Τελικά έχει κλαπεί η αιγυπτιακή επανάσταση; «Είναι νωρίς ακόμα για απαντήσεις» στο ερώτημα που καίει τα χείλη των κατοίκων και μονοπωλεί το ενδιαφέρον των σελίδων διεθνούς ειδησεογραφίας εδώ και τουλάχιστον έναν χρόνο. Αυτό μας λέει ο Μοχάμεντ Αμπντέλ Γουαντούτ, καθηγητής Αρχαιολογίας στο Κάιρο. Εχουν περάσει δύο χρόνια από την έναρξη της αιγυπτιακής εξέγερσης και οι Αιγύπτιοι οδηγούνται εκ νέου μαζικά στις πλατείες. Ο Μοχάμεντ, που ξυπνούσε και κοιμόταν για μήνες καταμεσής της πλατείας Ταχρίρ, δεν είναι πια μαζί τους. Υποστηρίζει τους Αδελφούς Μουσουλμάνους αλλά ζητά ταυτόχρονα και την πολυπόθητη αλλαγή, που ακόμα δεν έχει έρθει.
Η δεύτερη επέτειος της εξέγερσης δεν είναι αναίμακτη. Η βία έχει επιστρέψει στην πλατεία της Απελευθέρωσης του Καΐρου τις τελευταίες δύο μέρες, όπου οι άνθρωποι ζητούν μια «δεύτερη επανάσταση». Σκηνές με διαδηλωτές που τυλίχτηκαν στις φλόγες από τη ρίψη μολότοφ, ανθρώπους που τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων και κραυγές αμφισβήτησης και αγανάκτησης κατέκλυσαν την αιγυπτιακή πρωτεύουσα, όπως και άλλες πόλεις της χώρας. Η αστυνομία της Αιγύπτου έκανε χρήση δακρυγόνων, ενώ οι διαδηλωτές -αντίπαλοι του προέδρου Μόρσι- πυρπόλησαν τα γραφεία του κυβερνώντος κόμματος στην πόλη Ισμαϊλίγια και το ίδιο προσπάθησαν να κάνουν και στο Κάιρο. Στο Σουέζ οι διαδηλωτές πέταξαν πέτρες εναντίον της έδρας της τοπικής κυβέρνησης.
Η Αίγυπτος είναι βαθιά διαιρεμένη. Ο Μόρσι πρόδωσε για πολλούς τους στόχους της επανάστασης. Είναι εκείνοι που σηκώνουν τα πανό με το «Οχι στο καθεστώς της Αδελφότητας», εκείνοι που ζητούν την καταδίκη των δολοφόνων των μαρτύρων της Ταχρίρ, εκείνοι που απαιτούν τα «αυτονόητα δικαιώματά τους». Τα δύο χρόνια πολιτικής μετάβασης και τα προηγούμενα 30 δικτατορίας έχουν προκαλέσει βαθιές ρωγμές στην αιγυπτιακή κοινωνία. Οι υποστηρικτές του ηγέτη των Αδελφών Μουσουλμάνων δεν είναι λίγοι, παρόλο που συνεχίζουν να ζουν μέσα στην εξαθλίωση και στέκονται απέναντι στους νέους εξεγερμένους – κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Λένε ότι όταν σου χτυπά την πόρτα η Ιστορία ή ένας μεγάλος έρωτας πρέπει να την ανοίγεις και να την κλείνεις. Αυτό είναι αναμφίβολα το «μάθημα» που κράτησαν όλοι οι Αιγύπτιοι μετά τον Γενάρη του 2011. Σε όποιο στρατόπεδο κι αν ανήκουν, ξέρουν πια ότι «οι πλατείες είναι ανοιχτές». Μας το επαναλαμβάνει κι ο Μοχάμεντ, παρόλο που αυτή τη φορά δεν κατέβηκε στην Ταχρίρ.
Δήμητρα Αθανασοπούλου
