Επηρέασε με τη μουσική -αλλά και τους στίχους του- όσο λίγοι όλες τις γενιές που γαλουχήθηκαν μέσα στην… επαναστατική δεκαετία του ’60. Χαρακτηρίστηκε «τροβαδούρος του 21ου αιώνα», ένας μουσικός με εμμονικές ποιητικές καταβολές, επηρεασμένος από τους συμβολιστές Μποντλέρ, Ρεμπό και Τ.Σ. Ελιοτ, «βαπτισμένος» από τον πρόωρα χαμένο Ντίλαν Τόμας (Ρόμπερτ Αλαν Ζίμερμαν είναι το πραγματικό του όνομα).
Για όλους αυτούς τους λόγους ο Μπομπ Ντίλαν κέρδισε το φετινό Νόμπελ Λογοτεχνίας και βέβαια το έπαθλο των 820.500 ευρώ. Ενώ γίνεται ο πρώτος μουσικός που τιμάται με το βραβείο και ο πρώτος καλλιτέχνης βραβευμένος ταυτόχρονα με Νόμπελ και με Οσκαρ (για το τραγούδι «Things Have Changed»).
Μόνο που στην… υπερπροσπάθειά της, μάλλον, να αιτιολογήσει την επιλογή ενός «αουτσάιντερ», η Ακαδημία της Στοκχόλμης έφτασε στο ατυχές σημείο να τον συγκρίνει με τον Ομηρο και τη Σαπφώ! Ετσι, η μόνιμη γραμματέας της Σουηδικής Ακαδημίας, Σάρα Ντάνιους, αφού εξήγησε πως η επιλογή του έγινε προς αναγνώριση «της δημιουργίας νέων ποιητικών εκφράσεων στο πλαίσιο της σπουδαίας παράδοσης του αμερικανικού τραγουδιού», συνέχισε:
«Οι αρχαίοι Ελληνες»
«Ο Μπομπ Ντίλαν γράφει μια ποίηση για το αυτί, που οφείλει να απαγγέλλεται. Αν σκεφτεί κανείς τους αρχαίους Ελληνες, τη Σαπφώ, τον Ομηρο, έγραφαν επίσης ποίηση που μιλιέται, κατά προτίμηση με όργανα… το ίδιο συμβαίνει με τον Μπομπ Ντίλαν. Ακόμη διαβάζουμε Ομηρο και Σαπφώ και το διασκεδάζουμε. Το ίδιο και με τον Ντίλαν, μπορεί να διαβαστεί και πρέπει να διαβαστεί»!
Είναι αλήθεια ότι η Σουηδική Ακαδημία βρέθηκε σε μάλλον δύσκολη θέση χθες, καθώς η ανακοίνωση, στο κτίριο της αίθουσας του χρηματιστηρίου της Στοκχόλμης, άφησε άφωνους τους σχολιαστές.
Ο Ντίλαν «είναι ίσως ο μεγαλύτερος εν ζωή ποιητής» σχολίασε το μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας Περ Βάστμπεργκ, ενώ, ερωτηθείς αν κατά την απονομή του βραβείου του πρέπει να δώσει μία συναυλία, απάντησε: «Ας το ελπίσουμε». Ο ζωντανός θρύλος της αμερικανικής φολκ σκηνής, την οποία αργότερα «πάντρεψε» με τη ροκ, άφησε ανεξίτηλη την επιρροή του με τραγούδια όπως τα «Blowin’ in the Wind», «The Times They Are a-Changin», «Subterranean Homesick Blues» και «Like a Rolling Stone».
