Μανώλης Κοττάκης: Τα σύνορά μας στο Τέξας

Οι ενδιάμεσες εκλογές της Αμερικής είναι πλανητικής σημασίας. Από το αποτέλεσμά τους θα κριθεί πόσο ασύμμετρη θα είναι η αντίδραση του προέδρου Τραμπ την επομένη αυτών στο μέτωπο με το Ιράν και πόσο ακόμη θα βυθιστεί ο κόσμος της Δύσης στην πείνα, στην ακρίβεια και στις συνέπειες μιας απροσδιορίστου χρόνου παγκόσμιας πολεμικής σύρραξης και της επακόλουθης ενεργειακής κρίσης. Η οποία ενεργειακή κρίση έχει όλες τις προϋποθέσεις για να μεταλλαχθεί σε επισιτιστική και μεταναστευτική.

Παραδόξως όμως το πολιτικό μας σύστημα εν ευρεία εννοία του παρακολουθεί τις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ με εσωτερικούς αμερικανικούς όρους. Ως οπαδός και ψηφοφόρος. Ως την ευκαιρία για τη μεγάλη ρεβάνς των Δημοκρατικών στους Ρεπουμπλικάνους. Το δε ακόμη ωραιότερο είναι πως σε αυτήν την οπαδικού τύπου προσέγγιση κατηγορεί ευθέως τον Τραμπ για αυτά που αθωώνει στην Ελλάδα τον κύριο Μητσοτάκη. Ακουγα χθες το πρωί εκτεταμένες αναλύσεις απεσταλμένων από την Ουάσινγκτον για την αγανάκτηση που έχουν οι Αμερικανοί πολίτες για την υψηλή τιμή της βενζίνης στα ρεζερβουάρ τους.

Για την ακρίβεια που δεν τους επιτρέπει να πάνε στο μανάβικο για τα ραπανάκια τους. Για την εκτίναξη του κόστους της παραγωγής των αγροτικών προϊόντων. Για την εκτεταμένη διαφθορά που επικρατεί στην Αμερική και θα δώσει την ευκαιρία στους Δημοκρατικούς να συστήσουν «προανακριτικές» εις βάρος του Τραμπ και των συνεργατών του αν κερδίσουν και τη Γερουσία. Ο,τι δεν είναι γι’ αυτούς θέμα στην Ελλάδα είναι στην Αμερική.

Ο,τι δεν είναι γι’ αυτούς σκάνδαλο στην Ελλάδα είναι στην Αμερική. Ο,τι δεν είπαμε για τον μανάβη της λαϊκής του Γκύζη το λέμε για τον μανάβη του Ντάλας. Και το πλέον ενδιαφέρον: Μέσα ενημέρωσης που δεν εγκαταστάθηκαν ποτέ στη Θεσσαλονίκη ή στο Ηράκλειο ή στην Αλεξανδρούπολη ή στη Φλώρινα ή στο Καστελόριζο για να μεταδώσουν από εκεί αποτελέσματα εθνικών ή (άντε) περιφερειακών εκλογών στην Ελλάδα (μήπως και κατανοήσουν πώς ρημάζει η χώρα) ταξιδεύουν στην άλλη άκρη του κόσμου και εγκαθίστανται στη μέση του πουθενά, στα βάθη του Τέξας, για να μεταδώσουν τη διαφαινόμενη ήττα του Τραμπ στην Αμερική.

Από εκεί να καταλάβουμε την ευρύτερη αντίληψη του συστήματός μας για τα πράγματα. Το ίδιο σύστημα, πολιτικό και μιντιακό, δεν μετέδωσε ότι η Φοιτητική Λίστα που νίκησε τον Βούτσις στη Σερβία δεν αναγνωρίζει το Κόσοβο και θέλει σχέσεις με τη Μόσχα. Δεν μετέδωσε το πραξικόπημα του δυτικού εκλεκτού Τουσκ στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Πολωνίας. Δεν μετέδωσε ότι ο εκλεκτός της Δύσης έχασε από την εκλεκτή της Μόσχας στη Βουλγαρία και ποιες είναι οι συνέπειες όλων αυτών που «τρέχουν» στη γειτονιά μας.

Τα σύνορά μας όμως είναι στο Τέξας ή στα Βαλκάνια; Και, βεβαίως, απέκρυψε, δεν μετέδωσε ότι οι ΗΠΑ μπλόκαραν ψήφισμα για τη Λιβύη στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υπέρ του Δικαίου της Θάλασσας! Ενοχλεί η ακρίβεια του Τραμπ, αλλά όχι η στάση του απέναντι στην πατρίδα μας. Εκεί τον καλύπτουν για να μη μάθουμε την ήττα Μητσοτάκη. Ανάλογη δουλοπρεπή συμπεριφορά έχουμε παρατηρήσει σε πολλά (θεατά και αθέατα) μέλη του Κοινοβουλίου μας, που στις δημόσιες τοποθετήσεις τους συμπεριφέρονται ως το 536ο μέλος του Κογκρέσου των ΗΠΑ και ως το 260ό μέλος της Ομάδας Γερουσιαστών και Βουλευτών των Δημοκρατικών.

