Ζωικά παράγωγα και λιπαρά «πυροδοτούν» την ασθένεια
Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες ως καταλύτες στην ανάπτυξη και την εξέλιξη της άνοιας έχουν επισημανθεί από σειρά επιστημονικών ερευνών, όμως για πρώτη φορά μελέτη καταγράφει και τεκμηριώνει με πειραματικές μετρήσεις την επίδραση της υψηλής σε λιπαρά «δυτικού τύπου» διατροφής στην εκδήλωση του Αλτσχάιμερ.
Ειδικότερα, οι επιστήμονες του Jackson Laboratory του πανεπιστημίου Tufts υπέβαλαν δύο ομάδες πειραματόζωων (μία ομάδα υγιών και μία ομάδα με γονιδιακή αλλοίωση που προσομοιάζει στα συμπτώματα της αρχούμενης άνοιας) στη δυτική διατροφή, που συνδυάζει υψηλές ποσότητες ζωικών παραγώγων και λιπαρών και χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές τροφές, για διάστημα δύο έως οκτώ μηνών (αντιστοιχεί στη μέση ηλικία του ανθρώπου). Σύμφωνα με τα συμπεράσματα ερευνητών πανεπιστημίου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, που δημοσιεύτηκαν στη διαδικτυακή έκδοση της επιστημονικής επιθεώρησης Nature Scientific Reports, η δυτική διατροφή, σε συνδυασμό με την έλλειψη σωματικής άσκησης, συμβάλλει στην εκδήλωση της άνοιας στο 25% των περιπτώσεων.
Ο μηχανισμός
Οι ερευνητές επισήμαναν ότι η μακροχρόνια κατανάλωση τροφών του δυτικού διατροφικού μοντέλου οδήγησε σε δραματική αύξηση της ανοσοποιητικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο των πειραματόζωων και ειδικότερα στην υπερβολική παραγωγή νέων ανοσοκυττάρων -μικρογλοίων- και λεμφοκυττάρων που μπορεί να περάσουν στον εγκέφαλο ως αντίδραση στην ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Η αύξηση των μικρογλοίων και των λεμφοκυττάρων επιφέρει την αύξηση μιας βασικής πρωτεΐνης που ρυθμίζει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού. Η λεγόμενη TREM2 έχει συνδεθεί άμεσα με την εκδήλωση και την ανάπτυξη νευροεκφυλιστικών νόσων καθώς και με την εξάπλωση της βήτα-αμυλοειδούς πλάκας στον εγκέφαλο. Τα νέα πειράματα του Tufts απέδειξαν την αύξηση των επιπέδων της πρωτεΐνης αυτής έπειτα από μακροπρόθεσμη κατανάλωση τροφών του δυτικού διατροφικού μοντέλου.
Η έρευνα έρχεται να ενισχύσει διαπιστώσεις προηγούμενων επιστημονικών μελετών, που υποστηρίζουν ότι η δυτική διατροφή συνδέεται μακροπρόθεσμα με την ανάπτυξη περιφερικών φλεγμονών, όπως και άλλων ερευνών, σύμφωνα με τις οποίες η αυξημένη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού κάνει τον οργανισμό ιδιαίτερα ευάλωτο στην εκδήλωση του Αλτσχάιμερ.
