22 άτομα ζουν μόνο στο σπίτι του κοινοτάρχη, στη ΦλώριναΡεπορτάζ
Φανή Χαρίση
Το χωριό των πολύτεκνων οικογενειών είναι η Κέλλα (ή Κέλλη) Φλώρινας! Στην εσχατιά της Ελλάδας, το χωριό με τις 100 πολύτεκνες οικογένειες αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση στη χώρα μας, η οποία εδώ και χρόνια μαστίζεται από την υπογεννητικότητα.
Ολες οι οικογένειες έχουν από τέσσερα παιδιά και άνω και παρότι το 2013 η κοινότητα είχε βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών, οι συμπολίτες ήρωες ζουν ξεχασμένοι από την ίδια την Πολιτεία.
Η κοινότητα, η οποία είναι χτισμένη σε υψόμετρο 934 μέτρων, υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Αμυνταίου και ο πρόεδρός της Αθανάσιος Τάσκας εξηγεί στη «δημοκρατία» με περηφάνια πως ο τόπος του αποτελείται από πολύτεκνες οικογένειες.
«Διαχρονικά έτσι είμαστε στο χωριό, πολύτεκνοι. Κι αυτό συμβαίνει όταν επενδύεις σε αξίες και ιδανικά» δήλωσε ο κ. Τάσκας, ο οποίος είναι ένας ιδιαίτερα δραστήριος κοινοτάρχης, που προσπαθεί να δώσει ζωή στον τόπο του.
Οι δυσκολίες της καθημερινότητας είναι πάρα πολλές, με κυριότερη όλων το δριμύ ψύχος που επικρατεί από τον Σεπτέμβριο στην περιοχή. Στην ερώτηση τι θα ζητούσε από την Πολιτεία ο κ. Τάσκας, δεν το σκέφτηκε δευτερόλεπτο και μας απάντησε: «Ξύλα και πετρέλαιο». «Στο σπίτι μου, ζούμε μαζί τέσσερις οικογένειες, τα αδέλφια όλα. Συνολικά λοιπόν είμαστε 22 άτομα, από αυτά τα 14 είναι παιδιά. Σκεφτείτε ότι πέρυσι πληρώσαμε 9.000 ευρώ σε ξύλα. Ούτε συζήτηση φυσικά για πετρέλαιο» είπε ο κ. Τάσκας, ο οποίος είναι πατέρας πέντε παιδιών. Στο χωριό περίπου 50 παιδιά πηγαίνουν στο δημοτικό σχολείο, το οποίο έχει ελλείψεις και προβλήματα.
Τα μεγαλύτερα, 32 παιδιά, πηγαίνουν γυμνάσιο, 7 χιλιόμετρα μακρύτερα, στη Βεύη, ενώ οι 32 μαθητές του λυκείου πηγαίνουν 27 χιλιόμετρα μακριά, στην πόλη της Φλώρινας. «Εχουμε και 25 παιδιά που είναι φοιτητές» είπε με καμάρι ο κ. Τάσκας.
Το χωριό μετονομάστηκε από Γκορνίτσοβο σε Κέλλα το 1926 (με το ΦΕΚ 55/1926) λόγω της παρακείμενης αρχαίας ελληνικής πόλης Κέλλας, η οποία κατά τη ρωμαϊκή εποχή αποτέλεσε σημαντικό κόμβο της Εγνατίας Οδού, καθώς από τα ρωμαϊκά οδοιπορικά αναφέρεται εδώ η ύπαρξη ρωμαϊκού σταθμού (mansio).
