Η δήλωση του Τσίπρα από το Κομμένο Αρτας. Την εννοεί όμως;
Ενδιαφέρουσα, πράγματι, η άποψη του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη ότι πρέπει να μπει στα βιβλία της Ιστορίας ο εμφύλιος πόλεμος, καθώς «δεν πρέπει να υπάρχουν λευκές σελίδες σε αυτά». Θα πρόσθετα ότι, εκτός από τον Εμφύλιο, πρέπει να ενταχθούν στα σχολικά βιβλία η εμπειρία της επτάχρονης δικτατορίας, η εισβολή στην Κύπρο και τα δραματικά γεγονότα που οδήγησαν στην αποκατάσταση της δημοκρατίας.
Τουλάχιστον δύο γενιές, οι σημερινοί δεκαεπτάρηδες, οι οποίοι γεννήθηκαν στα χρόνια της ένταξης της Ελλάδος στην ΟΝΕ, αλλά και η προηγούμενη γενιά, των εικοσιεξάρηδων, που ήρθαν στη ζωή λίγο μετά την κατάρρευση του σοσιαλισμού στην ανατολική Ευρώπη, αγνοούν δυστυχώς μείζονες λεπτομέρειες για την εθνική μας ζωή. Το ερώτημα, κατά συνέπεια, δεν είναι αν πρέπει να γραφτεί η Ιστορία, αλλά πώς να γραφτεί.
Η εμπειρία που είχαμε από το βιβλίο της Ρεπούση για τη Μικρασιατική Καταστροφή πιστοποιεί πως η συγγραφή της νεότερης Ιστορίας συνιστά ένα εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα, ειδικά όταν υπάρχουν ζώσες μνήμες. Πέρασε πολύς καιρός από το ατόπημα του «συνωστισμού» στην προκυμαία και ακόμη το θέμα καίει τις ψυχές μας.
Η παράσταση «Σμύρνη μου αγαπημένη», που ανεβαίνει για τέταρτη χρονιά φέτος στο Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού και σύντομα θα «μετακομίσει» στη Θεσσαλονίκη σπάει ταμεία. Με την εθνική μνήμη δεν παίζουμε. Ζουν ακόμη πρόσφυγες, ζουν τα παιδιά τους, ζουν και τα εγγόνια τους. Αν, λοιπόν, στόχος του υπουργού αλλά και άλλων συναδέλφων του είναι να γραφτεί στα σχολικά βιβλία η Ιστορία του Εμφυλίου στα μέτρα της Αριστεράς, προκειμένου να αναπαυτούν οι ψυχές των παπούδων και των γονέων των κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, να λείπει. Αν στόχος της κυβέρνησης είναι, μέσω της καταγραφής του Εμφυλίου, να υπερκεράσει το ΚΚΕ, αποκαθιστώντας τη μνήμη στελεχών του (το έχει ξανακάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στη δημόσια αντιπαράθεση σχετικά με τον Βελουχιώτη και τον Ζαχαριάδη), και αυτό να λείπει.
Ο τόπος δεν έχει ανάγκη ούτε από «κόκκινα» ούτε από «μπλε» βιβλία. Αν τυχόν, όμως, στόχος του υπουργείου είναι να δείξει ποιος επωφελήθηκε από την εμφύλια διαμάχη και για λογαριασμό τίνος μάχονταν άθελά τους ο χωροφύλακας με τον διαδηλωτή στα Δεκεμβριανά -οι ξένοι προστάτες επωφελήθηκαν από τον εθνικό διχασμό-, τότε ίσως θα άξιζε να εξετάσει κανείς τη συγκρότηση μιας οικουμενικής επιτροπής σοφών με αντικείμενο την καταγραφή της νεότερης Ιστορίας μας στα σχολικά βιβλία. Αξίζει τον κόπο. Ο πρωθυπουργός μάς έδωσε μια γεύση για το πώς εννοεί την Ιστορία με τη δήλωση που έκανε για τους Αρη Βελουχιώτη και Ναπολέοντα Ζέρβα στο Κομμένο της Αρτας. Πρώτη φορά αριστερός ηγέτης μίλησε θετικά για τον Ζέρβα. Το εννοεί όμως;
Μανώλης Κοττάκης
