Η πίεση των κατοίκων απέδωσε και, λίγο πριν από τις εκλογές, στο πάρκο, το οποίο μέχρι πρότινος ήταν γκέτο ναρκομανών, μπορεί κάποιος να κάνει τη βόλτα τουΑπό τη
Γιώτα Φλώρου
Φωτό: Χρήστος Ζήνας
Είναι μεσημεράκι και σε ένα από τα πιο πολύπαθα πάρκα του κέντρου της Αθήνας, στο Πεδίον του Αρεως, επικρατεί -επιτέλους- ηρεμία. Στα δρομάκια του άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας με αθλητικά ρούχα περπατούν ή κάνουν τζόκινγκ, γονείς βγάζουν βόλτα τα παιδιά τους με το καροτσάκι και οικογένειες κάθονται να ξαποστάσουν στα παγκάκια.
Πριν από λίγους μήνες ίσως κανείς δεν θα μπορούσε να πιστέψει ότι το «άβατο» των εμπόρων ναρκωτικών και των τοξικομανών, ένα από τα πλέον κακόφημα στέκια, που προκαλούσε φόβο στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, ακόμα και στους περαστικούς, θα μπορούσε να αναγεννηθεί και να φιλοξενήσει μέσα του ζωή και όχι θάνατο. Κι όμως, από τις 26 Αυγούστου το Πεδίον του Αρεως, ένας από τους λίγους εναπομείναντες πνεύμονες πρασίνου της Αθήνας, που απλώνεται σε έκταση 230 στρεμμάτων, φανερώθηκε εκ νέου, όταν άρχισε το επιχειρησιακό σχέδιο αστυνόμευσης, στο οποίο συμμετέχουν άνδρες της Ασφάλειας, της Αστυνομίας και της Ομάδας ΔΙΑΣ.
Ωστόσο, παρά τη θετική εξέλιξη που έρχεται έπειτα από χρόνια αδιαφορίας, το Πεδίον του Αρεως αντιμετωπίζει ακόμα αρκετά σοβαρά προβλήματα, που ζητούν άμεσα μόνιμη λύση, ώστε όχι μόνο να φύγει από την περιοχή μια για πάντα το στίγμα των ναρκωτικών, αλλά και να αποκτήσει τις υποδομές που θα κάνουν ακόμα περισσότερο κόσμο να το επισκέπτεται. Το Πεδίον του Αρεως, το οποίο περικλείεται από τις οδούς Μαυρομματαίων, Ευελπίδων, Μπούσγου και τη λεωφόρο Αλεξάνδρας, πήρε το όνομά του από το ρωμαϊκό Campus Martius, γιατί κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Οθωνα φιλοξένησε τους στρατώνες του Ιππικού. Αργότερα, και μέχρι το 1880, ήταν τόπος υπαίθριας συγκέντρωσης, ιδανικός για περίπατο και αναψυχή.
Το 1934 το Ειδικό Ταμείο Μόνιμων Οδοστρωμάτων Αθηνών ανέλαβε να διαμορφώσει τον χώρο με σκοπό να τιμηθούν οι ήρωες της Επανάστασης του 1821, γι’ αυτό και κατά μήκος της κεντρικής οδού του πάρκου βρίσκονται προτομές αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης.
Kαταφύγιο περιθωριακών
Το 2008 άρχισαν εργασίες ανάπλασης, όμως τα επόμενα χρόνια, καθώς δεν υπήρξε μέριμνα για τη συντήρησή τους και για φύλαξη, άρχισε η σταδιακή υποβάθμιση του πάρκου, που μετατράπηκε σε καταφύγιο περιθωριακών ομάδων. Οπως αναφέρουν στην «κυριακάτικη δημοκρατία» μέλη της Πρωτοβουλίας Κατοίκων Πεδίου του Αρεως, η οποία δημιουργήθηκε τον περασμένο Φεβρουάριο με σκοπό να γίνουν γνωστά τα τεράστια προβλήματα της περιοχής, έπρεπε να δοθεί μια λύση στην έντονη παραβατικότητα, γιατί «η κατάσταση είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο». Συγκεκριμένα, αναφέρουν ότι πολλοί ήταν οι λόγοι που οδήγησαν στην «αποτοξίνωση» του πάρκου. «Εμείς αρχίσαμε να πιέζουμε προς κάθε κατεύθυνση, να χτυπάμε πολλές πόρτες. Πήγαμε στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, στην Αστυνομία, στη ΓΑΔΑ, στην Περιφέρεια Αττικής.
