Πως ο Στ. Παπασταύρου πέταγε τη μπάλα στην εξέδρα κάθε φορά που άνοιγε τέτοια συζήτηση
Ενοχη 
σιωπή τηρούν, επί τριήμερο, ο πρώην πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς και ο στενός του σύμβουλος (και, εν λευκώ, αρμόδιος για τις ελληνογερμανικές σχέσεις) Στ. Παπασταύρου για τις αποκαλύψεις του υπουργού Οικονομικών της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας ότι τους πρόσφερε λίστα φοροφυγάδων, αλλά δεν έκαναν τίποτα.
Σε δηλώσεις του στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ο υπουργός Οικονομικών του γερμανικού κρατιδίου Νόρμπερτ Βάλτερ – Μπόργιανς, που απέστειλε την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα τη λεγόμενη «λίστα Ρηνανίας» με Ελληνες καταθέτες στην ελβετική τράπεζα UBS, αποκάλυψε ότι είχε απευθύνει, για πρώτη φορά, πρόταση για συνεργασία στην προηγούμενη κυβέρνηση, πριν από τρία χρόνια. Πρόσθεσε ότι «δεν είχε βρει απήχηση» και ότι κατόπιν της αδράνειας της περιόδου 2012-2014 «επαναλάβαμε την πρόταση στη νέα ελληνική κυβέρνηση, στις αρχές της χρονιάς, και τον Μάιο (του 2015) έγινε η πρώτη συνάντηση» και από τότε υπήρξαν και άλλες επαφές.
Σε αντίθεση με τον κ. Παπασταύρου (που έχει ήδη καταθέσει ως ύποπτος για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα μαύρου χρήματος για τη «λίστα Λαγκάρντ» και ερευνάται για τον ευρύτερο ρόλο του στην υπόθεση) και με τον κ. Σαμαρά (που η υστεροφημία του καταπατάται συνεχώς λόγω του σκοτεινού συμβούλου του), ο κ. Γιάννης Στουρνάρας έσπευσε να διαχωρίσει τη θέση του.
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών (2012-2014) και νυν διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος αναφέρθηκε μόνον στον εαυτό του, δηλώνοντας σε πρώτο πρόσωπο ότι «ουδέποτε συναντήθηκα, γνώρισα ή συνομίλησα ποτέ με τον κ. Νόρμπερτ Βάλτερ – Μπόργιανς», χωρίς να σχολιάσει τον ρόλο άλλων στελεχών της κυβέρνησης Σαμαρά.
Οπως υπογραμμίζουν προς τη «δημοκρατία» εγκυρότατες πηγές, η στάση του κ. Στουρνάρα εμφανίζεται ως δικαιολογημένη από τα πραγματικά περιστατικά, καθώς ο κ. Παπασταύρου ήταν ο αποκλειστικός χειριστής παρόμοιων υποθέσεων και των επαφών μεταξύ της Αθήνας, του Βερολίνου και των ομόσπονδων γερμανικών κρατιδίων.
Ο κ. Παπασταύρου (που το 2012 είχε αποσταλεί, από τον κ. Σαμαρά, στην Ελβετία, για να συζητήσει θέματα φοροδιαφυγής, αν και ήταν συνδιαχειριστής του 50% των καταθέσεων στη «λίστα Λαγκάρντ»!) είχε συναντηθεί, στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2013, με την υπουργό Ομοσπονδιακών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας Αντζέλικα Σβαλ – Ντίρεν. Η υπουργός είχε επισκεφθεί την Ελλάδα σε συνέχεια των επαφών του υπουργού Οικονομικών κ. Βάλτερ – Μπόργιανς με την ελληνική πλευρά (που είχαν αρχίσει ήδη επί κυβέρνησης Παπαδήμου) με σκοπό τη διεύρυνση της συνεργασίας του κρατιδίου με την κυβέρνηση Σαμαρά και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Μεταξύ άλλων, η κυρία Σβαλ – Ντίρεν είχε συνάντηση και με τον δήμαρχο Αθηναίων Γ. Καμίνη.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η Γερμανίδα αξιωματούχος είχε θέσει εκ νέου στην ελληνική κυβέρνηση το θέμα της «λίστας Ρηνανίας» και της διμερούς συνεργασίας για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, αλλά ο κ. Παπασταύρου προτίμησε να επικεντρωθούν εκείνες οι συνομιλίες (και οι μεταγενέστερες) σε άλλα θέματα. Η κυρία Σβαλ – Ντίρεν είχε, επίσης, τονίσει την ανάγκη αλλαγής της τακτικής της Αθήνας υπογραμμίζοντας ότι τα μέτρα λιτότητας και η φορολογία δεν θα επαρκούσαν, επειδή οδηγούσαν σε μείωση της αγοραστικής δύναμης και ασφυξία της πραγματικής οικονομίας.
Οι συστάσεις της ευθυγραμμίζονταν με τη στάση του ΔΝΤ το οποίο, όπως είχε δηλώσει αργότερα ο Π. Τόμσεν, είχε πειστεί ότι η κυβέρνηση Σαμαρά δεν επιθυμούσε να κάνει οτιδήποτε κατά της φοροδιαφυγής. Αρκετές εβδομάδες μετά την επίσκεψή της στην Αθήνα η κυρία Σβαλ – Ντίρεν φέρεται ότι είχε συναντηθεί στα τέλη Οκτωβρίου του 2013 και με τον Ελληνα πρεσβευτή στο Βερολίνο Παν. Ζωγράφο. Σε εκείνη τη συνάντηση η υπουργός της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας είχε προειδοποιήσει ότι, όσο συνεχίζεται η ίδια πολιτική στην Αθήνα, θα διατηρούνται οι επιφυλάξεις των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών, του SPD (που και η ίδια ήταν μέλος του), για τη μείωση του ελληνικού χρέους, καθώς κανείς δεν θα ήταν πρόθυμος να υποστηρίξει την προσφορά πρόσθετων γερμανικών εγγυήσεων.
Περίπου ένα χρόνο αργότερα, στις 24 Σεπτεμβρίου 2014, ο πρέσβης Ζωγράφος (αν και συγγενής του κ. Σαμαρά) δεν δίστασε να υποβάλει την παραίτησή του, διαμαρτυρόμενος για την απόρριψη από το Μέγαρο Μαξίμου των προειδοποιήσεών του για τη στάση του συνασπισμού Χριστιανοδημοκρατών – Σοσιαλδημοκρατών για το ελληνικό χρέος και τη γενικότερη κυβερνητική πολιτική στην Αθήνα.
Την ίδια ημέρα ο κ. Ζωγράφος, σε μια πρωτοφανή κίνηση στα διπλωματικά χρονικά, είχε αποκλειστεί από τη συνάντηση Μέρκελ – Σαμαρά στην Καγκελαρία, αλλά ήταν παρών ο κ. Παπασταύρου με τις -όπως αποδείχθηκε σύντομα- λανθασμένες εισηγήσεις του.
