Η έξυπνη δύναμη επηρεάζει την Ευρωπαϊκή Ενωση
Ο τρόπος με τον οποίο διεξάγεται ο προεκλογικός αγώνας στις Ηνωμένες Πολιτείες συνιστά τον ορισμό του ξεπεσμού της δυτικής δημοκρατίας. Οχι μόνο γιατί οι δύο μονομάχοι ρίχνουν χαμηλά το επίπεδο -καλείται ο κόσμος να εκλέξει πλανητάρχη με κριτήριο ποιος θώπευσε περισσότερο ποια προ εικοσαετίας-, αλλά και γιατί, στο όνομα των σκοπιμοτήτων, ρίχνεται στο πυρ το εξώτερον το νούμερο ένα αγαθό της αμερικανικής δημοκρατίας: η ελευθερία. Και μόνο ότι κάποιοι απαγόρευσαν στον Ασάνζ την πρόσβαση στο ίντερνετ προκειμένου να μη δουν το φως της δημοσιότητας τα μυστικά mail της Χίλαρι αρκεί για να καταλάβουμε σε ποιον αιώνα έχει μπει η μεγάλη χώρα.
Ολα όσα καταγγέλλαμε στα νιάτα μας για τη Σοβιετική Ενωση είναι σήμερα ευαγγέλιο στη δύναμη που «ηγείται» της διάδοσης της δημοκρατίας στον κόσμο. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, οι άνθρωποι είναι σκέτη απογοήτευση, κάτι τέτοιες στιγμές ανεβαίνουν στην υπόληψή μου οι πολιτικοί μας. Στέκομαι σε αυτό για να περιγράψω την εικόνα του νέου κόσμου από την αρχιτεκτονική του οποίου θα κριθεί μελλοντικά και η τύχη μας ως κράτους. Αυτή η Αμερική, με αυτή την ηγεσία, θα ριχθεί αμέσως μετά τις εκλογές στη μάχη για τον περιορισμό των φιλοδοξιών της Γερμανίας στην Ε.Ε. Τι νομίζουμε ότι είναι τα πρόστιμα στις γερμανικές τράπεζες-αυτοκινητοβιομηχανίες; Η εύρυθμος λειτουργία του καπιταλισμού; Τι τα θηριώδη πρόστιμα των «ανεξάρτητων» Βρυξελλών στην Google; Τήρηση του κοινοτικού δικαίου; Οχι, φυσικά.
Πρόκειται για μια τιτανομαχία με αντικείμενο την αλλαγή του προτεσταντικού οικονομικού υποδείγματος. Μην απορήσουμε, μάλιστα, αν οι ΗΠΑ επιχειρήσουν να εκβιάσουν την αποχώρηση του εμβληματικού Σόιμπλε, ο οποίος με την προσήλωση στο δόγμα της δημοσιονομικής πειθαρχίας εμποδίζει το «κούρεμα» χρεών υπερχρεωμένων κρατών, άρα και την αύξηση της ζήτησης. Ο,τι και να συμβεί, πάντως, η περίοδος είναι αναγνωριστική: Οι Γερμανοί περιμένουν να δουν τι θα κάνουν στις εκλογές τους οι Αμερικανοί και οι Αμερικανοί τι θα κάνουν οι Γερμανοί. Τούτων δοθέντων, αν άξιζε να παρακολουθεί κάτι η ηγεσία μας σε στρατηγικό επίπεδο, δεν είναι το χρέος – ένα κερασάκι επιβίωσης μπορεί να εξασφαλίσει ο Τσίπρας τώρα. Αυτό που αξίζει την προσοχή είναι η στάση της Βρετανίας και της πρωθυπουργού Τερέζα Μέι. Οι Βρετανοί, βλέποντας τα σύννεφα στην Ευρώπη, τραβήχτηκαν έξω από την κόντρα ΗΠΑ – Γερμανίας με το Brexit και, αναλόγως της έκβασης αυτής, θα τοποθετηθούν.
Αν κερδίσουν οι Αμερικανοί την παρτίδα (θέλουν να κοντύνουν τους Γερμανούς, όχι να τους αποσταθεροποιήσουν), τότε το Brexit θα είναι light. Αν κερδίσουν οι Γερμανοί, τότε το Brexit θα είναι ολοκληρωτικό και θα επηρεάσει όλη την Ευρώπη. Οι Βρετανοί θα επιδιώξουν να πάρουν μαζί τους στην έξοδο τους Πολωνούς -για λόγους γεωγραφίας- και επειδή είναι ναυτική δύναμη και την Ελλάδα. Τυχαία, νομίζετε, άφησε υπαινιγμό κατά της ευρωζώνης προσφάτως ο… Σκοτσέζος Τσακαλώτος; Κατά συνέπεια, η προσοχή μας εκεί: στην έξυπνη δύναμη.
Μανώλης Κοττάκης
