Ηττημένος κατά κράτος επιστρέφει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος από την Ουάσινγκτον, καθώς επιβλήθηκε η σκληρή γραμμή της Γερμανίας και του ΔΝΤ, που προβλέπει πολυετή εποπτεία και σκληρή λιτότητα διαρκείας
Από τον
Μάριο Ροζάκο
Με σκυμμένο κεφάλι θα επιστρέψει ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος από την Ουάσινγκτον στην Αθήνα, για να αρχίσει εντός της εβδομάδας (πιθανότατα την Τρίτη ή την Τετάρτη) τον τελικό, όπως όλοι ελπίζουν, γύρο διαπραγματεύσεων για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης του τρίτου Μνημονίου.
Παρότι ο κ. Τσακαλώτος εισέπραξε στην εαρινή σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), που ολοκληρώνεται σήμερα στην αμερικανική πρωτεύουσα, θετικά μηνύματα ως προς τις πιθανότητες να ολοκληρώσει το πολύμηνο θρίλερ της δεύτερης αξιολόγησης έως το Eurogroup της 22ας Μαΐου, αντιθέτως είδε το κεντρικό κυβερνητικό αφήγημα περί εξόδου από τα Μνημόνια και την κρίση να βυθίζεται, αφού δέχτηκε ανελέητο τορπιλισμό από το δίδυμο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε – Πολ Τόμσεν.
Θυσίες
Εξάλλου, Ευρωπαίοι και ΔΝΤ ζήτησαν νέες θυσίες, την ώρα που το 2016 κατεγράφη με τη σφραγίδα της Eurostat πρωτογενές πλεόνασμα 3,9% του ΑΕΠ, το οποίο, με μνημονιακούς όρους, έφτασε ακόμα υψηλότερα, στο 4,19%, και ήταν οκταπλάσιο του στόχου (0,5% του ΑΕΠ).
Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών χρησιμοποίησε την εντυπωσιακή υπεραπόδοση των δημοσιονομικών μεγεθών του 2016 για να ενισχύσει τη θέση του ότι δεν χρειάζεται δραστική ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Επιπλέον, ο δρ. Σόιμπλε φρόντισε να υπενθυμίσει πως, αν τον Αύγουστο του 2018, στη λήξη του τρίτου Μνημονίου, προβλεφθεί ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ το 2019 και το 2020, τότε θα επιβληθούν και νέα μέτρα – πέρα από το ήδη γνωστό πακέτο ύψους 3,6 δισ. ευρώ ή 2% του ΑΕΠ, που περιλαμβάνει περικοπές συντάξεων και δραστική μείωση του αφορολόγητου ορίου.
Ακόμα σκληρότερος ήταν ο διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ. Ο Πολ Τόμσεν ουσιαστικά προανήγγειλε την πολυετή συνέχιση της ασφυκτικής εποπτείας της χώρας μας από το Ταμείο και τους Ευρωπαίους πιστωτές, λέγοντας ότι «η Ελλάδα είναι ένα πολυετές project» και ότι η οικονομία μας χρειάζεται ακόμα πολλές «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», που δεν έχουν καν τεθεί έως τώρα στο τραπέζι των συζητήσεων. Διόλου τυχαία ανέφερε ως παράδειγμα το Δημόσιο, τονίζοντας ότι «δεν επαρκούν οι μεταρρυθμίσεις που έχουν πραγματοποιηθεί», επαναφέροντας έτσι εμμέσως στο προσκήνιο την πάγια απαίτηση του ΔΝΤ για «μαχαίρι» στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων ή και περιορισμό του αριθμού τους.
Οι δηλώσεις του Δανού τεχνοκράτη στο πλαίσιο της εαρινής συνόδου του Ταμείου ανέτρεψαν τις προσδοκίες ότι, αν ο διεθνής οργανισμός συμμετάσχει στο τρίτο Μνημόνιο έως τον Αύγουστο του 2018, στη συνέχεια θα αποχωρήσει πλήρως από την Ελλάδα, άρα η κυβέρνηση θα μπορούσε να πιστωθεί την πολυπόθητη «έξωση» του ΔΝΤ από τη χώρα.
Σενάριο
Οπως φάνηκε, το κεντρικό σενάριο προβλέπει να συμμετάσχει ο διεθνής οργανισμός στο τρίτο Μνημόνιο με ένα ποσό της τάξεως των 3-5 δισ. ευρώ, αφού προηγηθεί ο προσδιορισμός των βασικών μεσοπρόθεσμων μέτρων ελάφρυνσης του χρέους, που θα επιτρέψουν στους τεχνοκράτες του ΔΝΤ να συντάξουν έκθεση που θα χαρακτηρίζει βιώσιμο το ελληνικό χρέος σε ορίζοντα 10ετίας. Καθ’ όλο αυτό το διάστημα η Ελλάδα θα παραμένει στο «μικροσκόπιο» του Ταμείου, που θα λάβει επίσης ως αντάλλαγμα από τους Ευρωπαίους την προεξόφληση τουλάχιστον μέρους από το χρέος της Ελλάδας στο ΔΝΤ. Το χρέος αυτό ανέρχεται σήμερα στα 12 δισ. ευρώ και με τη συνδρομή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) μπορεί να περιοριστεί δραστικά, καθώς υπάρχουν περί τα 8 δισ. ευρώ από εκκρεμείς επιστροφές κερδών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των εθνικών κεντρικών τραπεζών της ευρωζώνης από ελληνικά ομόλογα. Επίσης, το τρίτο Μνημόνιο προέβλεπε 20 δισ. ευρώ επιπλέον για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, που τελικά δεν χρειάστηκαν.
