Ποιοι θέλουν τη Μέρκελ ως ανάχωμα στον Τραμπ
Aν δεν συμφωνεί η πραγματικότητά μας μαζί μας, τότε τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Δυστυχώς, οι δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης και οι εκπρόσωποι του νεοφιλελευθερισμού αρνούνται να λάβουν το μήνυμα που έρχεται από την Αμερική. Πείσμωσαν τόσο από τη νίκη του Τραμπ, ώστε τώρα, ελλείψει άλλης προσωπικότητας, ονειρεύονται τη Μέρκελ ως ανάχωμα της Δύσης απέναντι στον νέο πλανητάρχη. Φθάνουν να την παρουσιάζουν ως τον βασικό εκπρόσωπο της φιλελεύθερης Δημοκρατίας απέναντι στον τρελό του συστήματος! Ποια, την καγκελάριο, που εκπροσωπεί στη Γερμανία το δόγμα των εθνικών πρωταθλητών!
Κανονικά, δεν θα έπρεπε να εντυπωσιάζομαι. Οσοι αισθάνονται πως χάνουν το ταμπούρι τους στην Αμερική τώρα σπεύδουν να οχυρωθούν στο πρώτο διαθέσιμο ταμπούρι που υπάρχει στην Ευρώπη. Οι Γερμανοί, μάλιστα, φαίνονται αυτή τη στιγμή πρόθυμοι να τους ακολουθήσουν. Σχεδιάζουν, όπως μαθαίνω, να ελέγξουν και τους τρεις θεσμούς της Ενωσης, πρόεδρο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, πρόεδρο Κομισιόν (ο Γιούνκερ δίνει ήδη επιτυχείς εξετάσεις κατά Τραμπ) και πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (λήγει η θητεία του Σουλτς). Ο στόχος είναι να μη βρεί «τρύπα» στις γραμμές της γερμανικής Ευρώπης ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ.
Και όμως: Τόσο αυτοί που τους εισηγούνται τη συσπείρωση όσο και εκείνοι που επιχειρούν να υλοποιήσουν την πολιτική του πείσματος (έτσι την αποκαλώ) αγνοούν τους ανέμους της Ιστορίας. Κολλημένοι στις ιδεοληψίες τους, πάνε να αντιμετωπίσουν ένα παγκόσμιο κίνημα πολιτών με τη γνωστή μέθοδο των νεοφιλελευθέρων: κλειστό παιχνίδι, σε κλειστά όργανα, χωρίς λαϊκή πρόσβαση. Ομως, αυτό το παιχνίδι τελειώνει. Οι πολίτες όπου τους δίνεται ευκαιρία τα σαρώνουν όλα. Πέρυσι στην Αθήνα, προχθές στο Λονδίνο, χθες στη Νέα Υόρκη, αύριο στην Ιταλία και τη Γαλλία.
Αυτή είναι, λοιπόν, η απάντηση της Ευρώπης στο κύμα της αλλαγής; Να τυλίξει τη Μέρκελ στα χρώματα της αστερόεσσας, προκειμένου να διαφυλαχθούν συγκεκριμένα συμφέροντα ολίγων που απειλεί ο Τραμπ;
Ενα μόνο θα σας πω: Ηταν τουλάχιστον κωμική η εικόνα του Ομπάμα δίπλα στη Μέρκελ να ζητά συνεργασία μεταξύ μυστικών υπηρεσιών «για την αντιμετώπιση του κυβερνοεγκλήματος». Πρώτον, γιατί οι Αμερικανοί ήταν αυτοί που παρακολουθούσαν το κινητό της Μέρκελ – ναι, της Μέρκελ, που θέλουν να κάνουν αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης του πλανήτη. Δεύτερον, οι Αμερικανοί είναι αυτοί που πρωταγωνίστησαν στις υποκλοπές e-mail και, τώρα που ο Πούτιν τούς πληρώνει με το νόμισμα του Σνόουντεν, θυμήθηκαν τη μάχη κατά του κυβερνοεγκλήματος. Τι συμφέρον έχει, λοιπόν, η Γερμανία, η καγκελάριος και η Ευρώπη να γίνουν υπάλληλοι των ηττημένων στις ΗΠΑ τώρα που αυτοί καθεύδουν;
Μανώλης Κοττάκης
