Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για την παράνομη ρίψη αποβλήτων, λυμάτων και σκουπιδιών στην κοίτη του Κηφισού μάς γέννησαν διάφορους συνειρμούς. Συνειρμούς καθόλου άσχετους τόσο με την ιστορία και την τύχη του πολύπαθου μεγαλύτερου ποταμού της Αττικής όσο και με όσα συμβαίνουν στις όχθες του και όσα διακινούνται επί της ομώνυμης με αυτόν λεωφόρου. Εδώ λοιπόν συγκεντρώνονται, μεταξύ άλλων, εκατοντάδες βιοτεχνίες, επιχειρήσεις, η μεγαλύτερη λαχαναγορά της χώρας που τροφοδοτεί την πρωτεύουσα, οι εταιρίες μεταφορών, πολυκαταστήματα διάφορων ειδών, ο κεντρικός σταθμός των υπεραστικών λεωφορείων και δεκάδες άλλες δραστηριότητες πάσης φύσεως με αποδέκτη όλον τον κόσμο. Δίχως υπερβολή, η ευρύτερη περιοχή αποτελεί την «καρδιά» της παραγωγικής και εμπορικής δραστηριότητας της πρωτεύουσας. Ως εκ τούτου, εργάζονται σ’ αυτήν και την επισκέπτονται καθημερινά όλοι όσοι σχετίζονται με αυτές. Το έναυσμα λοιπόν για τους συνειρμούς που προαναφέρθηκαν μας το έδωσε καταρχάς το γεγονός ότι όλοι αυτοί οι άξιοι επαγγελματίες δείχνουν επί σειρά ετών να μην ενοχλούνται και ιδιαίτερα από τις οσμές που αναδίωει συχνά πυκνά το ποτάμι…
Ως έναν βαθμό, αυτό είναι κατανοητό. Διότι, όταν εργάζεσαι στην πατρίδα μας, είναι βέβαιο ότι θα βρεθείς αντιμέτωπος με πολύ πιο δυσάρεστες «οσμές» που βγαίνουν από «πεντακάθαρα» γραφεία, ακόμα και όταν τις υπερνικούν ανθρώπινα «αποσμητικά χώρου»! Κατανοητή ταυτοχρόνως, όμως, έγινε και η σειρά των συνειρμών μας ένεκα της «δυσοσμίας» των γραφείων. Πολύ πριν από την «πρόοδο» του οικονομικού εγκλήματος και την καθιέρωση του ξεπλύματος του «μαύρου χρήματος», πολλές δουλειές είχαν μία μαγαρισμένη σιρμαγιά από το ξεκίνημά τους. Αλλες εγκληματική, άλλες απλώς παράνομη και πλείστες όσες της κατηγορίας «έλα, μωρέ, όλοι το κάνουνε, εμάς θα πιάσουν;». Αυτή η τελευταία κουβέντα «τρύπαγε» το δίχτυ της νομιμότητας και για τις προηγούμενες…
Ετσι, με το πέρασμα του χρόνου, καθώς τα λεφτά αβγάταιναν, οι «δουλειές» ευπρεπίζονταν και τα «τολμηρά» αγόρια γίνονταν κοινωνικώς αποδεκτά ως νέοι επιχειρηματίες από τους γηραιότερους «ευυπόληπτους» συναδέλφους τους οι οποίοι είχαν ξεπλυθεί νωρίτερα! Με τον τρόπο αυτόν η έννοια και η «οσμή» του «λύματος», του «αποβλήτου» και του «σκουπιδιού» απέκτησαν μεταφορικά «προστιθέμενη αξία», καθώς αποτελούσαν πλέον αναπόσπαστο συστατικό και συνοδευτικό μίας επιτυχημένης διαδρομής. Η κοινωνική αποδοχή τους, μάλιστα, κατέστη τόσο ευρεία, που είχε ως αποτέλεσμα η κυριαρχία τους να επεκταθεί σε πληθώρα κοινωνικών δραστηριοτήτων και συμπεριφορών. Από τους τρόπους διασκέδασης και τα τραγούδια μέχρι το λεξιλόγιο και το περιεχόμενο των θεμάτων που απασχολούσαν την πλειονότητα των ΜΜΕ και από τα χαρακτηριστικά των «αστέρων» που «κοσμούσαν» τη σκηνή και την επικαιρότητα, μέχρι το ήθος των πολιτικών.
Η «σκ…τένια» αυτή πλειονότητα, ανεξαρτήτως χρώματος (!), απέκτησε τόση κοινωνική δυναμική με την οποία κατάφερε σε πλείστες όσες περιπτώσεις να περιβάλει με τον μανδύα της «δημοκρατικής νομιμοποίησης» τα έργα και τον πλούτο της, επιβάλλοντας τους εκλεκτούς της παντού όπου της ήταν απαραίτητοι γι’ αυτό. Το κακό της υπόθεσης είναι ότι η μπόχα έχει πλέον πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, κατακλύζοντας, πέραν της λεωφόρου Κηφισού, και την προέκτασή της στη χώρα…
