Ο Μητσοτάκης δεν έχει τίποτα να σκεφτεί, το «όχι» είναι αυτονόητο

Το κακό με τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι πως δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα. Δεν υπάρχουν αυτονόητα, σταθερές και «κόκκινες» γραμμές. Ούτε καν στην εξωτερική μας πολιτική. Για τον πρωθυπουργό όλα είναι συζητήσιμα, υπό προϋποθέσεις και μπορούν να μπουν στο τραπέζι. Ακόμα και τα ιερά και όσια. 

Με το που επανεκλέχθηκε πρωθυπουργός το 2023, είπε στην πρώτη του συνέντευξη πως οι παραδοσιακές «κόκκινες» γραμμές στα Ελληνοτουρκικά είναι συζητήσιμες. Οτι δεν υπάρχουν αγκυλώσεις. Αυτό σήμαινε η δήλωσή του πως η εθνική μας κυριαρχία είναι «σχετική έννοια». 

Υπό τη γενική κατακραυγή, αναγκάστηκε μετά να μαζέψει αυτή την ταπεινωτική, στα όρια της προδοσίας, τοποθέτησή του, όπως το ίδιο έκανε και ο «εκλεκτός» του Γεραπετρίτης. Κι αυτός είχε αμφισβητήσει το ελληνικό δικαίωμα και υποχρέωση για τα 12 ναυτικά μίλια. 

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να σκεφτεί την πλήρη αντίθεσή της στον Φεριντούν Σινιρλίογλου που προωθεί ο Ερντογάν στο τιμόνι του ΟΗΕ. Θα πρέπει να είναι δεδομένη όχι μόνο η αντίθεσή της, αλλά και η ενεργή αντιπαράθεσή της σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. 

Και μόνο το γεγονός, όμως, ότι δεν θεωρείται βέβαιη η σκληρή άρνηση στην τουρκική υποψηφιότητα για την ηγεσία του ΟΗΕ, δείχνει σε ποια νερά κολυμπούν η Αθήνα και η χώρα ολόκληρη στα εθνικά ζητήματα. Τι ακριβώς σκέφτονται και δεν έχουν χαλάσει τον κόσμο, όπως λέει και ο απλός λαός, ο Μητσοτάκης, ο Γεραπετρίτης και τα επιτελεία τους είναι απορίας άξιον.

Δηλαδή, υπάρχει περίπτωση να δώσει πράσινο φως η Αθήνα στον Φεριντούν Σινιρλίογλου σήμερα, έτσι ώστε αυτός αύριο να φέρει προς συζήτηση ένα σχέδιο για την επίλυση του Κυπριακού; 

Είναι ποτέ δυνατόν να παραδοθεί τέτοιος ρόλος στην Τουρκία που έχει επιβάλει αιμοσταγή κατοχή στη μισή Κύπρο; Που απειλεί καθημερινά τα νησιά μας στο Αιγαίο; Που κάνει βρόμικα παιχνίδια με το Μεταναστευτικό; Που ο Ερντογάν έλεγε ότι θα κάνει στρατιωτική απόβαση βράδυ στην Ελλάδα; 

Η Τουρκία και ό,τι εκφράζει ο ΟΗΕ είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι. Κι αν ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών έχει αποδυναμωθεί μέσα στα χρόνια και τις δεκαετίες, ειδικά για το Κυπριακό παραμένει ένας σημαντικός θεσμός. 

Αν μια χώρα αγνοεί το Καταστατικό και το πνεύμα του ΟΗΕ, είναι η Τουρκία. Και θα τη βάλουμε δερβέναγα; Με ανοχή της Αθήνας; Κι όλα αυτά λίγα 24ωρα μετά το νέο φιάσκο, με το τουρκολιβυκό μνημόνιο…

Ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του έχουν ήδη προκαλέσει μεγάλο κακό στα εθνικά μας θέματα και κυρίως στα Ελληνοτουρκικά. Η επιτηδευμένη δειλία τους ακόμα και για τα αυτονόητα, όπως στην Κάσο, και το γεγονός ότι κάνουν τον παρατηρητή στην ασυδοσία της Αγκυρας και στις απειλές του Ερντογάν έχουν ψαλιδίσει την αυτοπεποίθηση ενός ολόκληρου λαού, ενός λαού πάντα περήφανου. 

«Η επίσημη υποψηφιότητα του Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ προκαλεί έντονη κινητικότητα στην Αθήνα» αναφέρουν φιλοκυβερνητικά δημοσιεύματα επιχειρώντας να ψαρέψουν αντιδράσεις. Οποια κινητικότητα, όμως, κι αν έχουν το Μαξίμου και το ΥΠΕΞ ας ξέρουν ότι ο λαός είναι ακλόνητος στο «όχι». Και τούτη τη φορά φλερτάρουν με την εθνική προδοσία. Ξεκάθαρα πια.

Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»