Χωρίς αιδώ, υποστηρίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να «συζητήσει», προτρέπει τον Κ. Μητσοτάκη να κάνει αυτό που δεν είχε τελικά τολμήσει το 2003 ούτε ο μέντοράς της, Κ. Σημίτης…
• Ο ένας μετά τον άλλον ξεφυτρώνουν οι θιασώτες του ενδοτισμού στα εθνικά θέματα κι αυτό επιβεβαιώνει ότι έχει δρομολογηθεί ένα σχέδιο επηρεασμού της κοινής γνώμης, ώστε να προετοιμαστεί το κλίμα και να περιοριστούν οι αντιδράσεις…
- Από τον Ανδρέα Καψαμπέλη
• Χθες ήταν η σειρά της Μαρίας Δαμανάκη, η οποία (με δισέλιδη συνέντευξή της στο «Βήμα»!) τάσσεται ευθέως υπέρ του εθνικού ακρωτηριασμού, με παραίτηση της χώρας από το αναφαίρετο δικαίωμα για χωρικά ύδατα στα 12 ν.μ.
• Χωρίς περιστροφές (και καμιά αιδώ) υποστηρίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να «συζητήσει» με την Τουρκία το θέμα, προτρέποντας μάλιστα τον Κ. Μητσοτάκη να κάνει αυτό που δεν είχε τελικά τολμήσει το 2003 ούτε ο μέντοράς της, Κ. Σημίτης…
• Απαντώντας συγκεκριμένα σε ερώτηση σχετικά με μια τέτοια συζήτηση, λέει: «Κανένας Ελληνας πρωθυπουργός δεν θα μπορούσε να συζητήσει τα χωρικά μας ύδατα στα 6 μίλια, όπως είναι τώρα. Αυτό είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας. Το θέμα της ενδεχόμενης επέκτασης έως 12 μίλια, όπως προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο, είναι άλλο. Το τονίζω το “έως” και όχι “στα” 12 μίλια, όπως λένε ορισμένοι. Αυτό είναι άσκηση και συζήτηση πάνω σε ένα κυριαρχικό δικαίωμα. Και μπορούμε και πρέπει να το κάνουμε»…
• «Το 2003 η κυβέρνηση Σημίτη είχε φτάσει πολύ κοντά σε μια λύση, αλλά τελικά δεν ανέλαβε το πολιτικό κόστος να προχωρήσει», προσθέτει και απευθυνόμενη στον Μητσοτάκη αναρωτιέται εάν -παρά το «τεράστιο κόστος»- «θα ήταν τόσο φοβερό κάποιος ηγέτης να αποφασίσει ότι για το καλό του τόπου δεν θα ξαναεκλεγεί;».
• Μάλιστα, κατά τρόπο ύπουλο, προσπαθεί να καλύψει όλα αυτά κάτω από την (εξίσου ενδοτική) πρόταση για κοινό θαλάσσιο πάρκο με την Τουρκία στο Αιγαίο «και εκτός των χωρικών υδάτων των δύο χωρών»…
• Να μην ξεχνάμε ποια είναι η Μ. Δαμανάκη: αυτή που έκανε πολιτική καριέρα πάνω στο Πολυτεχνείο (πλησιάζει και η επέτειος – τι ειρωνεία!), για να καταλήξει σύμβουλος του πρίγκιπα του Μονακό, του Rockefeller Foundation και μέλος σε Δ.Σ. σειράς επιχειρηματικών ομίλων. Μέχρι και αντιπρόεδρος στο Δ.Σ. της Quest, μητρικής της ACS, που (εντελώς συμπτωματικά…) πάει να καταβροχθίσει τα ΕΛ.ΤΑ. διορίστηκε πρόσφατα. Α, ταυτοχρόνως είναι και αντιπρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ.
• Κι επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, το τελευταίο διάστημα έχουμε βομβαρδισμό τέτοιων «προτάσεων»: ο βουλευτής (και πρώην υφυπουργός) της Ν.Δ. Αγγελος Συρίγος δήλωσε θετικός «αν η Τουρκία, π.χ., αποδεχθεί ρητώς τη στρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου». Ο σύμβουλος του υπουργείου Εξωτερικών και επίσης στέλεχος του ΕΛΙΑΜΕΠ, Γ. Ιωακειμίδης, μίλησε για «ένα ενδιάμεσο καθεστώς διαφοροποιημένης επέκτασης». Ο Δημ. Αβραμόπουλος αναφέρθηκε σε «διαχωρισμό μεταξύ εθνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων» και φυσικά ο Χρ. Ροζάκης «υπενθύμισε» ότι επί Σημίτη «η Τουρκία είχε αποδεχθεί» (!) τα 12 ν.μ. «για τις ηπειρωτικές ακτές της Ελλάδας, την Εύβοια και τα νησιά που βρίσκονται δυτικά του 25ου Μεσημβρινού»…