Μετά έχασε τη ζωή του ο 25χρονος φοιτητής στον λόφο του Φιλοπάππου και είπαν ότι αυτοί που ήθελαν να τον ληστέψουν έμεναν στο Πεδίον του Αρεως. Τότε ήταν που θορυβήθηκε η Περιφέρεια Αττικής, η οποία έχει την ευθύνη για το πάρκο». Την ίδια στιγμή, θεωρούν πως οι ιθύνοντες έπαψαν να κάνουν τα «στραβά μάτια» και για ακόμη έναν λόγο: «Γιατί πλησιάζει και προεκλογική περίοδος και η κυρία Δούρου έχει πολλά ανοιχτά μέτωπα». Η Βασιλική Χατζοπούλου, κάτοικος της περιοχής από το 2005, αναφέρει ότι ένα από τα συμβάντα που έφτασαν τον κόμπο στο χτένι ήταν και το γεγονός ότι το Μεγάλο Σάββατο ναρκομανείς μπήκαν σε τέσσερα σπίτια της περιοχής, ανάμεσα στα οποία και το δικό της, στο οποίο μάλιστα έσπασαν την πόρτα με μπαλτά! Πάντως, η ίδια θεωρεί ότι, παρά τις βελτιωτικές κινήσεις που έχουν γίνει, στην πραγματικότητα δεν έχει ιδρώσει το αυτί των αρμοδίων.
Πώς θα μπορούσαν να έχουν ασχοληθεί ουσιαστικά οι αρμόδιοι με το Πεδίον του Αρεως, όταν δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια να εξαλειφθούν τα ναρκωτικά από την περιοχή, αλλά το πρόβλημα έχει απλά μεταφερθεί λίγα στενά πιο κάτω;
Η πιάτσα των ναρκωτικών που έφυγε από το πάρκο μεταφέρθηκε έξω από τα κτίρια του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ) και του ΟΤΕ, που βρίσκονται στην οδό Πατησίων και σε κάθετους δρόμους της οδού Μαυρομματαίων. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι ορισμένοι κάτοικοι αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο πρόβλημα τώρα, καθώς αναγκάζονται να έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο καθημερινά με τους ναρκομανείς αφού έχουν πάει ακριβώς κάτω από τα σπίτια τους. «Η Πολιτεία έχει δείξει φοβερή αμέλεια» λέει η Στέλλα Χρηστίδου, η οποία μένει στην περιοχή από το 2000. «Πρέπει να ενδιαφερθούν όλοι οι αρμόδιοι φορείς, όπως το υπουργείο Υγείας, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Αυτό το ζήτημα δεν αντιμετωπίζεται με μέτρα του τύπου “να τους διώξω από εδώ για να πάνε αλλού”» αναφέρει.
Η ίδια δεν μπορεί να κρύψει τον ενθουσιασμό της για την τωρινή κατάσταση που επικρατεί στο Πεδίον του Αρεως, χωρίς, όμως, να ξεχνά την «κόλαση» -όπως τη χαρακτηρίζει- που επικρατούσε μόλις πριν από λίγο καιρό. «Είχαμε 15 άτομα στις εισόδους μας κάθε μέρα, από νωρίς το πρωί μέχρι το βράδυ. Δεν ξέραμε τι θα πει ύπνος για χρόνια. Ακούγαμε ουρλιαχτά. Ανοίγαμε τις πόρτες μας το πρωί και βλέπαμε παντού ακαθαρσίες» περιγράφει.
«Εκτροφείο» κουνουπιών η «υδάτινη διαδρομή», «έρημος» ο «Ροδώνας»
Οι κάτοικοι αναφέρουν πως ορισμένες πιο ιδιαίτερες υποδομές του πάρκου που θα μπορούσαν να αποτελέσουν πόλο έλξης για μικρούς και μεγάλους επισκέπτες χρειάζονται άμεση αποκατάσταση. Μάλιστα, σε αυτό το πλαίσιο η «Πρωτοβουλία» στις 17 Σεπτεμβρίου έστειλε επιστολή μέσω διαδικτύου στην περιφερειάρχη Αττικής.
Στο κείμενό σημειώνει πως «δεν κινείται στους απαιτούμενους ρυθμούς για την εδραίωση της νέας ταυτότητας του Πεδίου του Αρεως» και τονίζει πως «τώρα που πραγματικά υπάρχει προστασία του χώρου από βανδαλισμούς, θα ήταν εγκληματικό να χαθεί και αυτή η ευκαιρία ώστε να καταστεί εφικτή η ουσιαστική επανοικειοποίηση του Πεδίου του Αρεως».
