Ένα πρωτοφανές αστρονομικό φαινόμενο, το οποίο συνδυάζει τα χαρακτηριστικά μιας υπερμεγέθους μαύρης τρύπας και ενός γιγαντιαίου άστρου, αποκαλύφθηκε στις απαρχές του Κόσμου χάρη στο διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb (JWST).
Κατά τη διάρκεια της έρευνας «Miracle or Mirage» για τους αρχαιότερους γαλαξίες, οι επιστήμονες εντόπισαν ένα εξαιρετικά φωτεινό και έντονα κόκκινο ουράνιο σώμα. Το αντικείμενο, που ονομάστηκε MoM–BH–1*, αρχικά έμοιαζε με τεράστιο άστρο. Ωστόσο, οι υπολογισμοί έδειξαν ότι εκπέμπει ενέργεια περίπου 100 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από αυτή που παράγει η πυρηνική σύντηξη, την κινητήρια δύναμη στην καρδιά κάθε γνωστού άστρου.
Όπως εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης, δρ. Rohan Naidu, από το Massachusetts Institute of Technology και το Πανεπιστήμιο της Χαβάης, αυτό αποδεικνύει ότι η πηγή της ενέργειάς του δεν μπορεί να είναι η πυρηνική σύντηξη.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature, προτείνει ότι πρόκειται για μια εντελώς νέα κατηγορία αντικειμένων, την οποία οι ερευνητές αποκαλούν «άστρο μαύρης τρύπας» (black hole star). Σύμφωνα με το θεωρητικό μοντέλο, στην καρδιά του βρίσκεται μια ενεργή μαύρη τρύπα με μάζα περίπου 100.000 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου.
Αυτή περιβάλλεται από ένα εξαιρετικά πυκνό νέφος υδρογόνου και ηλίου, χωρίς ίχνη βαρύτερων μετάλλων, με διαστάσεις συγκρίσιμες με ολόκληρο το Ηλιακό μας Σύστημα. Η ταχύτατη απορρόφηση ύλης από τη μαύρη τρύπα απελευθερώνει τεράστια ποσότητα ενέργειας, η οποία διαπερνά το πυκνό στρώμα αερίου, δίνοντας στο αντικείμενο την εξωτερική εμφάνιση ενός γιγαντιαίου άστρου.
Το MoM–BH–1* ξεχώρισε αμέσως λόγω της ακραίας απορρόφησης του φαινομένου Balmer Break ,της βαθύτερης που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα,l η οποία απέκλεισε την πιθανότητα να πρόκειται για κοινό άστρο. Παράλληλα, η παντελής απουσία μεταλλικών στοιχείων επιβεβαίωσε την πρωτόγονη φύση του.
Οι υπολογιστικές προσομοιώσεις που πραγματοποίησαν οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι μόνο το μοντέλο μιας ενεργής μαύρης τρύπας εγκλωβισμένης σε υδρογόνο ερμηνεύει ταυτόχρονα την ακραία φωτεινότητα, το έντονο κόκκινο χρώμα και τη φασματική του υπογραφή.
Η ανακάλυψη αυτή ενδέχεται να λύσει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της σύγχρονης αστροφυσικής. Το JWST έχει ήδη εντοπίσει εκατοντάδες «μικρές κόκκινες κουκκίδες» (Little Red Dots) στο νεαρό Σύμπαν, τα οποία αργότερα εξαφανίστηκαν.
Ο δρ. Naidu εκτιμά ότι μια «μαύρη τρύπα-άστρο» μπορεί να κρύβεται στην καρδιά κάθε τέτοιου αντικειμένου, καθώς το πυκνό αέριο απορροφά το μπλε φως και αφήνει μόνο το κόκκινο να διαπεράσει. Αν η υπόθεση αυτή επιβεβαιωθεί από μελλοντικές παρατηρήσεις, θα προσφέρει μια νέα εξήγηση για το πώς σχηματίστηκαν τόσο γρήγορα οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.
