Αν ο ωφελούμενος αγρότης παραβίαζε τον νόμο και ο βουλευτής παρενέβη για την ικανοποίηση παρανόμου αιτήματος, τότε θα του ασκηθεί ποινική δίωξη
Ο θόρυβος γύρω από τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να ξεκαθαριστούν ορισμένες έννοιες.
Η πρώτη: Τι σημαίνει ταχύτης στον δικαστικό χρόνο; Και πώς συνδέεται ο δικαστικός χρόνος με τον πολιτικό χρόνο; Συνδέεται, άραγε; Οφείλει η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη να ακολουθεί τους ρυθμούς και τα παραγγέλματα της πολιτικής όταν διερευνά υποθέσεις; Πρέπει ένας εισαγγελέας να κάνει «γρήγορα» σε υποθέσεις μείζονος ενδιαφέροντος, ακόμα και εις βάρος της ποιότητας της δουλειάς του, επειδή αυτό είναι απαίτηση της εκτελεστικής ή της νομοθετικής εξουσίας;
Η δεύτερη: Ποιος μιλάει; Αν η Δικαιοσύνη ζητά από την Πολιτεία πιστώσεις και διορισμούς εισαγγελέων για να κάνει τη δουλειά της με άνεση και η Πολιτεία κωλυσιεργεί σκοπίμως για να μην την κάνει, νομιμοποιείται η Πολιτεία να της ζητά τον λόγο;
Και η τρίτη: Η αρμοδιότης. Ποιος έχει την κυρία ευθύνη επιλογής και αξιολόγησης εισαγγελέων που εργάζονται σε έναν ευρωπαϊκό θεσμό; Ο θεσμός που τους απασχολεί και τους αναθέτει το έργο ή οι εθνικές Αρχές προέλευσής τους; Να τα κάνουμε λιανά.
Ξεκινώ από το τελευταίο: Αρμόδιο να αξιολογήσει το έργο ενός Ευρωπαίου εισαγγελέα είναι το Κολέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων στο οποίο υπάγεται και με το οποίο συνεργάζεται διαρκώς αναφερόμενος σε αυτό κατά τη θητεία του.
Το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου τι να αξιολογήσει αφού δεν συνεργάστηκε με τον εισαγγελέα για ευρωπαϊκές υποθέσεις; Τις «καταγγελίες» του Αδώνιδος; Από την ανάγνωση του νόμου 2876/2021 προκύπτει άλλωστε ότι το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο προτείνει υποψήφιους Ευρωπαίους εισαγγελείς και το Κολέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων αποφασίζει κυριαρχικά αν του κάνουν ή δεν του κάνουν. Στην πρώτη εφαρμογή του νόμου η κ. Κοβέσι απέρριψε τα ονόματα δύο εισαγγελέων που της πρότεινε τότε το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο! Προτίμησε άλλα!
Το ίδιο είχε συμβεί προ ετών με τους Ελληνες εισαγγελείς στη Eurojust. Προτάσεις των αρμόδιων ελληνικών δικαστικών οργάνων απερρίφθησαν από τις Βρυξέλλες και επανυποβλήθηκαν νέες αποδεκτές υποψηφιότητες από τις ελληνικές δικαστικές Αρχές. Και σε κάθε περίπτωση: Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο που έχει εγκρίνει την υποψηφιότητα Ευρωπαίου εισαγγελέα προ πενταετίας με βάση τα περιγραφόμενα στον νόμο τυπικά προσόντα θα την απορρίψει στην ανανέωσή της έπειτα από απόφαση του Κολεγίου των Ευρωπαίων Επιτρόπων;
Οταν μάλιστα αυτός ο εισαγγελέας έχει ψηφιστεί ανάμεσα στις 10 πλέον επιδραστικές προσωπικότητες της Ευρώπης, σύμφωνα με την αγαπημένη στον πρωθυπουργό επιθεώρηση Politico; Αν το πράξει, απλώς τινάζει τις σχέσεις συνεργασίας της ελληνικής Δικαιοσύνης με τις ευρωπαϊκές Αρχές, οι οποίες επεκτείνονται σε πολλά επίπεδα. Και σε τελική ανάλυση: Αν ένας ανόητος πολιτικός εισηγείται Grexit θεσμών, είναι υποχρεωμένοι να τον ακούσουν οι δικαστές;
Ερωτήματα
