Τη μνήμη του Οσίου Αρσενίου του Νέου, ο οποίος ασκήτεψε στην Πάρο, καθώς και των Αγίων Μαρτύρων Φλώρου και Λαύρου τιμά σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία. Πρόκειται για τρεις μορφές που έζησαν σε διαφορετικές εποχές, αλλά συνδέθηκαν με την Εκκλησία μέσα από την ασκητική ζωή, την προσφορά στον συνάνθρωπο και την ακλόνητη πίστη τους.
Ο Όσιος Αρσένιος ο Νέος
Ο Όσιος Αρσένιος ο Νέος γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1800 και σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός από τους γονείς του. Από τα πρώτα χρόνια της ζωής του στράφηκε προς την πίστη και ακολούθησε τον δρόμο του μοναχισμού.
Σε ηλικία περίπου εννέα ετών βρέθηκε στις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας, όπου γνώρισε τον πνευματικό του καθοδηγητή, τον Γέροντα Δανιήλ. Μαζί του μετέβη αργότερα στο Άγιον Όρος, ενώ στη συνέχεια ταξίδεψε σε διάφορους τόπους, μεταξύ των οποίων η Πάρος.
Μετά την Ελληνική Επανάσταση και τις περιπέτειες που σημάδεψαν εκείνη την περίοδο, ο Αρσένιος εγκαταστάθηκε στην Πάρο και συνδέθηκε στενά με τη Μονή του Αγίου Γεωργίου. Αργότερα μόνασε στη Μονή Μεταμορφώσεως του Χριστού, γνωστή ως Μονή Χριστού Δάσους, όπου ανέπτυξε σημαντική πνευματική δράση.
Η φήμη του εξαπλώθηκε στο νησί λόγω της ασκητικής ζωής, της ταπεινότητας και της βοήθειας που προσέφερε στους ανθρώπους που τον πλησίαζαν. Εκοιμήθη στις 31 Ιανουαρίου 1877, ενώ η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του τόσο στις 31 Ιανουαρίου όσο και στις 18 Αυγούστου, ημέρα της ανακομιδής των ιερών λειψάνων του.
Οι Άγιοι Φλώρος και Λαύρος
Την ίδια ημέρα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Φλώρου και Λαύρου, δύο αδελφών που, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, έζησαν κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες.
Οι δύο Μάρτυρες ήταν λιθοξόοι και είχαν διδαχθεί την τέχνη τους από τους Αγίους Πρόκλο και Μάξιμο. Η παράδοση αναφέρει ότι στάλθηκαν στην Ιλλυρία προκειμένου να εργαστούν για την ανέγερση ειδωλολατρικού ναού.
Ο Φλώρος και ο Λαύρος εργάζονταν την ημέρα, ενώ τη νύχτα προσεύχονταν. Τα χρήματα που λάμβαναν ως αμοιβή για την εργασία τους τα μοίραζαν στους φτωχούς, διατηρώντας για τους ίδιους μόνο όσα ήταν απολύτως απαραίτητα.
Η χριστιανική τους πίστη, ωστόσο, τους οδήγησε τελικά στο μαρτύριο. Σύμφωνα με το Συναξάρι, μετά την ολοκλήρωση του ναού συγκέντρωσαν τους χριστιανούς της περιοχής και κατέστρεψαν τα είδωλα, αφιερώνοντας τον χώρο στον Χριστό.
Η πράξη τους προκάλεσε την αντίδραση των αρχών και ακολούθησε η σύλληψή τους. Οι Άγιοι Φλώρος και Λαύρος αρνήθηκαν να αποκηρύξουν την πίστη τους και καταδικάστηκαν σε θάνατο. Ρίχθηκαν σε βαθύ πηγάδι, το οποίο στη συνέχεια καλύφθηκε με χώμα.
