Γεννήθηκε σε ένα όμορφο νησί του Ιονίου, πατρίδα του όμως ήταν η Ιαπωνία.
Εκεί, στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, γνώρισε τον έρωτα, δημιούργησε οικογένεια, βρήκε την έμπνευσή του, αποθεώθηκε συγγραφικά. Ωσπου να συμβεί αυτό, όμως, ο Λευκάδιος Χερν, εθνικός ποιητής της Ιαπωνίας και εμβληματική μορφή της γιαπωνέζικης λογοτεχνίας, πέρασε δύσκολα. Ζώντας σε συνθήκες εξαθλίωσης και πραγματικής φτώχειας, άστεγος επί σειρά ετών και ξεχασμένος από την οικογένειά του, βρήκε τη γαλήνη και την ευτυχία που επιζητούσε στα όμορφα τοπία της Ιαπωνίας, όπου και έζησε έως το τέλος της ζωής του.
Ο Λευκάδιος Χερν ή, επί το ιαπωνικότερον, Κοϊζούμι Γιακούμο, όπως ήταν γνωστός στους Ιάπωνες συμπατριώτες του- είναι το τιμώμενο πρόσωπο του αφιερώματος που σήμερα διοργανώνει η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, υπό τον γενικό τίτλο «Λευκάδιος Χερν, Lafcadio Hern, Yacumo Koizumi: Σπουδές και ιστορίες για παράξενα πράγματα». Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος αφιερώματος, οι επιστολές που ο ίδιος έστελνε στον αγαπημένο του φίλο Watkin και στην κυρία Κοϊζούμι, μέσω των οποίων ο θεατής θα επιχειρήσει να κατανοήσει τον πολυδιάστατο βίο του αλλά και να συνθέσει όλα τα κομμάτια της προσωπικότητξάς του.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο αφιέρωμα θα προβληθεί σε πρώτη προβολή η ταινία κινουμένων σχεδίων του Παναγιώτη Ράππα, βασισμένη στην ιστορία του Γιακούμο Κοϊζούμι, με τίτλο «Η πηγή της νιότης», τη μουσική της οποίας υπογράφει ο Δημήτρης Παπαδημητρίου.
Η ιστορία του αγαπημένου ποιητή των Ιαπώνων ξεκίνησε από το όμορφο νησί της Λευκάδας -από όπου προέρχεται και το όνομά του- τον Ιούνιο του 1850 και συνεχίστηκε στην Ιρλανδία, τη χώρα καταγωγής του πατέρα του. Εγκαταστάθηκε εκεί ακολουθώντας τις επαγγελματικές υποχρεώσεις των γονιών του. Ο χωρισμός του στρατιωτικού πατέρα του από τη μητέρα του, Ρόζα Κασιμάτη, μόλις στα πέντε του χρόνια, και η εγκατάλειψή του στα χέρια μιας ηλικιωμένης Ιρλανδής θείας του στιγμάτισαν την παιδική του ηλικία. Πέρασε πολλές ώρες κλειδωμένος στο υπόγειο -αυτό υπαγόρευε η παιδαγωγική προσέγγιση της θείας του- παλεύοντας τους προσωπικούς του δαίμονες και προσπαθώντας να νικήσει τη φοβία του για το σκοτάδι.
Η γνωριμία του με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, το οποίο έπεσε τυχαία στα χέρια του, τον μάγεψε και τον έκανε να ξεχάσει για λίγο το σοβαρό ατύχημα που του στέρησε το μάτι.
Στα 19 του χρόνια μετανάστευσε στην Αμερική και, αφού περιπλανήθηκε για καιρό, κατάφερε να πιάσει την πρώτη του δουλειά: Είχε αναλάβει να γράφει τα χρονικά δολοφονιών σε εφημερίδα της Νέας Ορλεάνης.
To 1889 φτάνει ως ανταποκριτής στην Ιαπωνία. Εκεί κατάφερε να βρει δουλειά -ως καθηγητής της αγγλικής γλώσσας- αλλά και τον έρωτα, όταν παντρεύτηκε τη Σετζούκο Κοϊζούμι, κόρη οικογένειας σαμουράι, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Υιοθέτησε το δικό της όνομα και ξεκίνησε τη συγγραφή υπογράφοντας πάντα ως Γιακούμο Κοϊζούμι.
Το 1896, το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο του προσέφερε την έδρα του καθηγητή της Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας. Εφυγε από τη ζωή το 1903, ύστερα από πνευμονικό οίδημα. Στην επιτάφια πλάκα οι μαθητές του είχαν γράψει: «Στον Λευκάδιο Χερν, του οποίου η πένα υπήρξε πιο ισχυρή ακόμα και από τη ρομφαία του ένδοξου έθνους που αγάπησε, έθνους που πιο μεγάλη τιμή του υπήρξε ότι τον δέχτηκε στις αγκάλες του ως πολίτη και του πρόσφερε, αλίμονο, τον τάφο».
Info: Το αφιέρωμα στον Λευκάδιο Χερν εντάσσεται στον κύκλο «Αγνωστος ελληνισμός», που διοργανώνει η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (Λεωφόρος Συγγρού 107-109, Αθήνα). Στην αφήγηση και την απόδοση ο Στέλιος Μάινας και η Ματίνα Ντούσκου.
Γιώτα Βαζούρα
