Μεγάλο προβληματισμό έχει προκαλέσει στην Τουρκία η μη αντίδραση της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας (ΤΠΑ) στην αεροπορική επιχείρηση της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας, η οποία πριν από μερικές ημέρες βομβάρδισε την αεροπορική βάση Abu al-Duhur της Συρίας σε απόσταση 60 χιλιομέτρων από την τουρκική μεθόριο.
Καμία προειδοποίηση προς τα ισραηλινά αεροσκάφη της επιχείρησης ενώ προσέγγιζαν τον εναέριο χώρο (Ε.Χ.) της Τουρκίας και, το χειρότερο, κανένα τουρκικό αεροσκάφος δεν απογειώθηκε από την πλησιέστερη 10η Κύρια Αεροπορική Βάση του Ιντσιρλίκ/Αδανα, δηλαδή την αεροπορική βάση η οποία αναβαθμίστηκε τα τελευταία τρία χρόνια με μεταστάθμευση αεροσκαφών F-16 από την 5η Κύρια Αεροπορική Βάση της Μερζιφούντας του Πόντου για την αντιμετώπιση της ισραηλινής απειλής.
Σύμφωνα με τη νατοϊκή αεροπορική πρακτική, με την προσέγγιση των ισραηλινών αεροσκαφών στην τουρκική μεθόριο και στον Ε.Χ. της Τουρκίας θα έπρεπε να υπήρχε προειδοποίηση από τουρκικής πλευράς και απογείωση τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών F-16 της 10ης Αεροπορικής Βάσης. Αυτό είχε πράξει και η τουρκική πολεμική αεροπορία στις 24 Νοεμβρίου 2015, όταν έπειτα από τουρκική προειδοποίηση προς το ρωσικό αεροσκάφος Su-24, το οποίο προσέγγιζε την τουρκική μεθόριο, αυτό καταρρίφθηκε από πυρά τουρκικού F-16 επειδή αυτό εισήλθε για μερικά δευτερόλεπτα στον τουρκικό Ε.Χ.
Τρεις είναι οι πιθανοί λόγοι της μηδενικής αντίδρασης από πλευράς της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας:
1. Τα τουρκικά ραντάρ δεν αντιλήφθηκαν την προσέγγιση των ισραηλινών F-35.
2. Το τουρκικό γενικό επιτελείο δεν έδωσε εντολή απογείωσης σε αεροσκάφη για να αποφύγει την κλιμάκωση. Αυτό υποστηρίζει και ο Αμερικανός πρέσβης στην Αγκυρα. Εστω κι έτσι, θα έπρεπε να υπάρξει προειδοποίηση προς τα ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη και τουρκικά μαχητικά να απογειωθούν εντός του εναέριου χώρου της Τουρκίας.
3. Τέλος, υπάρχει και η περίπτωση της ευθυνοφοβίας του τουρκικού γενικού επιτελείου να προχωρήσει σε προειδοποίηση και να διατάξει έστω και απογείωση αεροσκαφών, αναμένοντας εντολή από τον ίδιο τον πρόεδρο Ρ.Τ. Ερντογάν, όπως έγινε και με την περίπτωση του ρωσικού drone τον περασμένο Δεκέμβριο, το οποίο είχε φτάσει στην Αγκυρα. Τότε το κεμαλικό κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης CHP είχε καταθέσει σχετική επερώτηση προς την κυβέρνηση.
Οπως και να έχει το θέμα, η τουρκική πολεμική αεροπορία παρουσίασε μια προβληματική εικόνα αντίδρασης. Προβληματική εικόνα έχει επιδείξει στο πρόσφατο παρελθόν και ο Εθνικός Αντιαεροπορικός Θόλος της Τουρκίας όταν κλήθηκε να αντιμετωπίσει τα ρωσικά drones τα οποία πραγματοποίησαν το περασμένο διάστημα πτήσεις στην επικράτεια της βόρειας Τουρκίας και ειδικότερα όταν ένα από αυτά είχε φτάσει σε προάστιο της Αγκυρας. Την ίδια ελλειμματική εικόνα παρουσίασε η εθνική αντιαεροπορική άμυνα της Τουρκίας κατά τις επιθέσεις των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων τον περασμένο Μάρτιο, αφού τα νατοϊκά συστήματα χρειάστηκε να αναχαιτίσουν τους ιρανικούς πυραύλους, μια και τα τουρκικής κατασκευής πολυδιαφημισμένα αντιβαλλιστικά/αντιαεροπορικά συστήματα απλώς δεν υπήρχαν.
Τα φαινόμενα αυτά της δήθεν πανίσχυρης τουρκικής πολεμικής μηχανής θα πρέπει να τύχουν ενδελεχούς αξιολόγησης από ελληνικής πλευράς και ειδικότερα από επιχειρησιακής αλλά και επικοινωνιακής απόψεως, αφού φαίνεται ότι η τουρκική πλευρά μέσα από μία στοχευμένη στρατηγική παραπληροφόρησης έχει περάσει το μήνυμα του ανίκητου τουρκικού στρατού. Τα τελευταία παραδείγματα όμως έχουν δείξει ότι όσες φορές κλήθηκαν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις να αντιμετωπίσουν σύγχρονο τακτικό στρατό δεν έδωσαν και τα καλύτερα δείγματα γραφής.
Δεν είναι δυνατόν να έχουμε στραμμένες τις κεραίες μας προς την Τουρκία λόγω της αναθεωρητικής της ατζέντας και της απειλής που αυτή συνιστά για την Ελλάδα, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη τις επιχειρήσεις επιρροής – προπαγάνδας της Αγκυρας εναντίον της χώρας μας αλλά και τα τρωτά σημεία του τουρκικού στρατεύματος.
*Αντιστράτηγος ε.α., διδάκτορας
