Το παρασκήνιο και οι καταγγελίες για τοποτηρητές στους προέδρους των ΝΟΔΕ της Θεσσαλονίκης
Ρεπορτάζ
Νίκος Οικονόμου
Καζάνι που σιγοβράζει θυμίζει αυτές τις ημέρες η Ν.Δ. στη Θεσσαλονίκη. Η ανακοίνωση την Παρασκευή των νέων τομεαρχών προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις στο «γαλάζιο» παρασκήνιο της πόλης, με την κριτική να εστιάζεται κυρίως σε δύο επίπεδα. Το πρώτο έχει να κάνει με την παραδοσιακή γκρίνια που ακούγεται στη Ν.Δ., όταν γίνονται μεγάλες αλλαγές σε επίπεδο στελεχών.
Οι μεγαλύτερες γκρίνιες έχουν να κάνουν με την απόφαση του γραμματέα Οργανωτικού Βασίλη Σπανάκη να ορίσει (για πρώτη φορά) τομεάρχες και στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για τη Μαρία Καρατενίζη, η οποία ορίστηκε τομεάρχης της ΝΟΔΕ κεντρικού τομέα, τον Βασίλη Μέλιο (ανατολικός τομέας), τον Δημήτρη Παπαδόπουλο (δυτικός τομέας) και τη Σοφία Φαρσακίδου (Β’ Θεσσαλονίκης). Εδώ το όλο κλίμα επιβαρύνει το γεγονός ότι και οι τέσσερις πρόεδροι των ΝΟΔΕ, που, όπως έλεγε ένας εξ αυτών, «θα έχουν τους τομεάρχες ως τοποτηρητές της νέας ηγεσίας», θεωρούνται πολιτικοί φίλοι του Απόστολου Τζιτζικώστα και εκλέχτηκαν κόντρα στους εκλεκτούς του Κυριάκου Μητσοτάκη. Πρόκειται για τους Τάσο Εμμανουηλίδη (κεντρικός τομέας), Θωμά Βράνο (Β’ Θεσσαλονίκης), Ηλία Ζάχαρη (δυτικός τομέας) και Πηνελόπη Ράλλη (ανατολικός τομέας).
Οι αντιφρονούντες, μάλιστα, κάνουν λόγο για συνολική υποβάθμιση της Διοικούσας της Θεσσαλονίκης, όπου από τον περασμένο Αύγουστο κουμάντο κάνει η πολιτική φίλη του Κυριάκου Μητσοτάκη Βίκυ Ευταξά. Κι αυτό γιατί ανέκαθεν η Θεσσαλονίκη (και επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη που ίδρυσε τη Διοικούσα αλλά κυρίως επί Κώστα Καραμανλή) είχε μια αναβαθμισμένη θέση στο οργανόγραμμα της Ν.Δ. Από τη μεριά της, κ. Ευταξά αρνείται τα περί υποβάθμισης και υποστηρίζει ότι όλα αυτά έχουν ως στόχο την καλύτερη λειτουργία του κόμματος. Μάλιστα, επισημαίνει ότι υπήρξαν σημάδια κόπωσης, που φάνηκαν στην περιορισμένη επιτυχία των πρόδρομων εκδηλώσεων που έγιναν στη Θεσσαλονίκη, λίγο πριν από την άνοδο του κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ.
Λάδι στη φωτιά ρίχνει και η τοποθέτηση του προκατόχου της κυρίας Ευταξά στο όργανο Μηνά Σαμαντζίδη, ότι ο πρόεδρος της Διοικούσας πρέπει να εκλέγεται και όχι να διορίζεται και ότι τα τοπικά στελέχη σε θέσεις ευθύνης «πρέπει να απολαμβάνουν, εκτός από την εμπιστοσύνη της κεντρικής διοίκησης, και την αναγνώριση των μελών και της βάσης των κομματικών οργανώσεων».