Η «κυριακάτικη δημοκρατία» βρέθηκε στο Πεδίον του Αρεως μαζί με κατοίκους και είδε από κοντά τις ανοιχτές πληγές του. Ο χώρος της «υδάτινης διαδρομής», στην οποία υπό κανονικές συνθήκες θα γινόταν ανακύκλωση του νερού που έρχεται από το κεντρικό σιντριβάνι, δεν λειτουργεί, με αποτέλεσμα, όταν βρέχει, το νερό να συσσωρεύεται και το σημείο να μετατρέπεται σε «εκτροφείο» κουνουπιών. Την ίδια στιγμή, ακόμα και το ίδιο το κεντρικό σιντριβάνι, που θα αποτελούσε ιδανικά ένα από τα αξιοθέατα του πάρκου, είναι κατεστραμμένο, ενώ ο «Ροδώνας», μια σπειροειδής διαδρομή στην οποία θα φυτεύονταν τριανταφυλλιές ώστε να αποτελεί το ρομαντικό σημείο του πάρκου, παραμένει άνυδρος και εγκαταλειμμένος.
Στην παιδική χαρά εφήβων, όπου υπάρχουν ελάχιστα απομεινάρια ξύλινων κατασκευών που χρησίμευαν για άθληση σε δημόσιο χώρο -έχουν καταστραφεί από τους ναρκομανείς-, δεν έχει γίνει ανακατασκευή.
Μάλιστα, όπως δηλώνουν οι κάτοικοι για την παιδική χαρά, η Περιφέρεια Αττικής παίζει θέατρο του παραλόγου. «Μας υποσχέθηκε ότι θα κάνει ανάπλαση του χώρου ώστε όχι μόνο να γίνει παιδική χαρά, αλλά να μπορούν να μπαίνουν και άτομα με αναπηρία. Οχι μόνο δεν έχει γίνει κάτι, αλλά η Περιφέρεια μας λέει ότι δεν υπάρχει πρόβλεψη για παιδική χαρά!» δηλώνουν οι κάτοικοι.
Βανδαλισμένος ο Μπότσαρης, ακόμα περιμένουν τον ιδιοκτήτη τα αναψυκτήρια
Το «στιγματισμένο» ηρώο του Νότη Μπότσαρη, το οποίο αποτελούσε εδώ και χρόνια το κέντρο της πιάτσας των ναρκωτικών, καθώς εκεί γίνονταν καθημερινά αγοραπωλησίες απαγορευμένων ουσιών, ενώ στο μάρμαρό του χρήστες έπαιρναν καθημερινά τη δόση τους σε θέα, είναι βανδαλισμένο και οι κάτοικοι επιθυμούν να καθαριστεί ώστε «να μη μείνει σαν μνημείο της πιάτσας». Τέλος, τα δύο αναψυκτήρια στο σημείο που είναι γνωστό ως «Γαρδένια», κοντά στο κεντρικό σιντριβάνι, έχουν δημοπρατηθεί από τον Μάρτιο, αλλά ακόμα είναι εκτός λειτουργίας.
Στη μοίρα του έχει αφεθεί και το δεύτερο «επίκεντρο» της πιάτσας, το αναψυκτήριο Green Park -στο νότιο άκρο του πάρκου, επί της οδού Μαυρομματαίων-, το οποίο αποτελούσε το στέκι των ναρκομανών όταν το πάρκο έκλεινε τις πόρτες του. Οι κάτοικοι λένε ότι έχει δημοπρατηθεί σε επιχειρηματία, ο οποίος όμως είναι άφαντος. Αξίζει να σημειωθεί ότι τον περασμένο Μάρτιο οι κάτοικοι κινητοποιήθηκαν και άσπρισαν το ιστορικό κτίριο, το οποίο αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της εποχής του Μεσοπολέμου με διακοσμητικά στοιχεία αρ νουβό.
Ωστόσο, οι ναρκομανείς δεν άργησαν να κάνουν γνωστές τις προθέσεις τους, καταστρέφοντας με σπρέι την πρόσοψη του κτιρίου. Μάλιστα, έβαλαν τη «σφραγίδα» τους ζωγραφίζοντας μια νεκροκεφαλή, σύμβολο ότι το κτίριο τους ανήκει. Πάντως, προβλήματα δεν υπάρχουν μόνο στις υποδομές του πάρκου, αλλά και στην… επικοινωνία των κατοίκων με την Περιφέρεια Αττικής.
«Δεν έχει μιλήσει ποτέ μαζί μας η Περιφέρεια» παραπονιούνται οι κάτοικοι. Ενδεικτικά αναφέρουν ότι «όταν διαμαρτυρηθήκαμε για κάποιες αυθαίρετες κατασκευές, την επόμενη μέρα ήρθαν και έβαλαν ένα χαρτί με τον αριθμό αδείας των κατασκευών. Επίσης, όταν διαμαρτυρηθήκαμε για την ώρα που κλείνει το πάρκο, ήρθαν και έβαλαν ταμπέλα στην οποία αναγράφεται το ωράριο».
