Η εύρεση φοιτητικής στέγης εξελίσσεται σε δυσβάσταχτο οικονομικό γρίφο για τα ελληνικά νοικοκυριά, καθώς η ιδιαίτερα περιορισμένη προσφορά κατοικιών συναντά ισχυρή και ανελαστική ζήτηση. Τα ζητούμενα μισθώματα στις έξι μεγάλες πανεπιστημιακές πόλεις της χώρας αυξήθηκαν κατά μέσο όρο 7,3% σε ετήσια βάση και κατά 128% σε σχέση με το 2017. Στην Αθήνα, η τιμή στις συνοικίες γύρω από την Πανεπιστημιούπολη έχει εκτιναχθεί κατά 164% από το 2017, φτάνοντας στα 12,8 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, με αποτέλεσμα ένα τυπικό διαμέρισμα 34 τ.μ. να κοστίζει πλέον 434 ευρώ μηνιαίως, χωρίς να περιλαμβάνονται οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας.
Αντίστοιχες πιέσεις καταγράφονται στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα και στο Ηράκλειο. Η μαζική μεταφορά ακινήτων στις πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης περιορίζει περαιτέρω το διαθέσιμο απόθεμα, οδηγώντας ολοένα περισσότερους φοιτητές στη λύση της συγκατοίκησης. Οι ιδιωτικές φοιτητικές εστίες παρέχουν μια εναλλακτική, πλην όμως με τιμές κατά 40% υψηλότερες, ενώ οι δημόσιες κλίνες επαρκούν μόλις για το 4,6% των φοιτητών που σπουδάζουν εκτός του τόπου μόνιμης κατοικίας τους.
