Πιστοί στο μήνυμα του Πολυτεχνείου παρέμειναν όσοι με την άδολη και δυναμική προσφορά τους αντιστάθηκαν στην «Κίρκη της ματαιοδοξίας»
Οσο θαυμάζω τους αγώνες της «Γενιάς του Πολυτεχνείου» τότε, άλλο τόσο ντρέπομαι για τη διαχρονική εξέλιξη αρκετών από όσους ανήκουν σε αυτήν σήμερα…
- Γράφει ο Γιώργος Αποστολόπουλος*
Και ανατριχιάζω καθώς ακόμα αντηχεί στα αυτιά μου η θλιμμένη πολιτική παραδοχή ενός από τους πλέον κοντινούς μου ανθρώπους που ανήκε στην ευρύτερη αυτή γενιά: «Σας καταστρέψαμε… δυστυχώς».
Εάν εξαιρέσουμε τους συνεπείς αγωνιστές, γνωστούς και αγνώστους, είναι πολλοί αυτοί που μεταλλάχθηκαν σε κάτι εξωφρενικά διαφορετικό. Κάποιοι αλλοτριώθηκαν από το χρήμα και αποτέλεσαν τη μαγιά των γιάπηδων της δεκαετίας του 1990, του σκληροπυρηνικού δηλαδή νεοπλουτισμού της «αποβλαχοποίησης» και του lifestyle. Σπορά τους αποτελούν οι σημερινοί χίπστερ, το αλλόκοτο αμάλγαμα χίπηδων και γιάπηδων.
Αλλοι ασχολήθηκαν με την πολιτική, γεγονός θεμιτό και λογικό. Ωστόσο αρκετοί και από αυτούς μετατράπηκαν σταδιακά σε φερέφωνα του συστήματος εξυπηρετώντας μεγαλοσυμφέροντα, συμμετέχοντας σε ίντριγκες και παρασκήνια, αναπαράγοντας ανάξιους πολιτικούς γόνους, λαμβάνοντας επιζήμιες αποφάσεις για τη χώρα ή ξεπέφτοντας ακόμα και σε εφήμερες διασκεδάσεις. Μία τρίτη κατηγορία αποσύρθηκε στρατηγικά στο παρασκήνιο, αποτελώντας «εφεδρεία» για το βαθύ κράτος. Εμφανίζονται είτε ως «πολιτικές προσωπικότητες», όταν ελλοχεύουν αντισυστημικοί κίνδυνοι, είτε ως «τεχνοκράτες-εγγυητές» της συστημικότητας.
Υπάρχουν και όσοι «έπαιξαν πολιτική μπάλα» με διάφορους ψευδοεπαναστάτες, αυτούς που σε διάφορες χρονικές συγκυρίες δεν δίστασαν να βανδαλίσουν και να κάψουν περιουσίες απλών Αθηναίων. Κοινό χαρακτηριστικό όλων των παραπάνω είναι ότι, παρά όσα έζησαν, απώλεσαν την κοινωνική ευαισθησία και την πολιτική ενσυναίσθηση. Πιστοί στο μήνυμα του Πολυτεχνείου παρέμειναν όσοι με την άδολη και δυναμική προσφορά τους αντιστάθηκαν στην «Κίρκη της ματαιοδοξίας».
Είναι μόνο αυτοί που σήμερα οφείλουμε να τιμούμε. Αυτοί που επιβεβαιώνουν το γνωμικό «τα στερνά τιμούν τα πρώτα». Και, δυστυχώς, οι μόνοι που εξαιρούνται από έναν απογοητευτικό κανόνα, που οφείλει σαν κοινωνία να μας προβληματίσει έντονα για το πώς και το γιατί…
*Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος και Πρασίνου του Δήμου Αθηναίων – αναπληρωτής δημάρχου
