Δεν αφορά μόνο τους ψηφοφόρους η ανάδειξη αρχηγού της Ν.Δ.
Tώρα πια έχω σχεδόν πειστεί, και ας επιχειρούν κάποιοι να με καθησυχάσουν για το αντίθετο: Ο βασικός λόγος που κάποιοι ανατίναξαν τη διαδικασία εκλογής αρχηγού της Ν.Δ., ο άμεσος, όχι ο μακροπρόθεσμος, είναι η σύνθεση του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου. Οπως το διαβάζετε. Η σύνθεση του Ραδιοτηλεοπτικού, το οποίο θα αδειοδοτήσει τα κανάλια με βάση τον νόμο Παππά.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η κυβέρνηση περίμενε να ολοκληρωθεί η διαδικασία ανάδειξης αρχηγού της Κεντροδεξιάς προκειμένου να συμφωνήσει μαζί του, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συναινετικής διαδικασίας, τη σύνθεση των ανεξάρτητων Αρχών, που μένουν ακέφαλες καιρό τώρα – Συνήγορος του Πολίτη, ΑΣΕΠ, Ραδιοτηλεοπτικό. Ο ορισμός της νέας σύνθεσης και η επικύρωσή της από τη Βουλή θα τροχιοδρομούσε τις αποφάσεις για την προκήρυξη των αδειών.
Ο αρμόδιος υπουργός θα όριζε τον αριθμό των αδειών πανελλαδικής εμβέλειας, ενώ το νέο Συμβούλιο επρόκειτο να εκδώσει 17 κανονιστικές αποφάσεις. Μετά λόγου γνώσεως σας λέω -μια κουβέντα να ξεφύγει από κάποιον αρκεί-, οι ενδιαφερόμενοι παίζουν τα ρέστα τους. Εβαλαν κάτω τον νόμο, είδαν σε ποια στάδια και με ποιες νομικές διαδικασίες μπορούν να τον προσβάλουν (διοικητικές προσφυγές κ.λπ.) και φυσικά διαπίστωσαν ότι στην αλυσίδα της εφαρμογής ο αδύναμος κρίκος δεν είναι η κυβέρνηση, αλλά η αντιπολίτευση. Οσο καθυστερεί η εκλογή αρχηγού της τόσο πίσω πάει ο νόμος και όσο πίσω πάει ο νόμος τόσο πιο πολύ χρόνο κερδίζουν αυτοί και όσο χρόνο κερδίζουν αυτοί τόσο χάνει η κυβέρνηση.
Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, η εκλογή αρχηγού της κεντροδεξιάς παράταξης από τον λαό δεν αποτελεί εσωτερικό ζήτημα της Ν.Δ. Είναι θέμα δημοκρατίας. Εθνικό ζήτημα. Και εφόσον εξελίσσεται ως τέτοιο, στη θέση οιουδήποτε υποψηφίου δεν θα σπαταλούσα τον χρόνο μου σε μηνύσεις για να προσωποποιήσω τις ευθύνες στους εκτελεστές του σχεδίου. Οχι. Θα μιλούσα πολιτικά, θα φωτογράφιζα τους ηθικούς αυτουργούς και θα καλούσα το σύνολο του εκλογικού σώματος να εκλέξει αρχηγό, ναι, και τους περαστικούς.
Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, το ποιος θα εκλεγεί αρχηγός της παράταξης δεν αφορά τους νεοδημοκράτες μόνο. Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, το να μείνει ενωμένη, ισχυρή αυτή η μεγάλη λαϊκή παράταξη δεν είναι οικογενειακή υπόθεση. Αποτελεί εθνικό συμφέρον. Στο τέλος της γραφής, αν δεν κληθεί κάθε δημοκράτης πολίτης να ελέγξει τον επόμενο αρχηγό της παράταξης, τότε θα το κάνουν οι αγορασμένοι περαστικοί με τα προπληρωμένα κουπόνια κάθε ανεύθυνου ποδοσφαιρικού παράγοντα ή αρχηγίσκου. Αν δεν οριστεί η αναμέτρηση στο φως της ημέρας και αν δεν επιδιωχθούν χαμηλοί τόνοι, τότε η παράταξη θα διασπαστεί στη Βουλή. Αυτό θα είναι το επόμενο βήμα.
Μανώλης Κοττάκης
