Στα χέρια της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών βρίσκεται η απάντηση των Σκοπίων στην πρόταση που είχε καταθέσει η χώρα μας για την υπογραφή μνημονίου ανάμεσα στις δύο χώρες, το οποίο στην ουσία θα αποτελούσε τον «οδικό χάρτη» για τις διμερείς σχέσεις. Ο πρέσβης των Σκοπίων στην Αθήνα Σάσκο Στέφκοβ παρέδωσε την απάντηση της προκλητικής ηγεσίας των Σκοπίων στον υφυπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Κούρκουλα.
Η απαντητική επιστολή, δυστυχώς, επιβεβαιώνει απόλυτα το δημοσίευμα του περασμένου Σαββάτου της «δημοκρατίας», σύμφωνα με το οποίο η επιχειρηματολογία των Σκοπιανών θα βασίζεται στην ανάγκη να προστεθεί στην Ενδιάμεση Συμφωνία η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, που θεωρούν ότι τους ευνοεί, αλλά και να επιχειρηματολογήσουν υπέρ της ανάγκης η Ελλάδα να σταματήσει να μπλοκάρει την έναρξη διαπραγματεύσεων της ΠΓΔΜ με την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Εντύπωση προκαλεί ότι η επιστολή αναφέρει μέσα «τα δύο μας έθνη», σε ακόμη μία απόδειξη της ματαιοπονίας διεξαγωγής διαπραγματεύσεων με τους Σκοπιανούς, οι οποίοι πλέον έχουν πειστεί ότι αποτελούν «έθνος Μακεδόνων», απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. «Είναι δυνατόν να συζητάς με τον μεγαλύτερο κλέφτη και ληστή που… διαφεύγει τη σύλληψη και να πιστεύεις ειλικρινά ότι υπάρχει περιθώριο συμβιβασμού;» αναρωτήθηκε κορυφαίος αξιωματούχος του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, μόλις διάβασε την απαντητική επιστολή.
Είναι φανερό ότι η πλευρά των Σκοπίων δεν μετακινείται ούτε ένα χιλιοστό από τις θέσεις της. Κατά συνέπεια, το μόνο στο οποίο θα μπορούν να προσδοκούν είναι στη συνέχιση της αρνητικής ελληνικής στάσης απέναντι στην προσπάθειά τους να ενταχθούν στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ. Το διπλωματικό τέχνασμα που χρησιμοποιούν στην απάντηση είναι ότι από τη στιγμή που η ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. διακηρύσσεται και από τις δύο πλευρές ως κοινός στόχος, τότε οι δύο χώρες θα πρέπει να ξεκινήσουν από αυτά που τους ενώνουν (!), άρα πρώτα η ένταξη στην Ε.Ε. και μετά η επίλυση των διμερών ζητημάτων.
Στο σημείο αυτό αποφεύγουν τεχνηέντως να αναφερθούν στο ότι η Ελλάδα έχει θέσει ως προϋπόθεση την επίλυση της διένεξης για την ονομασία, προβάλλοντας τη σοφιστεία ότι πάγια πρακτική της Ε.Ε. στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις είναι να παρακάμπτονται τα διμερή ζητήματα, τα οποία θα πρέπει να επιλυθούν μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών…
Αλλο ένα μέρος της απάντησης, που επίσης επιχειρεί να κατοχυρώσει όσα η ΠΓΔΜ θεωρεί ότι έχει κερδίσει στους διαδρόμους της διεθνούς διπλωματίας, είναι ο σεβασμός όλων των έως σήμερα αναληφθέντων υποχρεώσεων, μια έμμεση αναφορά σε όσα η χώρα καταλογίζει στην Ελλάδα ότι δεν τα σέβεται και συνδέονται με την Ενδιάμεση Συμφωνία. Επίσης, στο κείμενο της απάντησης γίνεται αναφορά και στην απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου, μέσω της οποίας προσπαθεί να «ντριμπλάρει» την ελληνική πρόταση για την υιοθέτηση ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό.