Είναι λίαν πιθανόν να μη γνωρίζουν πώς διεισδύει η Αλβανία στην οικονομία μας με την εξαγορά οικογενειακών επιχειρήσεων υπερχρεωμένων Ελλήνων στον Βορρά ή και στο λεκανοπέδιο, αλλά γνωρίζουν άριστα ποιος είναι ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων Πάξτον στο Τέξας, ποια η περιουσία του, ποιος είναι ο νεαρός Τζέιμς Ταλαρίκο που φιλοδοξεί να του πάρει την έδρα. Ολα με το νι και με το σίγμα τα ξεφτέρια μας.

Τους φαντάζομαι να ξενυχτούν κρεμασμένοι κάθε βράδυ μεταμεσονυκτίως στις οθόνες τους και να παρακολουθούν μέχρι τα χαράματα λόγω της διαφοράς ώρας με την Αμερική για τα τελευταία χαρμόσυνα νέα. Πότε οι ίδιοι ξενύχτησαν έτσι για τον ελληνικό λαό και κάποιο ζέον θέμα του; Ελάχιστες φορές. Για να μην παρεξηγούμαστε! Ο καπιταλισμός είναι το μόνο οικονομικό σύστημα στον κόσμο που έφερε ανάπτυξη και ευημερία στους λαούς.

Ακόμη και οι ιστορικοί αντίπαλοί του, η Ρωσία και η Κίνα, καπιταλισμό εφαρμόζουν πλέον με το (κατά τον ορισμό του Μπους Τζούνιορ) σύστημα «πειθαρχημένης δημοκρατίας». Η Αμερική είναι η χώρα όπου γεννήθηκε και εφαρμόστηκε ο καπιταλισμός και οφείλουμε να παρακολουθούμε την εξέλιξή της επισημαίνοντας και τα προτερήματά της, αλλά και τις παθογένειες του καπιταλισμού. Ακόμη ακόμη και να έχουμε τις προτιμήσεις μας, με παγκόσμια και εθνική ματιά όμως.

Υπό μία προϋπόθεση όμως: Οτι συμπεριφερόμαστε κατά τον ίδιο τρόπο και στο εσωτερικό της πατρίδας μας για τα ίδια θέματα. Με τα ίδια κριτήρια αξιολόγησης. Οχι αλλού ανάθεμα και εδώ ωσαννά. Οχι να λέμε ότι η ακρίβεια εκεί πονά και εδώ είναι «εισαγόμενη». Οχι να αποκαλούμε τις προανακριτικές για τη διαφθορά ευλογία για εκεί και «ποινικοποίηση του δημόσιου βίου» εδώ. Οχι να σφυροκοπούμε προσωπικά τον Τραμπ στο όνομα της ελευθερίας του Τύπου, αλλά να αφήνουμε στο απυρόβλητο κάποιους άλλους εδώ.

Αμα θες να εφαρμόζεις τις καλές πρακτικές της Αμερικής, να τις εφαρμόζεις και στην Ελλάδα. Αμα θες να εφαρμόζεις τις καλές πρακτικής της Αμερικής, να τις εφαρμόζεις και στην Αμερική. Δεν θα σιωπάς όταν ο προκάτοχος του Τραμπ, Μπάιντεν, απένειμε χάρη στον υιό του για την Ουκρανία και στον εαυτό του για να γλιτώσουν τη φυλακή. Θα μιλάς. Διότι για εμάς εδώ στην Ελλάδα το ζητούμενο δεν είναι η ήττα του Τραμπ. Αν θέλει ο λαός του να χάσει, ας χάσει.

Αν θέλει να τον αποδοκιμάσει, ας τον αποδοκιμάσει. Αν… το ζητούμενο είναι η οπτική που έχουμε για τον κόσμο να είναι ίδια με την οπτική που έχουμε για την πατρίδα μας. Και με εσωτερικούς αλλά και με γεωπολιτικούς όρους. Μόνο έτσι θα είμαστε πειστικοί και αξιόπιστοι. Αρα ωφέλιμοι. Ας γίνει σαφές: Ο Ελλην δεν γεννήθηκε για τσιρλίντερ εις βάρος του εαυτού του. Το Halloween δεν είναι δική μας εορτή.