Πίσω από τη βιτρίνα της «Ελλάδας 2.0» κρύβεται μια βαθιά, ενστικτώδης περιφρόνηση της εξουσίας προς το κοινωνικό σώμα. Οι δήθεν «άριστοι» του Μαξίμου κάθε τόσο επιτίθενται με αλαζονεία στους ίδιους τους πολίτες. Όταν τα αποτυγχάνουν, φταίει η κοινωνία που δεν καταλαβαίνει το μεγαλείο του εκσυγχρονισμού τους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα των ανωτέρω αποτελεί η περίπτωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη. Αντί να αναλάβει τις ευθύνες του, προτίμησε να χαρακτηρίσει συλλήβδην την ελληνική κοινωνία αδιάβαστη και ακαλλιέργητη. Θέλοντας να πει ότι «παρερμηνεύτηκαν οι δηλώσεις του» για την πρότασή του να γίνει δίμηνο το επίδομα ανεργίας, ισχυρίστηκε ότι οι Έλληνες αναγνώστες βρίσκονται στην τελευταία θέση της Ευρώπης στην αξιολόγηση, στη διασταύρωση και στο φιλτράρισμα των ειδήσεων. Αυτό, φυσικά, δεν ισχύει. Βρίσκονται στη βάση της λίστας, αλλά όχι στην τελευταία θέση πανευρωπαϊκά.
Ακόμα πιο αποκαλυπτική αυτής της καθεστωτικής νοοτροπίας είναι η στάση του Άδωνη Γεωργιάδη. Με μια προκλητική απαξίωση προς τις αληθινές ανάγκες των νοικοκυριών που γονατίζουν καθημερινά από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια, συμπύκνωσε την κυβερνητική φιλοσοφία στην προκλητική διαπίστωση πως «όσα και να τους δώσεις, πάντα θα θέλουν κάτι παραπάνω». Δηλαδή, οι δίκαιες διεκδικήσεις των εργαζομένων, ο αγώνας για επιβίωση και η αυτονόητη απαίτηση για αξιοπρεπή καθημερινότητα αποτελούν ένδειξη της… απληστίας των αχόρταγων μαζών. Κι από κοντά η Δόμνα Μιχαηλίδου, που είχε αποφανθεί με ψυχρότητα ότι «δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος».
Στην κορυφή της αντιλαϊκής πυραμίδας αλαζονείας βρίσκεται ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο πρωθυπουργός, που έχτισε το πολιτικό του προφίλ πάνω στον διχασμό, δεν δίστασε κατά την περίοδο της πανδημίας να στοχοποιήσει απροκάλυπτα όσους αμφισβητούσαν τις επιλογές του. Με αλλεπάλληλες αναφορές σε «ψεκασμένους» και «τζαμπατζήδες», επιχειρήθηκαν η ηθική αποδόμηση και ο διασυρμός όσων αντιδρούσαν στα αυταρχικά μέτρα που επιβλήθηκαν.
Η «Ελλάδα 2.0» αποδεικνύεται τελικά ένα καθεστώς που απεχθάνεται τον λαό που καλείται να κυβερνήσει. Οι πολίτες θεωρούνται ότι είναι… χρήσιμοι μόνο αν ψηφίζουν Μητσοτάκη. Οι λοιποί αντιμετωπίζονται σαν στατιστικό σφάλμα…