Πάμε τώρα στα δύο πρώτα συναφή ερωτήματα. Πέρυσι η Ευρωπαία εισαγγελέας Λ. Κοβέσι ζήτησε από την ελληνική κυβέρνηση την έγκριση πιστώσεων από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, την αύξηση των οργανικών θέσεων στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και τον διορισμό τεσσάρων νέων εισαγγελέων για να ξεμπλοκάρει η έρευνα στον ΟΠΕΚΕΠΕ και να διευκολυνθεί η ταχύτης στη σύνταξη του πορίσματος. Πέρυσι και πρόπερσι η εισαγγελέας Κοβέσι ζήτησε με τρία αλλεπάλληλα έγγραφά της από την ΕΛ.ΑΣ. να της αποσταλεί το πλήρες απομαγνητοφωνημένο κείμενο με τους διαλόγους των βουλευτών με κρατικούς αξιωματούχους για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Οι διάλογοι αυτοί εστάλησαν στο Λουξεμβούργο μόλις πριν από τρεις μήνες, ενώ οι επισυνδέσεις έγιναν τα έτη… 2021-2022. Η Κοβέσι καθυστέρησε την αποστολή των δικογραφιών; Η Παπανδρέου, ο Μουζάκης και η Θάνου, οι τρεις εισαγγελείς τη… σαλαμοποίησαν; Ή μήπως η Ελληνική Πολιτεία; Το ίδιο ισχύει και για τους εισαγγελείς που ζητήθηκαν. Ο υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης έχει εγκρίνει από πέρυσι τις πιστώσεις για τους διορισμούς των τεσσάρων νέων εισαγγελέων που θα επιταχύνουν τις έρευνες, αλλά τα αρμόδια υπουργεία δεν έχουν φέρει εις πέρας το αίτημα της Ευρωπαίας εισαγγελέως. Ποιος παίζει τις καθυστερήσεις λοιπόν; Η Κοβέσι ή η ίδια η κυβέρνηση; Αν υπάρχει σαλάμι στην περίπτωση αυτή, είναι… αέρος.
Σαν τις αερολογίες που ακούμε από πολιτικούς με ζωγραφισμένο τον πανικό στα πρόσωπά τους. Η αλήθεια είναι ότι η Ευρωπαία εισαγγελεύς ενήργησε ταχύτατα για την προσωποποίηση των κατηγοριών και τη σύνταξη του κατηγορητηρίου από την ώρα που πήρε στα χέρια της όλες τις επισυνδέσεις, και επέτυχε βάσει και εκθέσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ την ποσοτικοποίηση της ζημιάς. Σε τελική ανάλυση όμως: Από πότε ο δικαστικός χρόνος απονέμεται υποχρεωτικώς με βάση τις ανάγκες του πολιτικού; Και από πότε οι δικαστικές έρευνες για την τήρηση της νομιμότητας και τον σεβασμό του ευρωπαϊκού χρήματος βαπτίζονται «ομηρία» βουλευτών; «Ομηρία» ο νόμος; Σοβαρά;
Το μόνο αισιόδοξο από όλα όσα συνέβησαν αυτές τις μέρες είναι ότι το ελληνικό Κοινοβούλιο ήρθη χθες στο ύψος των περιστάσεων και ψήφισε με εντυπωσιακές πλειοψηφίες το αίτημα της Ευρωπαίας εισαγγελέως για άρσεις ασυλίας 13 βουλευτών. Μετά ταύτα, είμαστε βέβαιοι ότι στο αυτό ύψος των περιστάσεων θα αρθεί και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ετσι ώστε να παραπέμψει σε δίκη τους βουλευτές που έχουν παραβιάσει πραγματικά τον ελληνικό νόμο και το ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο. Νομικοί κύκλοι εν Ελλάδι υποστηρίζουν ότι, αν ο ωφελούμενος αγρότης είχε τις νόμιμες προϋποθέσεις να λάβει την επιδότηση και ο βουλευτής προσκομίσει αποδείξεις στην ανάκριση ότι παρενέβη επί νομίμου αιτήματος, θα απαλλαγεί.
Αν όμως ο ωφελούμενος αγρότης παραβίαζε τον νόμο και ο βουλευτής παρενέβη για την ικανοποίηση παρανόμου αιτήματος, τότε θα του ασκηθεί ποινική δίωξη. Με άλλα λόγια, αν ισχύουν όλα αυτά: Κάποιοι θα αθωωθούν και κάποιοι θα ανοίξουν «δεφτέρι» με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Θα τα διευκρινίσει όλα σήμερα, υποθέτω, και η κυρία Κοβέσι, ευθέως και με σαφήνεια, στους Δελφούς. Δεν θα χρειαστεί χρησμός.
