Στοιχεία-σοκ σε φόρουμ που οργάνωσε το Ελληνο-αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης
Σ το 9% του ΑΕΠ, δηλαδή σε 15,5 δισ. ευρώ, ανέρχεται το ύψος της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε χθες ο επικεφαλής του Φορολογικού Τμήματος της ΕΥ Ελλάδος Στέφανος Μήτσιος, στη διάρκεια του 8ου Tax Forum, που οργάνωσε το Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο στη Θεσσαλονίκη.
Ειδικότερα, τα διαφυγόντα έσοδα από τη φοροδιαφυγή των φυσικών προσώπων εκτιμώνται σε 1,9%-4,7% του ΑΕΠ ετησίως, ενώ τα διαφυγόντα έσοδα από ΦΠΑ ανέρχονται σε 3,5% του ΑΕΠ.
Σε αυτά πρέπει να προστεθούν τα διαφυγόντα έσοδα από τη φοροδιαφυγή και την φοροαποφυγή των επιχειρήσεων, τα οποία υπολογίζονται γύρω στο 0,06%-0,15% του ΑΕΠ.
Οι βασικοί παράγοντες που τροφοδοτούν τη φοροδιαφυγή στην Ελλάδα είναι οι εξής:
• Η πολυνομία και η πολυπλοκότητα του φορολογικού συστήματος.
• Η συνεπακόλουθη ανασφάλεια δικαίου φορολογουμένων και υπαλλήλων της Φορολογικής Διοίκησης.
• Η συνεχιζόμενη αύξηση των φόρων, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, αλλά και του φόρου εισοδήματος.
• Η διαχρονική ανυπαρξία πολιτικής βούλησης για την αντιμετώπιση του φαινομένου.
• Η τεχνολογική ανεπάρκεια και η αδυναμία αξιοποίησης των δυνατοτήτων της νέας τεχνολογίας.
• Η γραφειοκρατία και, ειδικότερα, η διασπορά αρμοδιοτήτων, η υποστελέχωση υπηρεσιών, η ελλιπής εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού και η έλλειψη κινήτρων για την επίτευξη στόχων.
Σύμφωνα με την έρευνα που διενήργησε πρόσφατα η ΕΥ για λογαριασμό της ΔιαΝΕΟσις, η αντιμετώπιση του φαινομένου της φοροδιαφυγής θα πρέπει να βασιστεί σε εννέα άξονες:
• Μείωση των φορολογικών συντελεστών.
• Εκτεταμένη χρήση του πλαστικού χρήματος και επέκταση της ηλεκτρονικής τιμολόγησης.
• Αποτελεσματική και εντατική διενέργεια ελέγχων και αποτελεσματική περαίωση των φορολογικών υποθέσεων.
• Οργάνωση και τεχνολογικός εκσυγχρονισμός των φορολογικών Αρχών.
• Κατάρτιση και εκπαίδευση των υπαλλήλων της Φορολογικής Διοίκησης, με παράλληλη αύξηση των αποδοχών τους.
• Καταπολέμηση φαινομένων διαφθοράς και εφαρμογή αντικινήτρων.
• Δημιουργία σταθερού και απλοποιημένου φορολογικού συστήματος.
• Διαρθρωτικές αλλαγές στη δομή των επιχειρήσεων και αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου.
• Δημιουργία φορολογικής συνείδησης και καλλιέργεια φορολογικής παιδείας.
