Ο προληπτικός έλεγχος που πρέπει να κάνουν οι μικροί μαθητές
Από τη
Ρίτα Μελά
Τα σχολεία ανοίγουν σε δύο εβδομάδες και αυτή είναι η ιδανική εποχή για το απαραίτητο ραντεβού με τον οφθαλμίατρο. Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν ότι όταν το παιδί δεν βλέπει καλά στον πίνακα και δεν μπορεί να διαβάσει σωστά, αισθάνεται άσχημα, είναι σε σύγχυση και μπορεί τελικά να επηρεαστεί αρνητικά η στάση του απέναντι στη μάθηση καθαυτή, με ολέθριες συνέπειες για το μέλλον του, όπως εκτιμά ο χειρουργός οφθαλμίατρος δρ Αναστάσιος Ι. Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision, καθηγητής Οφθαλμολογίας Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης, NYU Medical School.
«Τουλάχιστον το 25% των παιδιών σχολικής ηλικίας έχει οφθαλμολογικές παθήσεις, γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να γίνεται προληπτικός έλεγχος της όρασης κάθε χρόνο πριν από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, ώστε να αντιμετωπιστεί εγκαίρως οποιοδήποτε δυνητικό εμπόδιο στην επιτυχία και την ευεξία του παιδιού στο σχολείο» σημειώνει ο δρ Κανελλόπουλος.
Κινητοποίηση
Ας δούμε όμως τις τρεις διαταραχές της όρασης και τα συμπτώματά τους που πρέπει να μας κινητοποιήσουν:
1 Διαθλαστικές ανωμαλίες ή αμετρωπίες. Είναι οι παθήσεις που δεν επιτρέπουν σωστή εστίαση του φωτός στο πίσω μέρος του ματιού (στον αμφιβληστροειδή χιτώνα), με συνέπεια να θολώνει η όραση. Υποπτα συμπτώματα είναι να σκύβει το παιδί πολύ κοντά στο βιβλίο για να διαβάσει ή να δυσκολεύεται να δει πράγματα που βρίσκονται σε απόσταση. Στις διαταραχές αυτές συμπεριλαμβάνονται η μυωπία, ο αστιγματισμός και η υπερμετρωπία.
2 Διαταραχές της λειτουργικής όρασης. Επηρεάζουν την ικανότητα των ματιών να βλέπουν τα αντικείμενα μέσα στον χώρο, δηλαδή να αντιλαμβάνονται το βάθος και τις διαστάσεις τους. Η φτωχή σύγκλιση των ματιών (όπως συμβαίνει στον στραβισμό) είναι κλασικό παράδειγμα. Οι διαταραχές αυτές μπορεί να προκαλέσουν θολή ή διπλή όραση (διπλωπία), κούραση των ματιών, πονοκεφάλους κ.λπ.
3Διαταραχές της οπτικής αντίληψης. Υπάρχουν όταν δεν καταλαβαίνει κανείς τι βλέπει και δεν μπορεί να το αναγνωρίσει. Κλασικά παραδείγματα είναι η αχρωματοψία ή όταν το παιδί δυσκολεύεται να αναγνωρίσει λέξεις που έχει ξαναδεί.
