«Το Ατίνα έκει γκίνει Καμπούλ», κύριε Χρυσοχοΐδη μου, όπως το προβλέψατε. Μόνο που σε λίγους μήνες οι Καμπουλιανοί εξωτερικού θα έχουν περισσότερα φράγκα από τους ξενιτεμένους Καμπουλιανούς που η μοίρα τούς έριξε στο Ελλάντα. Μόλις γίνει αυτό, ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγάλει ανακοίνωση ότι η αφραγκία των Καμπουλιανών στην Ελλάδα είναι ρατσιστικό φαινόμενο και ο Κουράκης θα απαιτήσει εκ νέου να φορολογηθούν οι χριστιανοί για να πληρώνουν τον παπά τους και ένα επίδομα σε όλους τους βαψομαλλιάδες ποιητές ώστε να αγοράζουν άφοβα προϊόντα Ρίλκεν από τον Χόντο της γειτονιάς τους.
Η Ρένα Δούρου, σε πείσμα της Ακροδεξιάς, θα πάει να ξαναδεί τη ριζοσπαστική ταινία «Λίνκολν» και ο Πάνος Σκουρλέτης θα φιλοτεχνήσει πορτρέτο του Φαήλου Κρανιδιώτη για να του πετάει βελάκια όποτε θα νιώθει νευριασμένος – κάτι που πρέπει να συμβαίνει τουλάχιστον 123 φορές ανά 2,5 δευτερόλεπτα. Επιπλέον, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ολοκληρώνοντας έναν απαιτητικό κύκλο μαθημάτων ορθοφωνίας, θα αρχίσει να δοκιμάζει την αντοχή κρυστάλλινων ποτηριών σκληρίζοντας δίπλα τους επί τετράωρο (το λιγότερο). Τα ποτήρια συνήθως έχουν τη μοίρα των νεύρων μας. Σπάνε…
Παράδεισος
Από την αντίπερα όχθη του στρατοπέδου, ο Γιάννης Στουρνάρας θα ολοκληρώνει το πλάνο εξόδου από την κρίση. Ορίζοντας το έτος 3014. Δεν είναι πολύ, μη σας ψαρώνει το νούμερο. Ξέρετε πώς περνάει μια χιλιετία κι ένα χρονάκι; Σαν γάργαρο νεράκι. Για πότε ο Αθηναίος του 1013 ζούσε και για πότε έγινε αστρόσκονη κανείς δεν το κατάλαβε. Ούτε ο ίδιος. Ετσι ο δαιμόνιος αδελφοποιτός Σημίτης σχεδιάζει να μας κάνει τη ζωή τόσο αφόρητη και τόσο μικρή, ώστε οι γενιές να μην προλαβαίνουν να ενημερώνουν η μία την άλλη για τα δεινά που βίωσαν. Πάνω στις ράγες της ανεργίας, της μίρλας και της δυστυχίας, το τρένο της ζωής περνά απαρατήρητο. Από σκοτάδι σε σκοτάδι με μεσοδιάστημα το ημίφως του Μνημονίου, αδελφέ μου.
Μόνο κάποιος να πει του μπουμπούκου να μη φωνάζει. Να χαμηλώσει τη βουβουζέλα που έχει σφηνωθεί στον οισοφάγο του. Μερικοί συμπολίτες μας πενθούν και δεν ταιριάζουν οι ασχήμιες του κάθε Αδωνι στη σιωπή που απαιτούν οι δυστυχίες.
Τέλος, Το ΚΚΕ ελπίζει να τελειώσει ο λιμός στη Βόρεια Κορέα και να μείνει κάνας κομμουνιστής αφάγωτος σε τούτο τον έσχατο σοσιαλιστικό παράδεισο. Ολα πάνε καλά…
Παναγιώτης Λιάκος
