, πρώην πρόεδρου του Αρείου Πάγου, που διετέλεσε υπηρεσιακή πρωθυπουργός, η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ελλάδας, σε κυβέρνηση που σχηματίστηκε το 2015, στο οποίο αναφέρονται και τα εξής:
«Οι έντονες υποψίες που συνδέουν τις καταστροφικές πυρκαγιές του Αυγούστου, κυρίως στην Εύβοια και στην Αττική, με τις ανεμογεννήτριες δύσκολα μπορεί να αποδειχθούν αφού η έρευνα που γίνεται από τις Αρχές, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, έχει καταλήξει μόνο σε εμπρηστές-φυσικούς αυτουργούς και όχι σε τυχόν ηθικούς αυτουργούς, που κρύβονται πίσω από αυτούς.
Σε κάθε περίπτωση, ο ισχυρισμός από κυβερνητικούς και άλλους παράγοντες ότι η πυρκαγιά δεν διευκολύνει σε κάτι την εγκατάσταση ανεμογεννητριών, αφού ούτως ή άλλως επιτρέπεται η εγκατάστασή τους (και) στις καμένες και αναδασωτέες εκτάσεις (μετά την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ), δεν έπεισε κανέναν, δεδομένου ότι, με βάση την κοινή λογική, είναι κατανοητό ότι η εγκατάστασή τους πραγματοποιείται πολύ πιο εύκολα και με πολύ μικρότερο κόστος στις καμένες και απογυμνωμένες εκτάσεις, από ό,τι σε ένα πυκνό δάσος…»
Aνεμογεννήτριες
Καθώς η λειτουργία των ανεμογεννητριών μετρά πλέον κάποιες δεκαετίες, είναι λογικό να εμφανίζονται φθορές και κάμψη υλικού κυρίως στα εναέρια τμήματα μεταφοράς της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας πάνω ή μέσα από τον δασικό ιστό χωρίς να νοιάζεται κανένας για τις πιθανές ολέθριες συνέπειες.
Οι οποίες εμφανίστηκαν τραγικά φέτος το καλοκαίρι με τις ακραίες ταχύτητες ανέμων στο Ρέθυμνο και στη Βοιωτία, με τις τραγικές συνέπειες στο Πόρτο Γερμενό και στην Ψάθα. Λίγες ημέρες προηγουμένως εναέρια καλώδια ανεμογεννήτριας στη
Στεφανή Δερβενοχωρίων προκάλεσαν μικρή πυρκαγιά σε πλαγιά με τα καμένα από το 2023, η οποία σβήστηκε εγκαίρως και κανένας δεν ξαναμίλησε γι’ αυτό.
Και όμως η κυβέρνηση έχει στα χέρια της από το 2025 έκθεση του ΕΜΠ, την οποία ουδόλως έλαβε υπόψη της, αφήνοντας τον «οργισμένο» ΔΕΔΔΗΕ να βγάλει τα (καμένα) κάστανα από τη φωτιά. Στην έκθεση αυτή σημειώνονται τα αυτονόητα: «…δεν μπορεί να σχεδιάζεται η πράσινη μετάβαση για τη μείωση των εκπομπών άνθρακα και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής με τίμημα εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα καμένου φυσικού πλούτου:
Κάπου, λοιπόν, υπάρχει μια θεμελιώδης αντίφαση. Αν η ενεργειακή μετάβαση προϋποθέτει την εκβιομηχάνιση των τελευταίων παρθένων φυσικών τοπίων και συνοδεύεται από ολοένα μεγαλύτερο κίνδυνο καταστροφής των δασικών οικοσυστημάτων, τότε ο σχεδιασμός της δεν είναι απλώς προβληματικός· είναι αυτοαναιρούμενος…»
Υπάρχει και ακόμα ένα στοιχείο που δημιουργεί πρόσθετα ερωτηματικά και αυξάνει τον βαθμό βεβαιότητας ότι κυβερνήσεις κόμματα και αρμόδιες κρατικές Αρχές αντιμετωπίζουν εγκληματικά πρόχειρα το σύστημα των ΑΠΕ: το παραγόμενο ηλεκτρικό ρεύμα είναι πολλαπλάσιο των δυνατοτήτων αποθήκευσης του. Τι γίνεται το πλεονάζον ρεύμα; Μα καταλήγει ανεκμετάλλευτο στο υπέδαφος, όπου και χάνεται…
