Παριστάνοντας τον… άγγελο που έπεσε ξαφνικά από τα σύννεφα της πολιτικής αθωότητας, η Ανγκελα Μέρκελ δήλωνε χθες πως η καρδιά της «ματώνει» από το εκλογικό αποτέλεσμα στη Σαξονία-Ανχαλτ!
«Ως μέλος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU), ματώνει η καρδιά μου» ανέφερε χαρακτηριστικά η πρώην καγκελάριος αναφερόμενη στην ετυμηγορία της κάλπης, ενώ εξαπέλυσε βέλη κριτικής προς τον Φρίντριχ Μερτς, επικρίνοντας το «τείχος προστασίας» με το οποίο το CDU και ο καγκελάριος Μερτς προσπάθησαν ανεπιτυχώς να «ξορκίσουν» την Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) που θριάμβευσε στις εκλογές της Κυριακής.
«Δεν το εφηύρα εγώ αυτό και δεν μου αρέσει. Δεν είναι αυτό που θα πείσει τους ανθρώπους» δήλωσε η Μέρκελ και τόνισε την ανάγκη να καθοριστούν συγκεκριμένοι στόχοι, για παράδειγμα όσον αφορά τις συντάξεις, ξεχνώντας όμως την εμμονή της κατά τα χρόνια της κρίσης για άγριες περικοπές μισθών και συντάξεων στον φτωχοποιημένο ευρωπαϊκό Νότο στο όνομα της τήρησης των «δημοσιονομικών κανόνων».
Τώρα που το πρόβλημα χτυπά και την πόρτα της Γερμανίας, καθώς οι αδιέξοδες, ακραία νεοφιλελεύθερες οικονομικές επιλογές απέκτησαν και πολιτική διάσταση διαμαρτυρίας από τους «από κάτω», η καγκελάριος των ματωμένων πλεονασμάτων συνέστησε ως αντίδοτο την «εξατομικευμένη επικοινωνία» με τους πολίτες, «προκειμένου να προσεγγίσουμε καλύτερα τον πληθυσμό» ώστε να ακουστούν τα προβλήματά του. Μόνο που τώρα είναι αργά, γιατί ακριβώς αυτά τα προβλήματα πρόλαβαν όχι απλώς να τα ακούσουν, αλλά και να τα κατανοήσουν άλλοι.
Κάθε ώρα που περνά πια, αποκαλύπτει πως η εκλογική συντριβή των συστημικών κομμάτων δεν προέκυψε στο κενό. Ηταν η απόλυτα φυσική συνέπεια των πολιτικών και οικονομικών επιλογών της κυβέρνησης του Φρίντριχ Μερτς, που ακόμη και σήμερα αρνείται πεισματικά να δει ότι αυτές αποτέλεσαν τη γενεσιουργό αιτία της οργής, οδηγώντας το κόμμα του στο ταπεινωτικό 17,2% και στο να απολέσει πάνω από τη μισή του εκλογική δύναμη.
Κοινωνική μετάλλαξη
Η Γερμανία, η αδιαμφισβήτητη οικονομική υπερδύναμη της Ευρώπης επί δεκαετίες, βιώνει τα τελευταία χρόνια μια βαθιά κοινωνική μετάλλαξη, ενώ έχει αρχίσει να διολισθαίνει και οικονομικά. Η χώρα έχει ουσιαστικά αλωθεί από την αθρόα είσοδο παράνομων μεταναστών. Η ανεξέλεγκτη αυτή ροή πληθυσμών έχει αλλοιώσει δραματικά την πολιτισμική ταυτότητα των τοπικών κοινωνιών, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα ενσωμάτωσης, εκτοξεύοντας την εγκληματικότητα και επιβάλλοντας ένα πρωτόγνωρο αίσθημα ανασφάλειας στις γειτονιές. Οι Γερμανοί πολίτες νιώθουν ότι χάνουν τον έλεγχο της ίδιας τους της πατρίδας.
Την ίδια ώρα, ο οικονομικός κινητήρας ρετάρει επικίνδυνα. Η γερμανική οικονομία παραμένει απόλυτα στάσιμη, οι άλλοτε κραταιές βιομηχανίες κλείνουν ή μεταφέρουν την παραγωγή τους εκτός συνόρων εξαιτίας των εμμονικών ενεργειακών πολιτικών του Βερολίνου, και πάρα πολλοί πολίτες χάνουν τις δουλειές τους.
Η καθημερινότητα έχει μετατραπεί σε έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης, το κόστος διαβίωσης έχει εκτοξευτεί και η μεσαία τάξη βλέπει το βιοτικό της επίπεδο να κατακρημνίζεται. Και η κυβέρνηση Μερτς, αντί να στηρίξει τον δοκιμαζόμενο πολίτη, ετοιμάζει τον προϋπολογισμό της με άξονα νέες περικοπές στο κοινωνικό κράτος και στα συνταξιοδοτικά δικαιώματα.
Απέναντι σε αυτή τη σκληρή πραγματικότητα, η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) έδωσε φωνή στην αγανάκτηση, σαρώνοντας με 43,8% και εξασφαλίζοντας 39 έδρες, μένοντας μόλις τρεις έδρες μακριά από την απόλυτη πλειοψηφία. Το μήνυμα των ψηφοφόρων καταγράφεται ξεκάθαρα και στις έρευνες: το 57% των Γερμανών απαιτεί πλέον να κυβερνήσει το AfD στη Σαξονία-Ανχαλτ, αναγνωρίζοντας το δημοκρατικό του δικαίωμα ως απόλυτου νικητή των εκλογών.
Αντί όμως να αφουγκραστούν έστω και τώρα την ξεκάθαρη λαϊκή βούληση, τα συστημικά κόμματα, παραζαλισμένα από τη συντριβή τους, προσπαθούν με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο να ανακόψουν το AfD από τον σχηματισμό κυβέρνησης. Σαφώς και πρόκειται για έναν θεσμικό πανικό με χαρακτηριστικά πολιτικής «ηθικής», που οδηγεί όμως σε νέο αδιέξοδο και τελικά στην περαιτέρω απαξίωση, το συστημικό πολιτικό μπλοκ.
