Το μεγάλο ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα έχει να κάνει με την ιδιοσυστασία του γένους μας. Μπορεί να μην αρέσει σε ορισμένους, αλλά οι Ελληνες δεν είναι νομάδες. Δεν φέρουν συλλογικές μνήμες από βραχύχρονες εγκαταστάσεις σε στέπες και καθημερινότητα σε γιούρτα (αντίσκηνο φτιαγμένο από δέρμα).
Η ελληνική κοινωνία δεν ακολούθησε την εξελικτική πορεία που έχουν εκείνες των έφιππων πλιατσικολόγων, οι οποίοι κατέστρεφαν όσα δεν μπορούσαν να αρπάξουν, κατέκαιγαν χωριά και χαίρονταν επειδή δεν φύτρωνε χορτάρι απ’ όπου περνούσαν.
Η ίδια η έννοια του άστεως είναι ελληνική επινόηση. Η Εστία κατοικούσε στον Ολυμπο μαζί με τους υπόλοιπους θεούς της αρχαιότητας. Στην καρδιά του χριστιανισμού, στην Κωνσταντινούπολη, υπήρχαν πολυώροφες πολυκατοικίες από τον 5ο αιώνα μ.Χ.!
Οι Ελληνες οικοδομούν και κατοικούν. Θέλουν να έχουν την έδρα τους. Αυτή η επιθυμία, η τάση και το έθος είναι καθαγιασμένα από τους πολυαίμακτους αγώνες που δίνει το έθνος μας για επιβίωση και «εξανθρωπισμό της οικουμένης», όπως έλεγε ο θυελλώδης ελληνολάτρης στοχαστής Περικλής Γιαννόπουλος.
Τώρα εκφράζεται ακόμα μια ευθεία αμφισβήτηση αυτής της συνήθειάς μας, αφού, όπως έγραψε η «δημοκρατία», περνούν «Ολα τα δάνεια σε ξένα χέρια. Κατατίθεται στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο-φωτιά (με τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας)».
Η προστασία της ιερής -για τον λαό μας- πρώτης κατοικίας ουσιαστικά αναιρείται, αφού για να προστατευτεί κάποιος από τη λαίλαπα των κατασχέσεων θα πρέπει ήδη να βρίσκεται στο όριο της φτώχειας!
Με λίγα λόγια, το πολυνομοσχέδιο ανοίγει διάπλατα την πύλη για τα κοράκια των διάφορων funds, αφού όσοι έχουν περάσει το όριο της φτώχειας ούτως ή άλλως θα οδηγηθούν στην ακτημοσύνη. Θα πουλήσουν κοψοχρονιά ό,τι έχουν και δεν έχουν για να καλύψουν ανάγκες.
Οσοι έχουν ακόμα κάποια εισοδήματα θα χάσουν τις οικίες τους, αφού η υπερφορολόγηση και η ύφεση θα καταστήσουν αδύνατη την κάλυψη των υποχρεώσεών τους.
Αν οι πολίτες της χώρας χάσουν τις εστίες τους, χάνεται εθνικό έδαφος. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.
