Οι απατεώνες που χρησιμοποιούν τη θρησκεία για τις βρομοδουλειές τους δεν είναι, ασφαλώς, κάτι το νέο στην κοινωνία. Δεν είμαστε δα και τόσο αφελείς που να νομίζουμε ότι τα θαύματα περιορίζονται σε μανουάλια που στάζουν μύρο και εικόνες που δακρύζουν. Αλλά πρέπει να σας εξομολογηθούμε -θου, Κύριε- ότι ο παπάς έμπορος ναρκωτικών, μοντέλο, dj, πανελίστας και μάγειρας YouTuber μας έστειλε αδιάβαστους!
Βεβαίως, σε μια χώρα ανεξίθρησκη και δημοκρατική ο καθείς μπορεί να δηλώσει ό,τι θέλει. Ακόμα και ιερέας. Αλλά, βρε παιδί μου, εσύ, ο -υποτίθεται- πιστός, ο άνθρωπος που κυκλοφορεί στον κόσμο, δεν παίρνεις χαμπάρι ότι ο παπάς «παίζει τον παπά»; Εσύ, που σταυροκοπιέσαι και φτύνεις τον κόρφο σου όταν ακούς για τους απατεώνες που εξαπατούν τον κοσμάκη, δεν πήρες χαμπάρι ότι δεν ήταν παπάς, αλλά ήταν… παπατζής; Ο παπάς, λέει, πουλούσε ναρκωτικά. Ισως ήθελε να φέρει τους πιστούς πιο κοντά… στον επί γης Παράδεισο, με fast track διαδικασίες. Γιατί να περιμένεις τη Δευτέρα Παρουσία, όταν υπάρχει «μυρωδάτη» ή και η «κάτασπρη» επίγεια λύτρωση;
Φυσικά, δεν είναι ο πρώτος που μπέρδεψε το ράσο με την τσέπη του. Πάντα υπήρχαν αυτοί που είδαν τη θρησκεία όχι ως πίστη, αλλά ως επάγγελμα. Που στο όνομα του Θεού αποκτούν πολυτελή αυτοκίνητα, διατηρούν μαύρα ταμεία και, τώρα πια, μέχρι και… λευκή σκόνη! Το θαύμα δεν είναι ότι συνέλαβαν τον ψευδοπαπά. Το θαύμα είναι ότι ακόμη υπάρχουν άνθρωποι που εκπλήσσονται. Ζούμε σε μια χώρα όπου αν δεν έχεις δει «ιερωμένο» να εμπορεύεται λαδάκι, φυλαχτά, συγχωροχάρτια ή πλέον κάτι πιο δυνατό, μάλλον δεν έχεις κάνει ποτέ ζάπινγκ στα κανάλια μετά τα μεσάνυχτα.
Και όμως, κάθε φορά παριστάνουμε τους σοκαρισμένους. Σαν να μην ξέρουμε πως εδώ και χρόνια κάποιοι χρησιμοποιούν το ιερό σχήμα για να κρύψουν όχι την ταπεινότητά τους, αλλά τα λεφτά και τις προθέσεις τους. Κι αν ρωτήσεις, θα σου πουν «όλα για το ποίμνιο, τέκνον μου». Μόνο που το ποίμνιο έχει καταντήσει πελατεία, που έχει ζαλιστεί από την ακρίβεια και ψωνίζει κατιμάδες. Ισως ήρθε η ώρα να θυμηθούμε ότι η πίστη δεν πωλείται με το γραμμάριο, ούτε ευλογείται με POS.
Γιατί όταν ο Θεός γίνεται βιτρίνα και το ράσο παραβάν, τότε δεν έχουμε Εκκλησία, έχουμε κερδοσκοπική επιχείρηση. Και, όπως κάθε τέτοια επιχείρηση, κάποια στιγμή… σκάει κανόνι. Σεβόμαστε την Εκκλησία μας, αγαπούμε την πίστη μας και πιστεύουμε ότι έτσι πρέπει να κάνουμε όλοι. Αλλά καλά θα κάνουμε να προσέχουμε πολύ. Διότι άλλο πράγμα το ράσο κι άλλο η τσέπη. Αλλο πράγμα η ιεροσύνη κι άλλο το παπατζιλίκι…
