Η 29η Αυγούστου 1949 είναι μία από τις πλέον καθοριστικές ημερομηνίες της νεότερης ελληνικής Ιστορίας. Ημέρα δόξας και εθνικής ανάτασης.
Τότε οριστικοποιήθηκε ότι γλιτώσαμε τον απόλυτο εφιάλτη. Η συντριβή των ανταρτών του ΚΚΕ στον Γράμμο και στο Βίτσι σήμανε τη λήξη μιας αιματηρής εσωτερικής σύγκρουσης, όπου οι Ελληνες πολέμησαν τους κομμουνιστές που σχεδίαζαν τον ακρωτηριασμό της εδαφικής επικράτειας της Ελλάδας και την επιβολή σταλινικής δικτατορίας.
Η νίκη του Εθνικού Στρατού απομάκρυνε την πατρίδα από το σοβιετικό βάραθρο στο οποίο επιδίωκε να την κατακρημνίσει το ΚΚΕ. Χάρη στην πολεμική αρετή του Εθνικού Στρατού και την αυταπάρνηση των νέων, η Ελλάδα παρέμεινε στον δυτικό, δημοκρατικό κόσμο, αποφεύγοντας τη μοίρα των ανατολικοευρωπαϊκών κρατών που υπέφεραν για δεκαετίες κάτω από τον σιδηρούν ζυγό της ΕΣΣΔ.
Κι όμως, αυτή η σπουδαία νίκη της ελευθερίας αντιμετωπίζεται σήμερα από το επίσημο κράτος με σιωπή. Η ιστορική αυτή επέτειος δεν γιορτάζεται από την Πολιτεία, δεν τιμάται από τους επισήμους και έχει σχεδόν εξοβελιστεί από τα σχολικά βιβλία της δημόσιας εκπαίδευσης, τα οποία συχνά αναπαράγουν μια παραχαραγμένη εκδοχή της Ιστορίας, ακριβώς όπως αρέσει στους απογόνους των σφαγέων του ΚΚΕ. Παράλληλα, τα κρατικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα αρνούνται συστηματικά να μεταδόσουν αντικειμενικά αφιερώματα που θα προβάλλουν τον πραγματικό άθλο του Εθνικού Στρατού.
Αυτή η θλιβερή κατάσταση δεν προέκυψε… τυχαία. Οφείλεται στο γεγονός ότι στην ηγεσία της κεντροδεξιάς παράταξης βρέθηκαν και βρίσκονται πρόσωπα κατώτερα των προσδοκιών των ιδεολογικά συνειδητοποιημένων εκλογέων τους, διακατεχόμενα από βαθύ ενοχικό σύνδρομο και… φόβο απέναντι στην Αριστερά. Αντί να υπερασπιστούν με παρρησία την αλήθεια και να πουν τα πράγματα με το όνομά τους, προτίμησαν να ζητιανεύουν «δημοκρατική» (!) νομιμοποίηση από τον ιδεολογικό αντίπαλο. Κάθε τόσο ψελλίζουν ότι «σέβονται και τιμούν τους αγώνες της Αριστεράς», ξεχνώντας ότι οι αγώνες εκείνοι είχαν ως στόχο την κατάργηση της δημοκρατίας και την αποκοπή της Ελλάδας από τον ελεύθερο κόσμο.
Η αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης είναι οφειλόμενος φόρος τιμής σε όσους κράτησαν την Ελλάδα μας όρθια. Είναι καιρός η συντηρητική παράταξη να ξεχάσει τις αναστολές της και να αποδώσει στην 29η Αυγούστου τη λαμπρότητα και τη σημασία που της αξίζουν.
