Οι κυβερνητικές… προσευχές εισακούστηκαν και οι γερμανικές κάλπες έβγαλαν το αποτέλεσμα που «βόλευε», όσο θα μπορούσε να πει κανείς, τους σχεδιασμούς του Μαξίμου. Βέβαια, το καλάθι που κρατά η κυβέρνηση είναι μικρό, καθώς κανείς δεν περιμένει εντυπωσιακές αλλαγές, αλλά σίγουρα τα μηνύματα από το Βερολίνο επιτρέπουν συγκρατημένη αισιοδοξία.
Οπως έλεγε στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, τρία είναι τα σημαντικά για την Ελλάδα συμπεράσματα των γερμανικών εκλογών, που θα δημιουργήσουν νέο σκηνικό στις διαπραγματεύσεις:
1. Η «έξοδος» από το σύστημα του Φιλελεύθερου Κόμματος των Ελεύθερων Δημοκρατών (FDP). Από την κυβέρνηση θεωρούνταν σκληρά νεοφιλελεύθεροι και πολιτικοί που ποτέ δεν είδαν τα ελληνικά αιτήματα με συμπάθεια.
2. Η μη είσοδος στη Βουλή, έστω και οριακά, του κόμματος του μάρκου, που στήριξε όλη την προεκλογική ρητορεία του πάνω στο αίτημα για την έξοδο της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ.
3. Ο σχηματισμός κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού στη Γερμανία, με τη συμμετοχή τουλάχιστον των Σοσιαλδημοκρατών, στρογγυλεύει τις γωνίες του διδύμου που προϋπήρχε (Συντηρητικοί – Φιλελεύθεροι) και μπορεί να οδηγήσει σε μετρίαση του μείγματος της γερμανικής πολιτικής.
Προσήλωση
Στην κυβέρνηση, βέβαια, εξακολουθούν να δηλώνουν προσηλωμένοι στους στόχους, δηλώνοντας ότι αυτό που θα κρίνει την Ελλάδα είναι η δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος και όχι η όποια αλλαγή σκυτάλης στη Γερμανία.
«Η Ελλάδα πετυχαίνει στους στόχους της και δεν τίθεται περίπτωση να απαιτηθεί από μια χώρα, που έχει θυσιάσει τόσο πολλά όσα αυτή και έχει ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις της περί Προϋπολογισμού, να λάβει νέα μέτρα, εκτός εάν επιθυμούν από εμάς να διαπράξουμε πολιτική αυτοκτονία» είναι το μότο της κυβέρνησης.
Οι άξονες
Την ίδια ώρα πληροφορίες συγκλίνουν σε τρεις άξονες που θα καθορίσουν τους ερχόμενους κρίσιμους μήνες.
1. Το ενδεχόμενο «κουρέματος» του ελληνικού χρέους φαίνεται να απομακρύνεται, τουλάχιστον ως μέθοδος.
2. Εκείνο που πλέον θεωρείται πιθανότερο είναι η μείωση του επιτοκίου και η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής.
3. Οποια βοήθεια χρειαστεί η Ελλάδα θα δοθεί, αλλά με άλλη φρασεολογία και χωρίς να αναφέρεται η λέξη «Μνημόνιο». Το Βερολίνο και η ΕΚΤ δεν αποκλείεται να επιχειρήσουν να πετάξουν έξω από τη νέα συμφωνία το ΔΝΤ, ζητώντας ως αντάλλαγμα όχι πλέον νέα μέτρα, αλλά τον έλεγχο της πορείας των ιδιωτικοποιήσεων.
Το Μαξίμου, από τη μεριά του, θα εξακολουθεί να κρατά κλειστά τα χαρτιά του, μια και η τρόικα συνεχίζει τους ελέγχους της, αλλά κυρίως γιατί ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έχει μπροστά του δύο κρίσιμα ταξίδια: αυτά στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και στο Ισραήλ. Στόχος και των δύο, τα «καλά νέα» που μπορεί να… μαζέψουν τις γερμανικές αποζημιώσεις.
Νίκος Ελευθερόγλου
