• Τα τρακτέρ που παραμένουν στις εθνικές οδούς και στήνουν μπλόκα σε όλη τη χώρα αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση -και, μάλιστα, με τις μεθόδους που παρατηρούνται τα τελευταία εικοσιτετράωρα- ως «συντεχνιακή υπερβολή». Ομως, η πραγματικότητα για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους της χώρας μας προδιαγράφεται πολύ χειρότερη ακόμη και από αυτήν που βιώνουν σήμερα με το πρόβλημα των πληρωμών…
- Του Ανδρέα Καψαμπέλη
• Ο ακόμη μεγαλύτερος εφιάλτης δεν είναι άλλος από την περίφημη συμφωνία Ε.Ε. – Mercosur, η οποία, με τη στήριξη και την προσυπογραφή της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, βάζει ταφόπλακα -και- στον ελληνικό πρωτογενή τομέα. Η αναβολή λίγων εβδομάδων για την υπογραφή της, εντός του Ιανουαρίου, δεν αλλάζει τίποτε ως προς την ουσία. Το σχέδιο παραμένει στο τραπέζι και οι συνέπειες είναι προδιαγεγραμμένες…
• Η Ελλάδα μπαίνει σε αυτή τη συμφωνία από θέση αδυναμίας και συγκαταλέγεται ξεκάθαρα στους χαμένους. Την ώρα που οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι της χώρας παλεύουν με το κόστος της ενέργειας, τις ζωοτροφές, τη φορολογία και μια ΚΑΠ που τιμωρεί -αντί να στηρίζει- την παραγωγή, οι Βρυξέλλες ετοιμάζονται να ανοίξουν διάπλατα την ευρωπαϊκή αγορά σε μαζικές εισαγωγές αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων από Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη και Παραγουάη. Βοδινό κρέας, ζάχαρη, ζωοτροφές και άλλα χαμηλού κόστους προϊόντα, παραγόμενα σε χώρες με πολύ χαλαρότερους περιβαλλοντικούς και υγειονομικούς ελέγχους, καλούνται να «ανταγωνιστούν» τον Ελληνα παραγωγό. Ενας ανταγωνισμός εκ προοιμίου άνισος…
• Η συμφωνία Mercosur δεν είναι απλώς εμπορική, αλλά βαθιά πολιτική. Το πραγματικό της αντάλλαγμα δεν αφορά τη γεωργία, αλλά τη βαριά βιομηχανία – ιδιαίτερα της Γερμανίας. Αυτοκίνητα, μηχανήματα και βιομηχανικά προϊόντα βρίσκουν νέες αγορές, την ώρα που ο ευρωπαϊκός Νότος -και ειδικά χώρες όπως η Ελλάδα- μετατρέπεται σε καθαρό εισαγωγέα τροφίμων. Η χώρα μας δεν εξάγει αυτοκίνητα στη Βραζιλία ούτε μηχανήματα στην Αργεντινή. Αντίθετα, διαθέτει ήδη ελλειμματικό αγροτικό ισοζύγιο και αυξανόμενη διατροφική εξάρτηση…
• Η ελληνική γεωργία δεν είναι βιομηχανική. Στηρίζεται σε μικρές και μεσαίες οικογενειακές εκμεταλλεύσεις, σε προϊόντα ποιότητας και σε υψηλό κόστος παραγωγής. Πάνω από το 75% των αγροτικών εκμεταλλεύσεων είναι μικρού μεγέθους, χωρίς καμία δυνατότητα να αντέξουν τον ανταγωνισμό των μαζικών εισαγωγών. Πρόκειται για ένα μοντέλο εξαιρετικά ευάλωτο, το οποίο η συμφωνία Mercosur οδηγεί ευθέως στον αφανισμό!
• Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η στάση του κ. Μητσοτάκη δεν προκαλεί μόνο οργή. Χωρίς καμία υπερβολή, στρέφεται και κατά των ελληνικών συμφερόντων, την ώρα που άλλες χώρες, όπως η Γαλλία, η Ιταλία και η Αυστρία, υψώνουν ανάχωμα για να προστατεύσουν τους αγρότες τους. Η Αθήνα επιλέγει να συνταχθεί με τις Βρυξέλλες, και όχι με τα χωράφια και τα κοπάδια της ελληνικής υπαίθρου…
• Το συμπέρασμα είναι αμείλικτο: Η συμφωνία Mercosur δεν είναι «ευκαιρία», αλλά ταφόπλακα. Και με την εφαρμογή της τα χειρότερα για τον ελληνικό πρωτογενή τομέα δεν έρχονται απλώς. Εχουν ήδη ξεκινήσει…
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «δημοκρατίας»
