Εχει μετατραπεί -και όχι άδικα- ίσως στον μεγαλύτερο εφιάλτη του Ερντογάν, με βάση τουλάχιστον το πώς έχει διαμορφωθεί τούτη τη στιγμή ο πολιτικός χάρτης πάνω στον οποίο θα παιχτεί το προεκλογικό παιχνίδι στην Τουρκία. Ο λόγος για την «Τουρκάλα Μαρίν Λεπέν», την «Γκρίζα Λύκαινα», όπως συνηθίζουν να την αποκαλούν πολλοί αναλυτές τόσο εντός όσο και εκτός Τουρκίας, τη Μεράλ Ακσενέρ. Μια πολιτικό με ρίζες στο ακροδεξιό Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP), που εδώ και λίγους μήνες, αφού έστησε το δικό της πολιτικό «μαγαζί», το Καλό Κόμμα, ετοιμάζεται τώρα να κατέβει στις εκλογές ευελπιστώντας να συγκεντρώσει ποσοστό άνω του 10%. Κάτι που, αν συμβεί, τότε όποια όνειρα απόλυτης κυριαρχίας κάνει ο «σουλτάνος» εύκολα θα μετατραπούν στον απόλυτο εφιάλτη του.
Η διάδοχος;
Δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν ότι η Ακσενέρ θα μπορούσε να διαδεχθεί τον Ερντογάν «την επόμενη ημέρα», όχι όμως αλλάζοντας επί της ουσίας πολιτική. Αλλωστε και η ίδια, συμβιβαζόμενη με το επικοινωνιακό παιχνίδι που τόσο σκληρά παίζεται στην Τουρκία, προεκλογικά φροντίζει να δείχνει το καλό πρόσωπό της. Καταρχάς ίδρυσε ένα «κεντροδεξιό», όπως το συστήνει, κόμμα, με πολιτικά υλικά όμως προερχόμενα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.
Αν και τον κορμό του κόμματός της αποτελούν κυρίως πρώην στελέχη του MHP, το Καλό Κόμμα έγινε η πολιτική αγκαλιά και για στελέχη που ανήκαν τόσο στην Κεντροαριστερά όσο και στην Κεντροδεξιά, ενώ οι πόρτες έχουν ανοίξει και για τους δυσαρεστημένους του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Ωστόσο, ακόμη κι αν στον προεκλογικό λόγο της η Ακσενέρ φροντίζει να μη μιλά τόσο ακραία, παραμένει μια σκληρή εθνικίστρια -με ό,τι αυτό συνεπάγεται-, φροντίζοντας να ενεργοποιεί τα πιο συντηρητικά ένστικτα κυρίως των φτωχότερων στρωμάτων της τουρκικής κοινωνίας που απαντώνται στην Ανατολία. Και τα καταφέρνει, τουλάχιστον δημοσκοπικά.
Ενα τέτοιο κόμμα, λοιπόν, σαν της Ακσενέρ είναι φυσικό να έχει σημάνει συναγερμό στην αυλή του «σουλτάνου». «Ο Τούρκος πρόεδρος γνωρίζει πολύ καλά ότι όσο περισσότερο χρόνο έχει η Ακσενέρ για να χτίσει την εκλογική βάση της τόσο πιο πιθανό είναι να εξελιχθεί σε βασικό εκφραστή της τουρκικής Ακροδεξιάς, στερώντας και από το AKP ψήφους» επισημαίνει με νόημα ο Σονέρ Τσαπτάι, διευθυντής του Τουρκικού Ερευνητικού Προγράμματος στο Ινστιτούτο της Ουάσινγκτον και συγγραφέας της βιογραφίας του Ερντογάν «Ο Νέος Σουλτάνος».
Γ. Τραπεζιώτης
Εκθεση-κόλαφος: Οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν το ψευδοκράτος
«Κόλαφος» είναι για την Τουρκία η έκθεση ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που δόθηκε στη δημοσιότητα και σύμφωνα με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αναγνωρίζουν τη λεγόμενη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ), όπως και καμιά άλλη χώρα, πλην σαφώς της ίδιας της Τουρκίας.
Στην έκθεση, σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων, αναφέρεται ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι συνταγματική και πολυκομματική δημοκρατία, ενώ επισημαίνεται ότι
οι πολιτικές Αρχές διατηρούν τον αποτελεσματικό έλεγχο των δυνάμεων ασφαλείας.
Την ίδια ώρα για το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου καταγράφεται στην αναλυτική έκθεση των Αμερικανών η επιβολή δασμών στην ανθρωπιστική βοήθεια προς τους Ελληνοκύπριους εγκλωβισμένους και τους Μαρωνίτες, ενώ γίνεται και αναφορά σε σωρεία ζητημάτων διαφθοράς και ευνοιοκρατίας στην εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία, καθώς και μεταφοράς προσώπων για εμπορική σεξουαλική εκμετάλλευση και καταναγκαστική εργασία.
Επίσης, γίνεται λόγος και για φαινόμενα ατιμωρησίας σε πρακτικές διαφθοράς με εμπλοκή αξιωματούχων.
Την έκθεση παρουσίασε ο εκτελών χρέη υπουργού Εξωτερικών Τζον Σάλιβαν, ο οποίος έκανε λόγο για μια σειρά χωρών που παραβιάζουν συστηματικά τα ανθρώπινα δικαιώματα, ανάμεσά τους και η γείτων. «Στην Τουρκία η κράτηση δεκάδων χιλιάδων ατόμων, μεταξύ αυτών δημοσιογράφων και ακαδημαϊκών, υπό ένα συνεχιζόμενο καθεστώς έκτακτης ανάγκης, έχει υπονομεύσει το κράτος δικαίου» όπως επεσήμανε ο κ. Σάλιβαν.
