Ολόκληρη η Κρήτη λύγισε μπροστά στον ανείπωτο πόνο ενός πατέρα που κλήθηκε να αποχαιρετήσει το παιδί του, το οποίο έπεσε στο καθήκον δίνοντας μάχη με τις φλόγες στη μεγάλη πυρκαγιά που έπληξε το νησί.
- Από τη Στέφη Χριστοδούλου
Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Φουρφουρά Ρεθύμνου, ο πατήρ Εμμανουήλ στάθηκε μπροστά στο φέρετρο του 25χρονου γιου του, του πυροσβέστη Παντελή Διαμαντάκη, που ήταν τυλιγμένο με την ελληνική σημαία και μετέτρεψε την πιο σκληρή ανθρώπινη δοκιμασία σε μια συγκλονιστική ομολογία πίστης.
Δεν εκφώνησε έναν συνηθισμένο επικήδειο, αλλά έναν λόγο γεμάτο ελπίδα, Ανάσταση και βεβαιότητα για τη νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο. «Παντελή μας, αγαπημένε, ο Χριστός ανέστη!» αναφώνησε, συγκλονίζοντας τους εκατοντάδες πιστούς που παρακολουθούσαν με δάκρυα στα μάτια. Τα λόγια του χαροκαμένου πατέρα, που είδε τον γιο του να θυσιάζεται υπηρετώντας τον συνάνθρωπο, ανέδειξαν το μεγαλείο της χριστιανικής πίστης και μετέτρεψαν την εξόδιο ακολουθία σε ζωντανή μαρτυρία θυσίας, ελπίδας και Ανάστασης.
Ακολουθεί ο συγκλονιστικός αποχαιρετισμός του π. Εμμανουήλ προς τον γιο του:
«Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον.
Παντελή μας, πολυαγαπημένε
Τούτη σήμερα, η μεγάλη σύναξη αγαπημένων προσώπων έχει επίκεντρο εσένα. Εσένα, που πάντοτε προτιμούσες να βρίσκεσαι στην αφάνεια. Κλήθηκε η επίγεια Εκκλησία μας να συμπροσευχηθεί για σένα. Να ενωθούν χιλιάδες προσευχές σε μια μυριόστομη συγχορδία και να φτάσουν μέχρι τον θρόνο της Μεγαλοσύνης του Θεού.
Νομίζω, όμως, πως είναι άσκοπο να σου διηγούμαι πράγματα που για σένα πλέον αποτελούν τη νέα σου πραγματικότητα. Τα γνωρίζεις! Τα βλέπεις! Την όντως ζωή, την αληθινή ζωή που ήδη από χθες γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή.
Εμείς, η οικογένειά σου, ζούμε τις πιο οδυνηρές, τις πιο τραγικές στιγμές της επίγειας ζωής μας, αφού εσύ, ένα ακριβό και πολυαγαπημένο μέλος της, δεν βρίσκεσαι ανάμεσά μας, έτσι όπως σε είχαμε συνηθίσει.
Η θυσία σου στον βωμό του καθήκοντος για τον πλησίον νομίζω ότι έγινε αιτία της κάθαρσης, της όποιας κηλίδας υπήρχε στην ψυχή σου. Και με ψυχή αστραφτερή και χιτώνα αμόλυντο, έσπευσες με τη συνοδεία του φύλακα-αγγέλου σου για τα Ουράνια δώματα.
Τώρα απολαμβάνεις και γεύεσαι όλα όσα άκουσες και έμαθες από την Εκκλησία, την οποία από μικρό παιδί με πολλή αγάπη πρόθυμα υπηρέτησες. Ολα, λοιπόν, ήταν αλήθεια! Πάσα η αλήθεια!
Στο εξής θα συναντιόμαστε στην προσευχή, στην ιερή πρόθεση, στη θεία λειτουργία. Παντού πια θα είμαστε μαζί. Αχώριστοι. Θα προσευχόμαστε για σένα και εσύ θα λάβεις την άδεια να προστατεύεις τα αδέρφια σου.
Σας ευχαριστούμε όλους που είστε κοντά μας σ’ αυτές τις δραματικές και οριακές για τον άνθρωπο στιγμές. Νιώθουμε δέσμιοι της αγάπης σας. Σας παρακαλούμε μέσα από την καρδιά μας, όταν προσεύχεστε, να μνημονεύετε, μαζί με τα ονόματα των αγαπημένων σας, και τον Παντελή μας. Αυτό θα είναι το ακριβότερο και πολυτιμότερο δώρο που θα κάνετε και σε εκείνον και σε εμάς.
“Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται, Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επί μνήματος”.
Με αυτή τη βεβαιότητα, πολυαγαπημένο μας παιδί, σε αποχαιρετούμε προσωρινά. Θα ξανασυναντηθούμε στον Ουρανό. Θα ξανασμίξουμε όλοι μαζί. Αυτός ήταν πάντοτε ο στόχος μας, αυτός είναι ο προορισμός μας.
Επίτρεψέ μου, ως πατέρας, να σου δώσω την τελευταία συμβουλή. Κάνε και εκεί από τον Ουρανό, όπως έκανες και στη γη, με φιλότιμο και υπευθυνότητα το έργο που θα σου ανατεθεί. Ως πυροσβέστης, να σβήνεις στους ανθρώπους τις πύρινες φλόγες της αμαρτίας, ως τερματοφύλακας να διαφυλάττεις τους νέους και τα παιδιά από τα ύπουλα δίχτυα του Διαβόλου και ως καταδρομέας του Θεού να προστατεύεις την πατρίδα μας και τον κόσμο ολόκληρο από κάθε εισβολή του κακού.
Παντελή μας αγαπημένε, ο Χριστός Ανέστη!
Ζήσε μέσα στο ανέσπερο Φως της Αναστάσεως.
Στον ολόφωτο χώρο που από τη γέννηση και τη βάπτισή σου προορίστηκε για σένα.
Ζήσε σε μια διαρκή Λαμπρή.
Το αξίζεις και δίκαια σου αποδόθηκε από τη Δικαιοσύνη του Τρισαγίου μας Θεού.
Χριστός Ανέστη, Παντελή μας!
Καλό Παράδεισο!
Αθάνατος!»
