Η συζήτηση για το νερό δεσπόζει στις μέρες μας σε όλον τον πλανήτη κι όχι άδικα, αφού νέοι κίνδυνοι απειλούν την προστασία αυτού του υπέρτατου κοινωνικού δημοσίου αγαθού, που δεν είναι απλά ένα φυσικός πόρος, αλλά η ίδια η προϋπόθεση της ζωής.
Τα τελευταία χρόνια – και ευτυχώς – με ποίκιλλες αφορμές, όπως η πρόθεση κάποιων να αντιμετωπισθεί το νερό αποκλειστικά ως εμπορεύσιμο αγαθό ή οι συζητήσεις γύρω από την οργάνωση, τη διαχείριση και ενίοτε την ιδιωτικοποίηση υδάτινων υποδομών κλπ, ξέσπασαν μεγάλες αντιδράσεις, που άφησαν την αίσθηση ότι οι ενεργοί πολίτες αγρυπνούν και ότι το νερό τελεί υπό την προστασία του πλήθους.
Για δεκαετίες θεωρούσαμε το νερό δεδομένο. Σήμερα, όμως, η κλιματική κρίση μας υπενθυμίζει με τον πιο σκληρό τρόπο, ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Ξηρασίες, λειψυδρία, ακραία καιρικά φαινόμενα και καταστροφικές πλημμύρες επηρεάζουν πλέον την καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στη Μεσόγειο.
Είχα την ευκαιρία να μάθω πολλά πράγματα για τη συζήτηση περί των υδάτων, συμμετέχοντας σε μια εκδήλωση, που οργάνωσαν, στο πλαίσιο του 45ου Φεστιβάλ Βιβλίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης, η αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα και το γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη χώρα μας. Συμμετείχαν ειδικοί επιστήμονες, πολιτικοί και αξιωματούχοι της Ε.Ε.
Θέμα της ήταν η ανθεκτικότητα του νερού και η καμπάνια που κάνει η Ε.Ε., με σλόγκαν «Τώρα είναι η ώρα να γίνουμε #WaterWiseEU», για να βοηθήσει τα κράτη μέλη να βελτιώσουν τον τρόπο διαχείρισης των υδάτων και να διασφαλίσουν το πολύτιμο αυτό αγαθό για τους πολίτες, τους αγρότες και τις επιχειρήσεις.
Αναζητούνται, η υιοθέτηση έξυπνων πρακτικών, οι νέες υποδομές, η ευαισθητοποίηση του κοινού και η διασφάλιση καθαρού και ποιοτικού νερού για τους πολίτες.
«Στη Θεσσαλονίκη καταναλώνουμε 75.000.000 κυβικά μέτρα νερού ετησίως ή αλλιώς 160 λίτρα ο καθένας μας κάθε ημέρα. Το νερό αυτό προέρχεται κατά 60% – 65% από τον Αλιάκμονα, κατά 30% από την Αραβησσό και κατά 5 – 10% από τον κάμπο της Θεσσαλονίκης», μας είπε ο καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ και πρόεδρος του ΔΣ της ΕΥΑΘ, Άγις Παπαδόπουλος.
Οι παλαιότεροι θυμόμαστε ότι ως τα μέσα της δεκαετίας του 1990, όποτε υπήρχε αυξημένη ζήτηση, για παράδειγμα τις μέρες της ΔΕΘ, η πόλη υπέφερε από διακοπές στην υδροδότηση. Έκτοτε άλλαξαν πολλά: ο δείκτης ασφάλειας εφοδιασμού το 2025 ήταν 99%, ενώ το 98% των βλαβών επισκευάστηκε.
«Όπως κάθε αγαθό, όμως, έτσι και το νερό, είναι ένας πολύτιμος, αλλά όχι κι ανεξάντλητος πόρος», συμπληρώνει ο ίδιος και προσθέτει:
«Το κόστος του νερού υπολογίζεται, η τιμή του προσδιορίζεται και ρυθμίζεται από την ΡΑΕΕΥ, ώστε αφενός μεν να είναι χαμηλή, αφού είναι ένα κοινωνικό αγαθό, αφετέρου δε να είναι εφικτή η ανάκτηση του λειτουργικού κόστους της εταιρείας, για να είναι εφικτή η υδροδότηση και η αποχέτευση της πόλης. Εν τέλει, όμως, πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι η αξία του νερού είναι ανεκτίμητη και πρέπει να το διαχειριζόμαστε με σύνεση και ορθολογικό τρόπο».
Αλλά επειδή αλλάζουν όλα εδώ κάτω με ορμή, την ώρα της συζητήσεως ήδη είχε κάνει τον γύρο του κόσμου η προειδοποίηση του ΟΗΕ μέσα από επίσημη έκθεσή του, πως η τεχνητή νοημοσύνη σύντομα θα καταναλώνει περισσότερο νερό από την ανθρωπότητα!!!
Υπολογίζεται ότι το 2030 τα data centers θα χρειάζονται 9,3 τρισεκατομμύρια λίτρα νερού για την ψύξη τους.
Ιδού ένα παράδειγμα:
Τα συστήματα της ΑΙ είναι τόσο… διψασμένα, που καταναλώνουν μέχρι και 500ml νερού (ένα μικρό μπουκάλι, δηλαδή), για μια μικρή συνομιλία στο Chat GPT της open AI!
Και το θρίλερ συνεχίζεται…
ΠΗΓΗ: thitanews.gr
